کوره قوس یا القایی؛ فناوری ذوب پشت صحنه صنعت فولاد ایران + اینفوگرافی
به گزارش نبض بازار - فراتر از ظرفیت تولید و قیمت محصولات، یکی از تفاوت‌های فنی میان تولیدکنندگان فولاد ایران به فناوری مورد استفاده در مرحله ذوب بازمی‌گردد. دو فناوری اصلی در این بخش، کوره قوس الکتریکی و کوره ذوب القایی هستند؛ انتخابی فنی که بر ساختار سرمایه‌گذاری، تجهیزات و فرآیند تولید کارخانه اثر می‌گذارد.
کوره قوس الکتریکی؛ فناوری غالب در صنعت فولاد ایران
بر اساس منابع تخصصی صنعت فولاد، حدود ۹۰ درصد صنایع فولادسازی ایران از کوره قوس الکتریکی برای ذوب استفاده می‌کنند. در این فناوری، ایجاد قوس الکتریکی میان الکترود‌های گرافیتی و مواد شارژشده، حرارت لازم برای ذوب را فراهم می‌کند و امکان استفاده از قراضه فولادی به‌عنوان ماده اولیه را به وجود می‌آورد.
کوره‌های قوس الکتریکی به دلیل انعطاف‌پذیری در مقیاس تولید و سرعت مناسب چرخه ذوب، سهم بالایی در واحد‌های فولادسازی ایران دارند. آریان فولاد در قزوین یکی از نمونه‌های این فناوری است که واحد ذوب آن از یک کوره قوس الکتریکی ۲۰ تنی استفاده می‌کند.
کوره القایی؛ فناوری با سهم محدودتر
در مقابل، کوره‌های ذوب القایی با استفاده از گرمایش القایی، فلز را به دمای ذوب می‌رسانند. سهم این فناوری در صنعت فولاد ایران بسیار کمتر از کوره‌های قوس الکتریکی گزارش شده و حدود ۱۰ درصد برآورد می‌شود.
کوره القایی امکان کنترل دقیق فرآیند ذوب را فراهم می‌کند و در برخی کاربرد‌ها از نظر مصرف انرژی نیز مزیت‌هایی دارد. با این حال، الزامات سرمایه‌گذاری و تجهیزات الکتریکی آن، از جمله ترانسفورماتور، بخشی از ملاحظات مهم در انتخاب این فناوری به شمار می‌رود.
فولاد صنعت بناب؛ استفاده از فناوری القایی
فولاد صنعت بناب، از مجموعه‌های زیرمجموعه گروه مالی گردشگری، از جمله تولیدکنندگانی است که از فناوری کوره القایی استفاده می‌کند.
در واحد ذوب شاهین این مجتمع، پنج کوره ۲۰ تنی مورد استفاده قرار گرفته و ظرفیت ذوب این واحد به حدود ۵۰۰ تن در روز می‌رسد. این واحد در کنار ذوب شهریار، یکی از دو بخش ذوب مجتمع فولاد صنعت بناب محسوب می‌شود.
به این ترتیب، فولاد صنعت بناب در بخشی از فرآیند تولید خود از فناوری‌ای استفاده می‌کند که سهم آن در صنعت فولاد ایران به‌مراتب کمتر از کوره‌های قوس الکتریکی است.
تفاوتی که در مرحله ذوب شکل می‌گیرد
مقایسه فولاد صنعت بناب با تولیدکنندگانی مانند آریان فولاد، تنها از منظر ظرفیت تولید یا قیمت محصولات قابل بررسی نیست. نوع فناوری ذوب نیز یکی از تفاوت‌های فنی میان این واحدهاست.
آریان فولاد از کوره قوس الکتریکی استفاده می‌کند؛ فناوری‌ای که در بخش بزرگی از صنعت فولاد ایران رواج دارد. در مقابل، فولاد صنعت بناب در واحد شاهین خود به سراغ کوره‌های القایی رفته است.
این تفاوت، تصویری فنی‌تر از ساختار تولید فولاد ایران ارائه می‌دهد؛ صنعتی که در کنار بازیگران بزرگ و ظرفیت‌های متفاوت، از فناوری‌های مختلف برای رسیدن به محصول نهایی استفاده می‌کند.