تلفات هوایی آمریکا در چند وقت اخیر+اینفوگرافی
به گزارش نبض بازار-آسمان ایران این روزها به آوردگاهی تبدیل شده که پیشرفتهترین تجهیزات پرنده ارتش ایالات متحده را به چالش کشیده است. انتشار آمارهای خیرهکننده از تلفات هواگردهای آمریکایی در جریان یک عملیات نجات، نشان از تغییری بنیادین در موازنه قدرت هوایی منطقه دارد. آنچه قرار بود یک عملیات ضربتی برای نجات دو خدمه جنگنده ساقطشده F-۱۵E باشد، حالا به یکی از سیاهترین صفحات تقویم نظامی پنتاگون تبدیل شده است. گزارش پیشرو، با استناد به دادههای منتشر شده، ابعاد خسارتباری را بررسی میکند که طی آن، از پهپادهای گرانقیمت تا جنگندههای استراتژیک، طعمه پدافند و حوادث رزمی شدهاند.
ستون فقرات این تلفات، با سقوط یک فروند F-۱۵E استرایک ایگل شکسته شد؛ جنگندهای که قرار بود نماد برتری هوایی باشد. اما دومینوی خسارات به همینجا ختم نشد. در لیست تلفات تأییدشده، نام یک فروند A-۱۰ تاندربولت ۲ (مشهور به گراز زرهپوش) و دو فروند هواپیمای ترابری لژستیک C-۱۳۰ هرکولس به چشم میخورد که انهدام آنها ضربهای کاری به توان جابهجایی و پشتیبانی نزدیک هوایی آمریکا در منطقه است. نکته حائز اهمیت، انهدام دو فروند پهپاد MQ-۹ ریپر* است؛ پرندگانی که چشمهای بینای سنتکام محسوب میشوند و از دست دادن آنها به معنای کوری موقت در پایش عملیاتی منطقه درگیری است.
بخش عملیات ویژه نیز از این ضربات مصون نمانده است؛ انهدام یک فروند هلیکوپتر چابک *MH-۶ لیتل برد و آسیب دیدن جدی چهار فروند هلیکوپتر امداد و نجات HH-۶۰، عملاً توانِ بازیابی نیروها را در شرایط بحرانی به حداقل رسانده است. هلیکوپترهای HH-۶۰ که ستون فقرات تیمهای "Pave Hawk" برای نجات خلبانان هستند، اکنون با آسیبهای ساختاری ناشی از درگیری، از چرخهی عملیاتی خارج شدهاند.
اما فراتر از آمارهای تأییدشده، گزارشهای مربوط به «آسیبهای احتمالی» لرزه بر اندام استراتژیستهای نظامی میاندازد. اعلام وضعیت اضطراری (اسکواک) توسط یک فروند F-۱۶ فایتینگ فالکن و یک تانکر سوخترسان استراتژیک KC-۱۳۵، نشاندهنده ناامنی مطلق در کریدورهای هوایی است که پیش از این تصور میشد تحت کنترل کامل است. تانکر سوخترسان، شاهرگ حیاتی جنگندههاست و تهدید آن به معنای محدود شدن شعاع عملیاتی کل ناوگان است.
تحلیلگران بر این باورند که حجم تلفات در یک تکعملیات نجات، نشاندهنده قدرت لایهبندیشده و غافلگیرکننده پدافند هوایی ایران است. آمریکا نه تنها در نجات نیروهای خود با سدی محکم روبهرو شده، بلکه در حال از دست دادن مهرههای کلیدی شطرنج نظامی خود در منطقه است. این حجم از انهدام، فراتر از یک درگیری ساده، یک عقبنشینی تکنولوژیک و روانی برای ارتشی است که دههها مدعی حاکمیت مطلق بر آسمان بوده است. حالا پنتاگون باید پاسخ دهد: آیا بهای نجات دو خلبان، فروپاشی اعتبار و توان نیمی از ناوگان اعزامی به منطقه بود؟