«نبض بازار» بررسی می‌کند:
بیمه پارسیان و فشار خسارت پرداختی+اینفوگرافی

به گزارش نبض بازار- صنعت بیمه به عنوان یکی از ارکان اصلی ثبات مالی در اقتصاد، بر پایه تعادل دقیق میان «ریسک» و «درآمد» استوار است. اما گزارش‌های اخیر از عملکرد بیمه پارسیان تحت مدیریت «مجتبی بنویدی»، تصویری نگران‌کننده از یک ناترازی عمیق را ترسیم می‌کند. آمار‌های استخراج شده از عملکرد ۹ ماهه این شرکت که بر اساس داده‌های سامانه کدال منتشر شده، نشان‌دهنده سقوط آزاد شاخص‌های سودآوری و حرکت شتابان این مجموعه به سوی ورشکستگی پنهان و ناترازی مالی است.

بیمه پارسیان و فشار خسارت پرداختی+اینفوگرافی

وضعیت در رشته‌های تخصصی نیز به همین اندازه بحرانی است. در بخش بیمه درمان، که یکی از نقاط پرچالش حوزه‌های بیمه‌ای است، نسبت خسارت در دی‌ماه به ۱۷۸ درصد رسیده است. این یعنی مدیریت شرکت نتوانسته است تعرفه‌ها و ریسک‌های درمانی را به درستی ارزیابی کند. فاجعه اصلی، اما در رشته باربری رخ داده است؛ جایی که نسبت خسارت به درآمد رقم ۱۹۸ درصد را نشان می‌دهد. پرداخت خسارتی معادل ۲ برابر درآمد در این رشته، نشان‌دهنده یک بی‌انضباطی مطلق در انعقاد قرارداد‌ها و احتمالا ناتوانی در کارشناسی دقیق محموله‌هاست.

حوزه نفت و انرژی نیز که به طور سنتی باید ویترین توانمندی‌های یک شرکت بزرگ بیمه‌ای باشد، در بیمه پارسیان به پاشنه آشیل تبدیل شده است. میزان سبقت خسارت از درآمد در این بخش به ۱.۶۳ برابر رسیده است که نشان می‌دهد قرارداد‌های کلان این شرکت نه تنها منفعتی نداشته، بلکه باری سنگین بر دوش ترازنامه مالی شرکت گذاشته است.

اما تیر خلاص بر پیکره مالی این شرکت، نسبت «کل خسارت‌های پرداختی به کل درآمد» است که رقم ۹۸.۷ درصد را ثبت کرده است. این بدان معناست که تقریباً تمام درآمد‌های شرکت صرفاً بابت خسارت هزینه می‌شود و تنها ۱.۳ درصد از درآمد برای هزینه‌های هنگفت جاری، حقوق پرسنل، اجاره‌بها، بازاریابی و از همه مهم‌تر، سود سهامداران باقی می‌ماند. این عدد عملاً به معنای «نقطه سر خط» برای سودآوری است.


کارشناسان معتقدند این حجم از ناترازی، نتیجه مستقیم ضعف در نظام‌های کنترلی و اشتباهات استراتژیک در قیمت‌گذاری حق‌بیمه‌هاست. اصرار بر جذب پرتفوی (قرارداد) به هر قیمتی، بدون در نظر گرفتن ضریب خسارت، بیمه پارسیان را در وضعیتی قرار داده که هرچه بیشتر فعالیت می‌کند، زیان بیشتری را به سهامداران خود تحمیل می‌نماید.


اگر روند فعلی تحت مدیریت فعلی ادامه یابد، بیمه پارسیان به زودی با چالش جدی نقدینگی مواجه خواهد شد. حال باید منتظر ماند و دید که آیا نهاد‌های ناظر و مجمع سهامداران برای جلوگیری از فروپاشی کامل ترازنامه این شرکت قدیمی، تغییرات ساختاری در بدنه مدیریتی و سیاست‌های فنی آن ایجاد خواهند کرد یا خیر. آنچه مشخص است، اعداد دروغ نمی‌گویند؛ بیمه پارسیان امروز بیش از آنکه یک حامی برای بیمه‌گذاران باشد، خود نیازمند یک بیمه برای نجات از غرق شدن در گرداب خسارت‌هاست.