کدام کارخانه‌های فولادی جهان هدف حمله نظامی قرار گرفتند؟ +اینفوگرافی
بیشترین حجم تخریب در سال‌های اخیر در اوکراین به ثبت رسیده است. غول‌های فولادسازی نظیر «آرسلورمیتال کریوپری» و «کارخانه فولاد ایلیچ» در اثر حملات نظامی شدید، دچار آسیب‌های گسترده شده‌اند و تا به امروز بازسازی نشده‌اند. همچنین «کامنت استیل» در جریان حملات موشکی شهریور ۱۴۰۵ مورد هدف قرار گرفت و زمان بازگشت آن به چرخه تولید همچنان نامشخص است. در سوی دیگر، روسیه نیز در اسفند ۱۴۰۲ با حمله پهپادی به کارخانه «نوویلیستک» مواجه شد که منجر به آتش‌سوزی‌های گسترده در این مجموعه گردید.
به گزارش نبض بازار-در ایران، حملات نظامی در فروردین ۱۴۰۵ سه از بزرگ‌ترین قطب‌های فولادسازی کشور را هدف قرار داد:
- فولاد خوزستان: در ۷ فروردین مورد حمله هوایی قرار گرفت که منجر به تخریب بخش‌های احیاء، فولادسازی و سوله‌های انبار شد.
- فولاد مبارکه: در دو مرحله (۷ و ۱۲ فروردین) هدف حملات قرار گرفت که منجر به تخریب پست‌های برق و خطوط تولید فولاد آلیاژی شد و در مقطعی تولید این مجتمع به‌طور کامل متوقف گردید.
- فولاد سفیددشت: این مجتمع نیز در ۱۱ فروردین هدف حمله قرار گرفت و متحمل خسارات جدی شد.
در حال حاضر، هر سه مجتمع مذکور در وضعیت «بازسازی» قرار دارند و تلاش می‌کنند تا ظرفیت‌های تولیدی خود را بازیابی کنند.
نگاهی به تاریخ؛ تجربه تلخ آلمان
این گزارش یادآور می‌کند که هدف قرار دادن صنایع тяжеه‌ی فولاد موضوع جدیدی نیست؛ چنانکه در دوران جنگ جهانی دوم (بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۱)، کارخانه فولاد کروپ در آلمان نیز هدف بمباران‌های گسترده قرار گرفت و بازسازی بخشی از تأسیسات آن تنها پس از پایان جنگ جهانی دوم صورت پذیرفت.
- فولاد خوزستان: در ۷ فروردین مورد حمله هوایی قرار گرفت که منجر به تخریب بخش‌های احیاء، فولادسازی و سوله‌های انبار شد.
- فولاد مبارکه: در دو مرحله (۷ و ۱۲ فروردین) هدف حملات قرار گرفت که منجر به تخریب پست‌های برق و خطوط تولید فولاد آلیاژی شد و در مقطعی تولید این مجتمع به‌طور کامل متوقف گردید.
- فولاد سفیددشت: این مجتمع نیز در ۱۱ فروردین هدف حمله قرار گرفت و متحمل خسارات جدی شد.
در حال حاضر، هر سه مجتمع مذکور در وضعیت «بازسازی» قرار دارند و تلاش می‌کنند تا ظرفیت‌های تولیدی خود را بازیابی کنند.
نگاهی به تاریخ؛ تجربه تلخ آلمان
این گزارش یادآور می‌کند که هدف قرار دادن صنایع тяжеه‌ی فولاد موضوع جدیدی نیست؛ چنانکه در دوران جنگ جهانی دوم (بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۱)، کارخانه فولاد کروپ در آلمان نیز هدف بمباران‌های گسترده قرار گرفت و بازسازی بخشی از تأسیسات آن تنها پس از پایان جنگ جهانی دوم صورت پذیرفت.
هدف قرار دادن کارخانه‌های فولاد، صرفاً یک تخریب فیزیکی نیست، بلکه تلاشی برای فلج کردن توان نظامی و زیرساختی کشورهاست، زیرا فولاد ستون فقرات صنایع دفاعی و عمرانی است. تفاوت بنیادین در وضعیت فعلی این است که در حالی که برخی از این مراکز (مانند مراکز اوکراین) سال‌هاست در ویرانی رها شده‌اند، مجتمع‌های ایرانی در حال حاضر در یک نبرد زمان‌بر برای «بازگشت سریع به مدار تولید» هستند تا خلأهای صنعتی کشور را جبران کنند.