به گزارش نبض بازار-نقطه قوت اصلی گزارش کاوه، رشد ۳۴ درصدی درآمدهای عملیاتی است. شرکت توانسته است درآمد خود را از حدود ۲۶۵ هزار میلیارد ریال در مدت مشابه سال قبل، به بیش از ۳۵۵ هزار میلیارد ریال برساند. این رشد نشاندهنده توان بالای بازاریابی و احتمالاً بهرهمندی از افزایش نرخهای جهانی و داخلی محصولات فولادی است. اینکه شرکت در شرایط دشوار اقتصادی توانسته جریان نقدینگی ورودی خود را به این میزان تقویت کند، نشاندهنده پویایی خطوط تولید و تقاضای مناسب برای محصولات این برند در بازار است. مدیریت شرکت در این بخش توانسته است پا به پای تورم هزینهها، جبهه فروش را تقویت کند.
بهای تمام شده؛ نبردی که دشوارتر میشود
اگرچه درآمدها ۳۴ درصد رشد کرده، اما بهای تمام شده درآمدهای عملیاتی نیز با رشد ۳۳ درصدی به رقم ۳۰۵ هزار میلیارد ریال رسیده است. این یعنی تقریباً تمام افزایش درآمد، توسط هزینههای تولید (اعم از مواد اولیه، انرژی و دستمزد) بلعیده شده است. نکته انتقادی در این بخش، ثابت ماندن حاشیه سود ناخالص در محدودهای مشخص است. شرکتهای فولادی در سال ۱۴۰۴ با افزایش جدی نرخ گاز و برق مواجه بودهاند و به نظر میرسد کاوه نیز از این قاعده مستثنی نبوده است. حفظ فاصله بین درآمد و هزینه تولید، در ماههای پیش رو که ناترازی انرژی جدیتر میشود، بزرگترین آزمون برای مدیریت این مجموعه خواهد بود.
هزینههای مالی؛ پاشنه آشیل «کاوه»
شاید نگرانکنندهترین بخش صورت سود و زیان کاوه، ردیف «هزینههای مالی» باشد. هزینه مالی شرکت با رشدی ۴۹ درصدی نسبت به سال قبل، به رقم سنگین ۱۶ هزار و ۶۵۰ میلیارد ریال رسیده است. این موضوع نشاندهنده حجم بالای تسهیلات دریافتی و هزینهی بالای تأمین مالی برای شرکت است. وقتی هزینه مالی شرکت از حدود ۱۱ هزار میلیارد ریال به بیش از ۱۶ هزار میلیارد ریال جهش میکند، یعنی بخش بزرگی از سود عملیاتی که با زحمت فراوان در خطوط تولید ایجاد شده، صرف بازپرداخت بهره و هزینههای بانکی میشود. این یک زنگ خطر برای ساختار سرمایه شرکت است و نیاز به بازنگری در استراتژیهای تأمین مالی را بیش از پیش نمایان میکند.
سود هر سهم؛ چرا سهامداران غافلگیر شدند؟
در حالی که سود خالص کل شرکت با رشد ۲۲ درصدی از ۲۸ هزار میلیارد ریال به ۳۴ هزار میلیارد ریال رسیده، اما «سود پایه هر سهم» (EPS) با افت ۳۲ درصدی مواجه شده و از ۸۹۲ ریال به ۶۱۰ ریال کاهش یافته است. علت این تناقض در نگاه اول برای برخی سهامداران مبهم است، اما پاسخ در «افزایش سرمایه» نهفته است. سرمایه ثبت شده شرکت از ۳۲ هزار میلیارد ریال به ۶۱ هزار میلیارد ریال (حدود ۹۱ درصد رشد) رسیده است. اگرچه افزایش سرمایه در بلندمدت به نفع طرحهای توسعه است، اما در کوتاهمدت باعث رقیق شدن سود شده و باعث گردیده که سود هر سهم نسبت به سال گذشته عقبگرد داشته باشد.
