داروسازی اسوه چقدر دچار زیان شده است؟ +اینفوگرافی

به گزارش نبض بازار-شرکت داروسازی اسوه که روزگاری از نماد‌های معتبر صنعت دارو در بازار سرمایه به شمار می‌رفت، این روز‌ها تحت مدیریت «علیرضا دبیرسیاقی» تماشاگر یکی از هولناک‌ترین سقوط‌های مالی در تاریخ خود است. تازه‌ترین آمار‌های منتشر شده از عملکرد این شرکت در دی‌ماه ۱۴۰۳، نه تنها نشان‌دهنده یک بحران گذرا نیست، بلکه از یک فروپاشی ساختاری حکایت دارد که ترازنامه شرکت را به مرز هشدار قرمز رسانده است.

طبق داده‌های استخراج شده از سامانه کدال، درآمد ماهانه این شرکت در دو ماه آذر و دی با ریزش کمرشکن ۸۷ درصدی مواجه شده است. اما عمق فاجعه زمانی مشخص می‌شود که عملکرد دی‌ماه امسال را با مدت مشابه سال گذشته مقایسه کنیم؛ در حالی که اسوه در دی‌ماه پارسال ۶۸۰ میلیارد ریال درآمد ثبت کرده بود، امسال این رقم با ۷۶ درصد سقوط به تنها ۱۶۱ میلیارد ریال رسیده است. این یعنی سفره درآمدی سهامداران در یک سال، به کمتر از یک‌چهارم تقلیل یافته است.

یکی از عجیب‌ترین و نگران‌کننده‌ترین بخش‌های این گزارش، افت ۸۹ درصدی حجم فروش قرص است. این یعنی تقاضا برای محصولات اصلی شرکت عملاً به صفر نزدیک شده است. نکته تأمل‌برانگیز اینجاست که علیرغم کاهش ۴۳ درصدی نرخ فروش (ارزان‌فروشی برای جذب مشتری)، باز هم بازار رغبتی به محصولات این شرکت نشان نداده و نتیجه آن، انباشت ۶۷ درصدی تولید در انبار‌ها بوده است. به زبان ساده، مدیریت اسوه نه‌تنها نتوانسته محصول خود را بفروشد، بلکه با تولید کالای بی‌مشتری، سرمایه در گردش شرکت را در انبار‌ها قفل کرده است.

در حالی که بالِ درآمدی شرکت شکسته است، هزینه‌ها با شتابی سرسام‌آور در حال پیشروی هستند. گزارش‌ها نشان‌دهنده جهش ۲۰۲ درصدی هزینه مواد اولیه است. این «قیچی مالی» (ترکیب کاهش شدید درآمد و افزایش سه‌برابری هزینه‌های تولید)، داروسازی اسوه را در وضعیتی قرار داده که تولید هر واحد محصول، احتمالاً بیش از قیمت فروش آن برای شرکت آب می‌خورد؛ وضعیتی که در اقتصاد به آن «تولید برای ضرر» می‌گویند.

اگر مجمع سهامداران و نهاد‌های بالادستی به سرعت وارد عمل نشوند، شرکتی که باید برای سلامت مردم دارو تولید کند، خود به یک «بیمار بدحال» در بورس تبدیل خواهد شد که به زودی توان پرداخت هزینه‌های جاری خود را نیز از دست خواهد داد. داروسازی اسوه امروز قربانی مدیریت ناکارآمدی شده است که در آن، هزینه‌ها ۲۰۰ درصد رشد می‌کنند، اما درآمد‌ها ۷۶ درصد تبخیر می‌شوند. این گزارش، زنگ خطری است که شاید فردا برای شنیدن آن دیر باشد.