به گزارش نبض بازار-در حالی که انتظار میرود هلدینگهای بزرگ دارویی در صف اول ارزآوری و سودسازی باشند، اینفوگرافیک عملکرد ۸ ماهه تیپیکو حکایت از یک فاجعه مدیریتی و ساختاری دارد. ارقام موجود در این گزارش، فراتر از یک افت ساده، نشاندهنده «انهدام ترازنامه» مالی این مجموعه است.
۱. تبخیر کامل سود و درآمد:
ریزش ۹۴ درصدی جمع درآمدهای عملیاتی و سقوط سهمگین ۱۱۵ درصدی سود خالص، تیپیکو را عملاً از جرگه شرکتهای سودده خارج و به یک واحد زیانده تبدیل کرده است. این یعنی هزینههای هلدینگ نه تنها تمام درآمد را بلعیده، بلکه شرکت را وارد فاز زیان قطعی کرده است. در کنار این، ریزش ۱۱۶ درصدی سود هر سهم (EPS)، تیر خلاصی بر اعتماد سهامداران در بازار سرمایه است.
۲. مدیریت هزینهها؛ پاشنه آشیل تیپیکو:
در شرایطی که درآمدهای شرکت ۹۴ درصد ریزش داشته، هزینهها با شیب تندی رو به بالا هستند. افزایش ۳۲ درصدی هزینههای حقوق و دستمزد و رشد ۳۱ درصدی سایر هزینههای عملیاتی، نشاندهنده صلب بودن ساختار هزینهها در این هلدینگ است. تیپیکو نتوانسته است متناسب با افت درآمد، مخارج خود را مدیریت کند. این دقیقاً همان نقطهای است که دکتر تیمور رحمانی به آن اشاره میکند: «دولت و نهادهای وابسته به آن، در ساختار خرج کردن خود هیچ تغییری ندادهاند.»
۳. سقوط استراتژیهای سرمایهگذاری:
افت ۹۹ درصدی سود فروش سرمایهگذاریها نشان میدهد که بازوی سرمایهگذاری تیپیکو نیز به کما رفته است. این یعنی هلدینگ نه در عملیات اصلی (دارو) موفق بوده و نه توانسته از فرصتهای بازار سرمایه برای جبران ناترازی خود استفاده کند.
۴. پیوند بحران تیپیکو با بودجه ۱۴۰۵:
وضعیت امروز تیپیکو، پیشنمایشی از بحرانی است که در سال ۱۴۰۵ برای صنایع بزرگ رخ خواهد داد. وقتی نرخ بهره اوراق دولتی به *۴۲.۵ درصد میرسد، تامین مالی برای هلدینگی که ۱۱۵ درصد ریزش سود دارد، به رویا تبدیل میشود. فشار دولت برای جبران کسری بودجه از طریق گران کردن انرژی و خوراک، در کنار تورم افسارگسیختهای که منجر به تعدیل حقوقها میشود (همانطور که در تحلیلهای پیشین اشاره شد)، تیپیکو را در منگنهای قرار میدهد که خروجی آن چیزی جز ورشکستگی پنهان نخواهد بود.