درآمدهای غیرعملیاتی؛ یک نوسان معنادار
در بخش «سایر درآمدها و هزینههای غیرعملیاتی»، شاهد تغییری بزرگ هستیم. در ۹ ماهه سال گذشته، شرکت حدود ۷.۵ هزار میلیارد ریال درآمد غیرعملیاتی مثبت داشت، اما در گزارش امسال، این عدد به ۲.۱ هزار میلیارد ریال «منفی» تبدیل شده است. این تغییر جهتِ ترازِ غیرعملیاتی، ضربه نهایی را به سود خالص وارد کرده است. غالباً این ردیف تحت تأثیر نوسانات نرخ ارز یا سود حاصل از فروش داراییهاست و منفی شدن آن در سالی که انتظار میرفت تراز ارزی مثبت باشد، جای تأمل و بررسی بیشتر دارد.
هزینههای اداری و عمومی؛ انضباطی که نیاز به تقویت دارد
هزینههای فروش، اداری و عمومی شرکت با ۵۷ درصد رشد، از ۲.۳ هزار میلیارد ریال به ۳.۶ هزار میلیارد ریال رسیده است. اگرچه این رقم نسبت به ابعاد کلی شرکت بسیار کوچک است، اما نرخ رشد ۵۷ درصدی آن (که بالاتر از نرخ رشد درآمدهاست) نشان میدهد که تورم داخلی شرکت در بخش ستادی و اداری نیز با سرعت بالایی در حال حرکت است و نیاز به انضباط مالی بیشتری در این حوزه احساس میشود.
مالیات؛ باری که سنگینتر شد
نکته قابل تامل دیگر، جهش ۱۶۳ درصدی هزینه مالیات بر درآمد است. مالیات شرکت از ۱.۵ هزار میلیارد ریال به نزدیک ۴ هزار میلیارد ریال رسیده است. این افزایش چشمگیر، بخشی از سود خالص در دسترس سهامداران را محدود کرده و نشان میدهد که معافیتهای مالیاتی یا روشهای شناسایی سود نسبت به سال قبل دستخوش تغییر شده است.
نکات مثبت؛ بارقههای امید در دل گزارشانصاف حکم میکند که در کنار انتقادات، به نکات مثبت نیز اشاره شود:۱. رشد سود عملیاتی: سود عملیاتی شرکت ۷۲ درصد رشد داشته که عددی بسیار درخشان است. این نشان میدهد که «ذات» بیزینس و تولید در کاوه بسیار سالم است و اگر هزینههای مالی و مالیاتی کنترل شوند، این شرکت پتانسیل سودآوری بسیار بالایی دارد.۲. کاهش سایر هزینهها: شرکت توانسته است «سایر هزینههای عملیاتی» خود را ۹۵ درصد کاهش دهد که نشاندهنده مدیریت بهتر بر هزینههای پیشبینی نشده است.
جمعبندی و چشمانداز آینده
فولاد کاوه جنوب کیش در ۹ ماهه ۱۴۰۴، تصویری از یک شرکت قدرتمند در تولید، اما تحت فشار در ساختار مالی را ارائه داده است. رشد ۳۴ درصدی درآمدها و ۷۲ درصدی سود عملیاتی، نشانه زنده بودن و پویایی این صنعت است. با این حال، تا زمانی که هزینههای مالی سنگین و نوسانات غیرعملیاتی گریبانگیر شرکت باشد، شیرینی تولید به کام سهامداران نخواهد نشست. به نظر میرسد مدیریت کاوه در ماههای باقیمانده سال باید تمرکز ویژهای بر مدیریت بدهیها و کاهش هزینههای مالی داشته باشد تا بتواند اثر افزایش سرمایه را با جهش در سودآوری جبران کند. کاوه همچنان یک نماد استراتژیک در جنوب کشور است، اما برای درخشش در بازار سرمایه، نیاز به یک جراحی کوچک در ساختار هزینههای غیرتولیدی خود دارد.
خلاصه آماری برای ذینفعان:
درآمد عملیاتی: ۳۵۵ هزار میلیارد ریال (۳۴٪ رشد) سود خالص: ۳۴ هزار میلیارد ریال (۲۲٪ رشد) هزینه مالی: ۱۶.۶ هزار میلیارد ریال (۴۹٪ رشد) سود هر سهم (EPS): ۶۱۰ ریال (۳۲٪ کاهش به دلیل افزایش سرمایه)