پیش بینی جدید رویترز از ادامه فعالیت هستهای ایران
به گزارش نبض بازار، جنگ دوازده روزه و در نهایت حمله ایالات متحده به تاسیسات هستهای کشورمان که به صورت هماهنگ انجام شد، پیام روشنی دارد؛ اینکه واشنگتن و تلآویو عزم خود را برای محدود کردن توانمندیهای راهبردی تهران به کار گرفتهاند. در این میان منابع امنیتی غربی تخمین میزنند این حملات برنامه هستهای ایران را حداقل ۱۸ ماه به تأخیر انداخته است.
در همین راستا، در داخل حلقه تصمیمگیری ایران به نظر میرسد دو دیدگاه اصلی در حال شکلگیری است. از یک سو برخی مقامات خواستار پاسخ نظامی قاطع و تشدید فعالیتهای هستهای هستند. آنها استدلال میکنند که هرگونه عقبنشینی در این مرحله، ایران را در موضع ضعف قرار خواهد داد. در مقابل، جناحی دیگر معتقد است زمان آن فرا رسیده که با اتخاذ مواضع انعطافپذیرتر، فضای بینالمللی را بهبود بخشیده و از تشدید تحریمها جلوگیری کرد؛ لذا پیامدهای هر یک از این انتخابها میتواند سرنوشتساز باشد.
در صورت انتخاب مسیر مقاومت، ایران احتمالاً شاهد تشدید حملات مخفیانه به تأسیسات هستهای، تحریمهای شدید جدید و احتمالاً درگیریهای نظامی خواهد بود. از سوی دیگر، تنشزدایی اگرچه ممکن است به کاهش فشارهای اقتصادی بینجامد، اما نه تنها موضع ضعف تلقی شده، بلکه با مخالفت شدید برخی نهادهای نظامی و امنیتی کشور مواجه خواهد شد. به همین دلیل برخی تحلیلگران معتقدند که مقامات ارشد کشورمان در حال حاضر ترجیح میدهند مسیری میانه را در پیش بگیرد؛ یعنی پاسخهای نظامی محدود و کنترلشده به همراه تلاشهای دیپلماتیک برای جلوگیری از تشدید بحران.
علاوه بر این در سطح منطقهای، متحدان ایران از حزبالله در لبنان تا گروههای وابسته در عراق و یمن به حالت آمادهباش درآمدهاند. برخی تحلیلگران هشدار میدهند که ایران ممکن است از این گروهها به عنوان اهرم فشاری علیه منافع آمریکا و اسرائیل استفاده کند. با این حال برخی منابع غربی مدعی هستند، تهران تمایلی به گسترش دامنه درگیریها ندارد، چرا که این امر میتواند ثبات داخلی را که هماکنون با چالشهای اقتصادی مواجه است، بیشتر تهدید کند.
در نهایت به نظر میرسد تصمیم نهایی ایران ترکیبی از هر دو رویکرد خواهد بود؛ یعنی حفظ گفتمان مقاومت در عرصه داخلی، همراه با اقدامات عملی محتاطانهتر در صحنه بینالمللی. البته این راهبرد دوگانه اگرچه ممکن است در کوتاهمدت از تشدید بحران جلوگیری کند، اما بعید است بتواند تنشهای ساختاری بین ایران و غرب را به طور اساسی حل کند.