بازی غیر رسمی نمایندگان مجلس در روز بررسی صلاحیت وزرا از جوراب درآوردن تا نشستن روی زمین+عکس
به گزارش نبض بازار،نخستین روز از بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی دولت جدید در تاریخ بیست و هفتم مردادماه سال جاری، به صحنهای جذاب و غیرمنتظره تبدیل شد.
نمایندگان مجلس که انتظار میرفت با دقت و توجه ویژه به بررسی صلاحیتهای وزرا بپردازند، با رفتارهایی خارج از عرف مجلس، توجه بسیاری را جلب کردند. این رفتارها که شامل نشستنهای غیرمعمول و نوشیدن چای در صحن مجلس بود، به سوژهای برای رسانهها و تحلیلگران تبدیل شد.
نشستنهای غیررسمی و صحن مجلس به عنوان صحنهای جدید
تصویر اولی که در رسانهها منتشر شد، نشاندهنده نشستنهای غیررسمی دو نماینده، مهدی کوچکزاده و مالک شریعتی، بر روی صندلیهای دیگر نمایندگان و میز یکی از همکارانشان بود.
این تصویر که از جلسات بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی به ثبت رسیده است، نشان میدهد که کوچکزاده بر روی دسته صندلی کناری نشسته و شریعتی نیز به نظر میرسد بر روی میز نماینده دیگری به نام امیرحسین ثابتی نشسته است.
این نوع رفتار در مجلس، که به ندرت مشاهده میشود، نشاندهنده نوعی آرامش یا شاید هم بیتوجهی نسبت به پروسه بررسی صلاحیتها است.
نشستن روی زمین و درآوردن کفش: نماد عدم رسمی بودن؟
تصویر دوم نیز از یک نماینده دیگر نشان میدهد که در حال صحبت کردن با نماینده دیگری در حالی است که بر روی زمین نشسته و کفش و جوراب خود را درآورده است.
این اقدام، که به نظر میرسد بخشی از فرهنگ غیررسمی و راحتی در مجلس باشد، با واکنشهای مختلفی مواجه شده است. در حالی که نشستن روی زمین در مجلس به نوعی عرف تبدیل شده است، درآوردن کفش و جوراب میتواند به عنوان نشانهای از عدم رعایت پروتکلهای رسمی در نظر گرفته شود.
نوشیدن چای در صحن مجلس: نگاهی به رفتارهای غیرمعمول
تصویر سوم نیز به یکی از جنبههای جالب توجه این روزها اشاره دارد: نوشیدن چای در صحن مجلس. این تصویر نشان میدهد که دو نماینده در حال صرف چای در حالی که جلسه بررسی صلاحیت وزرا در حال برگزاری است، به آرامی در صحن مجلس نشستهاند.
این اقدام که به طور معمول در چنین جلساتی به نظر غیرمناسب میآید، به نوعی به فضای غیررسمی و راحتی که در این روزها در مجلس حاکم است، اشاره دارد.
این رفتارهای غیررسمی و غیرمنتظره در مجلس، میتواند به عوامل مختلفی نسبت داده شود. برخی از تحلیلگران بر این باورند که این اقدامات ممکن است به نشانهای از خستگی، بیتوجهی یا حتی اعتراض نسبت به فرآیند بررسی صلاحیتها باشد.
از سوی دیگر، این نوع رفتارها میتواند نشاندهنده نیاز به تغییراتی در ساختار و پروتکلهای مجلس باشد تا با واقعیتهای جدید و فرهنگی که در حال تغییر است، همراستا شود.