واکاوی استراتژی خودتأمینی زیرساختی در فولاد قائنات؛ پایداری تولید در سایه مدیریت سبز
به گزارش نبض بازار- ناترازیهای گسترده در شبکه سراسری برق در فصول گرم و تنشهای آبی در مناطق خشک و نیمهخشک، به عنوان بزرگترین تهدیدات ترازنامهای برای واحدهای متالورژیکی شناخته میشوند. در این میان، مجتمع فولاد قائنات با اتخاذ یک رویکرد استراتژیک، از مدلهای سنتی مدیریت فراتر رفته و با تمرکز بر خودتأمینی زیرساختی، امنیت انرژی و منابع آبی خود را مهندسی کرده است. این گزارش تحلیلی به بررسی دو رکن اساسی پایداری در این مجتمع میپردازد که نه تنها ریسک توقف تولید را به حداقل رسانده، بلکه جایگاه این برند را در حوزه صنعت سبز تثبیت نموده است.
امنیت انرژی؛ گذار به نیروگاههای تجدیدپذیر برای پایداری خطوط
یکی از پیشروترین اقدامات مدیریت فولاد قائنات برای مقابله با محدودیتهای برقی در فصول گرم، ورود به حوزه انرژیهای پاک است. احداث نیروگاه خورشیدی ۱۰۰ مگاواتی، پاسخی مهندسی و دقیق به ناترازیهای انرژی در شرق کشور محسوب میشود. بر اساس برنامهریزیهای عملیاتی، فاز نخست این پروژه با ظرفیت ۵۰ مگاوات تا پایان سال ۱۴۰۴ وارد مدار خواهد شد.
تحلیل فنی این اقدام نشان میدهد که بهرهبرداری از این نیروگاه، فراتر از ایفای مسئولیتهای محیطزیستی، یک «سپر دفاعی» برای خطوط تولید آهن اسفنجی و فولادسازی ایجاد میکند. با توجه به سیاستهای حمایتی حاکمیتی از صنایع خودتأمین، این مجتمع میتواند در زمان پیک مصرف، بدون نگرانی از اعمال محدودیتهای بار از سوی دیسپاچینگ ملی، به تولید پایدار ادامه دهد. علاوه بر این، کاهش هزینههای تمامشده انرژی در میانمدت و بلندمدت و حذف وابستگی به سوختهای فسیلی، حاشیه سود عملیاتی مجتمع را در برابر افزایش نرخهای تعرفه انرژی مصون میسازد. از سوی دیگر، این نیروگاه خورشیدی با کاهش ردپای کربن در فرآیند تولید، محصول فولاد قائنات را به استانداردهای «فولاد سبز» نزدیکتر کرده و مزیت رقابتی آن را در بازارهای صادراتی تقویت میکند.
حکمرانی آب؛ سرمایهگذاری استراتژیک در بازچرخانی پساب شهری
منطقه قائنات به دلیل قرارگیری در اقلیم خشک و همجواری با دشتهای بحرانی خضری و نیمبلوک، با محدودیتهای شدید در تامین آب مواجه است. فولاد قائنات با هدف حذف کامل وابستگی به منابع آب زیرزمینی و تخصیص این منابع به بخشهای شرب و کشاورزی خرد منطقه، سرمایهگذاری کلانی را در پروژه تصفیهخانه فاضلاب شهر قاین به انجام رسانده است.
بررسی آمارهای عملیاتی این طرح نشاندهنده پیشرفت فیزیکی ۴۷ درصدی در بخش شبکه جمعآوری با اجرای ۱۳۵ کیلومتر لولهگذاری است. اختصاص ۶،۰۰۰ میلیارد ریال (۶۰۰ میلیارد تومان) اعتبار تکمیلی برای اتمام این زنجیره، نشان از جدیت مدیریت در تکمیل زیرساختهای زیستمحیطی دارد. با تکمیل خط انتقال ۴۵ کیلومتری، سالانه ۳.۵ میلیون متر مکعب پساب تصفیه شده وارد چرخه خنکسازی و فرآیندهای صنعتی مجتمع خواهد شد. این اقدام، ریسکهای مربوط به تنشهای آبی را در این واحد صنعتی به صفر نزدیک کرده و پایداری تولید را حتی در سالهای با خشکسالی شدید تضمین میکند.
نتیجهگیری: بلوغ مدیریتی در مدیریت منابع
حرکت فولاد قائنات به سمت پایداری زیرساختی، پیوند میان «تکنولوژی صنعتی» و «مدیریت سبز» است. خودتأمینی در منابع آب و انرژی، این مجتمع را از یک واحد آسیبپذیر در برابر ناترازیهای ملی، به یک جزیره امن تولیدی در شرق کشور تبدیل کرده است. این رویکرد، علاوه بر تضمین رکوردهای تولیدی و سودآوری مالی، جایگاه شرکت را در رتبهبندیهای استانداردهای بینالمللی ارتقا داده و مسیر توسعه پایدار را هموار میسازد. در واقع، فولاد قائنات با این اقدامات، امنیت اقتصادی خود را برای دهههای آتی مهندسی کرده است.