کد خبر: ۳۹۶۵
۰۴ تير ۱۳۹۶ - ۱۱:۳۴

آب نیست؛ خودکفایی در گندم به چه قیمتی؟

‌جمال موسوی در گفت‌وگو با ایسنا، ‌اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین عواقب بیابان‌زایی، فرسایش خاک است که به خاطر فقدان پوشش گیاهی و بهره‌برداری بی‌رویه از منابع آب‌های زیرزمینی صورت می‌گیرد. متاسفانه ما علاقه وافری داریم که در تولید گندم خودکفا باشیم و حتی به سطحی از تولید برسیم که از صادرکننده‌های مطرح به‌شمار آییم. در حالی که این خودکفایی گران تمام می‌شود و در نهایت به ضرر ما و فرزندان‌مان خواهد بود.

این مسئول ادامه داد: عربستان جزو کشورهایی است که اقدامات زیادی برای خودکفایی در گندم انجام داد و در حال حاضر به مرحله‌ای رسیده که حتی برای تامین آب‌شرب هم هزینه‌های گزافی می‌پردازد. تولید گندم در سطح بالا همه منابع آبی را نابود می‌کند و این مسئله باید به جد مورد توجه مسئولان باشد.

وی افزود: پارسال مقرر شد که برای جلوگیری از فرسایش بیشتر خاک و کنترل آن، همچنین برای تقویت سفره‌های آب زیرزمینی، از محل فصل آب نیز اعتباراتی برای پروژه‌های آبخیزداری تخصیص داده شود؛ در واقع پارسال اعتبارات ملی برای حوضه آبخیزداری 3.2 میلیارد تومان و اعتبارات استانی 860 میلیون تومان بود. امسال نیز خوشبختانه اعتبارات ملی رشد مطلوبی داشت و تا 6.5 میلیارد تومان افزایش یافت.

موسوی با تاکید بر لزوم شناسایی مناطق مستعد برای احداث سدهای زیرزمینی، خاطرنشان کرد: طی امسال از محل فصل آب، 2.2 میلیارد تومان به پروژه‌های آبخیز داری تخصیص یافته است. همچنین پارسال علاوه بر اجرای عملیات بیولوژیک در 80 هکتار، در 5 حوزه آبخیز (130 هزار هکتار) نیز عملیات آبخیزداری انجام شد.

به گزارش ایسنا، وضعیت بحرانی آب در کشور بسیاری از کارشناسان را نسبت به موضوع خودکفایی گندم مردد کرده است. این قشر معتقدند که به خاطر وجود مشکلاتی از جمله اراضی خرد، منابع آب رو به اتمام و بهره‌وری پایین کشاورزی باید دید که خودکفایی در محصولاتی از جمله گندم چقدر به صلاح کشور است.