به گزارش نبض بازار-یکی از تکاندهندهترین ارقام در این گزارش، رشد ۱۹۲ درصدی هزینههای مالی و بهره است. این جهش نزدیک به ۲۰۰ درصدی نشان میدهد که شرکت در تامین نقدینگی و مدیریت بدهیهای خود با چالش جدی روبهرو بوده و هزینه استقراض برای بیمه آرمان به شدت افزایش یافته است. این موضوع به طور مستقیم بر حاشیه سود شرکت اثر گذاشته و یکی از عوامل اصلی کاهش ۵۴ درصدی سود خالص هر سهم (EPS) محسوب میشود. وقتی هزینه تامین مالی با این سرعت رشد میکند، بازدهی سرمایهگذاریها نیز تحتالشعاع قرار میگیرد.
چالش در هسته اصلی کسبوکار: سود عملیاتی و خسارتها
در بخش عملیاتی، بیمه آرمان با افت ۴۴ درصدی سود عملیاتی مواجه شده است. این ریزش نشاندهنده آن است که فعالیت اصلی شرکت (فروش بیمهنامه و مدیریت ریسک) در بازه زمانی مورد نظر سودآوری لازم را نداشته است. همزمان، رشد ۵۴ درصدی خسارتهای پرداختی خالص، فشار مضاعفی بر نقدینگی شرکت وارد کرده است. افزایش خسارتها در کنار تورم عمومی (که در رشد ۳۲ درصدی هزینههای اداری و عمومی مشهود است)، باعث شده تا ضریب خسارت شرکت افزایش یافته و سودآوری از محل حقبیمههای تولیدی کاهش یابد.
پدیده درآمدهای غیرعملیاتی: راه نجات یا مسکن موقت؟
نقطه عطف و عجیبترین بخش این گزارش، رشد نجومی ۷،۳۳۹ درصدی درآمدهای غیرعملیاتی است. افزایش بیش از ۷۳ برابری این شاخص نشان میدهد که مدیریت شرکت برای جبران زیانهای عملیاتی و هزینههای سنگین مالی، به سمت فعالیتهایی خارج از صنعت بیمه رفته است. این درآمدها معمولاً شامل فروش داراییهای ثابت (املاک و مستغلات)، سود حاصل از سرمایهگذاری در بورس یا واگذاری شرکتهای زیرمجموعه است. اگرچه این جهش توانسته از سقوط کامل شرکت جلوگیری کند، اما تکیه بیش از حد بر درآمدهای غیرعملیاتی نشاندهنده ضعف در هسته اصلی تجارت (Core Business) است.
گزارش ۹ ماهه بیمه آرمان نشاندهنده یک پارادوکس اقتصادی است؛ جایی که سود عملیاتی و سود خالص هر سهم با ریزشی حدوداً ۵۰ درصدی مواجه شده، اما درآمدهای غیرعملیاتی رکوردی تاریخی ثبت کردهاند. این شرکت تحت مدیریت مجید قلیپور، در حال حاضر درگیر هزینههای مالی سنگینی است که نرخ رشد آن (۱۹۲ درصد) بسیار فراتر از تورم رسمی کشور است.
به نظر میرسد بیمه آرمان برای خروج از این بحران، نیازمند بازنگری جدی در استراتژیهای فروش بیمهنامه، کنترل ضریب خسارت و به خصوص مدیریت بدهیهای بانکی است. اگرچه درآمدهای غیرعملیاتی فعلاً به عنوان یک ضربهگیر عمل کردهاند، اما برای بقای بلندمدت در صنعت رقابتی بیمه، بهبود سود عملیاتی و کاهش هزینههای اداری و مالی ضرورتی اجتنابناپذیر است.