اقتصاد بازی در ایران+اینفوگرافی
صنعت بازی‌های دیجیتال در ایران با شکاف عمیقی میان پتانسیل‌های بازار و واقعیت‌های تولید مواجه است. در حالی که آمارهای جدید نشان‌دهنده یک بازار عظیم و پررونق با گردش مالی سنگین است، وضعیت تولید داخلی و چالش‌های نیروی انسانی، زنگ خطری جدی برای آینده این صنعت محسوب می‌شود.
به گزارش نبض بازار-طبق داده‌های منتشر شده، ایران میزبان جمعیت گسترده‌ای از گیمرها است که بین ۲۹ تا ۳۴ میلیون نفر برآورد می‌شود. این جمعیت که به‌طور میانگین ۹۸ دقیقه در روز را به بازی اختصاص می‌دهند، باعث شده است که گردش مالی بازار بازی‌های دیجیتال در کشور به رقم خیره‌کننده ۷۰ هزار میلیارد تومان (۷۰ همت) برسد. این اعداد نشان‌دهنده وجود یک تقاضای بسیار بالا و بازاری است که پتانسیل جذب سرمایه‌های کلان را دارد.
سهم ناچیز تولید داخلی
با وجود این حجم از تقاضا و گردش مالی، بخش تولید داخلی در برابر موج بازی‌های خارجی، بسیار کوچک عمل می‌کند. در حالی که بیش از ۱۰۰ تیم و شرکت فعال در کشور به بازی‌سازی مشغول هستند، تنها ۲۰۰ عنوان بازی در سال تولید می‌شود. نکته نگران‌کننده اینجاست که سهم بازی‌های ایرانی از بازار بازی‌های موبایلی، تنها ۶ درصد است؛ رقمی که نشان می‌دهد بخش اعظم سود حاصل از این بازار عظیم، نصیب شرکت‌های خارجی می‌شود.
بحران «فرار مغزها» و تعدیل نیرو
بخش درخشان آمارهای بازار، با بخش تاریک چالش‌های صنعت در هم آمیخته است. صنعت بازی ایران با دو بحران ساختاری روبروست که می‌تواند موتور محرک آن را از کار بیندازد:
۱. مهاجرت متخصصان: از میان پاسخ‌دهندگان در این صنعت، ۳۵ درصد اعلام کرده‌اند که قصد مهاجرت دارند یا در مسیر مهاجرت هستند. این یعنی بخشی از سرمایه انسانی و دانش فنی کشور در حال خروج از مرزهاست.
۲. تعدیل نیرو در استودیوها: فشار اقتصادی و چالش‌های تولید باعث شده است که ۴۸ درصد* از استودیوهای بررسی شده، نیروهای خود را تعدیل کنند که این موضوع مستقیماً بر توان تولید و کیفیت بازی‌های داخلی تأثیر می‌گذارد.
گزارش وضعیت اقتصاد بازی در ایران، تصویری از یک «فرصت از دست رفته» را ترسیم می‌کند. ایران بازاری با ۳۴ میلیون مصرف‌کننده است، اما به دلیل عدم حمایت کافی از تولید داخلی و مهاجرت متخصصان، توانایی تبدیل این تقاضا به تولید باکیفیت را ندارد. اگر راهکارهای جدی برای حفظ نیروی متخصص و افزایش سهم تولیدات داخلی از بازار موبایل اتخاذ نشود، این صنعت همچنان به جای تولیدکننده، تنها نقش مصرف‌کننده را ایفا خواهد کرد.