بازار خودرو به کدام سمت حرکت میکند؟+ویدئو
به گزارش نبض بازار-تمرکز بیش از حد بر واردات خودرو، بهویژه زمانی که دولت انتظارات درآمدی بالایی از این مسیر دارد، باعث شده تا توجه جامعه و سیاستگذاران از وضعیت وخیم خودروهای داخلی منحرف شود. در حالی که بحثهای داغی پیرامون سهمیهها و قیمتهای خودروهای وارداتی در جریان است، قیمت کف خودروهای داخلی به رقمی باورنکردنی (نزدیک به دو میلیارد تومان) رسیده است. تناقض اصلی اینجاست که بخش اعظم جامعه، مصرفکنندگان واقعی هستند، نه دلالان یا سرمایهگذاران، اما نیازهای این اقشار در اولویتهای مدیریتی قرار نگرفته است. در این گفتگو، مسیح فرزانه، کارشناس خودرو درباره این موضوع به نبض بازار می گوید:
کوتاه شدن بازههای گرانی؛ ریتم تند تورم
یکی از نگرانکنندهترین تحلیلها در مورد صنعت خودرو، کاهش بازههای زمانی افزایش قیمت است. اگر به چهار سال پیش برگردیم، شاهد بودیم که قیمتها هر سه یا چهار ماه یکبار افزایش مییافت. اما امروز، به دلیل تسریع رشد تورم، سیاستگذاریهای غلط و اثرات تحریمهای بینالمللی، این پریودهای زمانی بهشدت کوتاه شدهاند. در واقع، بازههای زمانی گرانی در حال کوچک شدن هستند و مصرفکننده فرصت نمیکند تا برای خرید یا تصمیمگیری برنامهریزی کند.
خداحافظی اجباری با رویای خودرونتیجه مستقیم این روند، «خروج اجباری مصرفکننده» از بازار است. وقتی سرعت افزایش قیمتها از سرعت رشد درآمدها پیشی بگیرد و بازههای زمانی گرانی کوتاه شود، بخش بزرگی از جامعه بهطور کامل از بازار خودرو خداحافظی میکنند.
این اتفاق تنها یک آسیب اجتماعی نیست، بلکه یک ضربه اقتصادی به خود خودروسازان است. خودروسازان با راندن مصرفکننده غالب (آن ۹۰ درصدی که خریدار خودروهای داخلی است)، در واقع در حال از دست دادن بازار هدف اصلی خود هستند. ثروتی که پیشتر از طریق فروش به اقشار مختلف جامعه کسب میشد، اکنون به دلیل قیمتهای نجومی و عدم دسترسی، در حال خشک شدن است.
صنعت خودرو در ایران میان دو لبه تیز حرکت میکند: از یک سو وارداتی که بیشتر به عنوان منبع درآمدی دولت دیده میشود و از سوی دیگر، تولید داخلی که با قیمتهای غیرمنطقی و سیاستهای اشتباه، مصرفکننده واقعی را طرد کرده است. اگر مسیر اصلاح نشود، بازار خودرو به جای تبدیل شدن به ابزاری برای تسهیل تردد، به محیطی تبدیل خواهد شد که در آن تنها «سرمایهگذاران» حضور دارند و «مصرفکنندگان» تنها نظارهگر تماشای قیمتها خواهند بود.