رتبه 109 در کنترل فساد افتضاح است + سند

کد خبر: ۵۳۴۵۴

تاریخ: ۰۵ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۵:۳۶

به گزارش نبض بازار ، آمارها و شاخص های بین المللی در شاخص تاب آوری جهانی در سال 2019 منتشر شد و هرچند که بسیاری از رسانه های داخلی به ارائه ی این آمارها پرداختند اما برخی از نکات در این گزارش حاکی از شرایط نگران کننده ای است که باید بیشتر به آن توجه شود. مصلحت انگاری و ملاحظه کاری در ارائه ی تحلیل نه تنها با شیوه های اخلاقی یک رسانه سازگار نیست بلکه با مخدوش کردن واقعیت منجر به جهت دادن به افکار عمومی می شود. در آماری که سال 2019 منتشر شد رتبه ی کشورمان در کنترل فساد از میان 129 کشور جایگاه 109 بود و کمترین امتیاز را در بین محرکهای تاب آوری با 16.9 به خود اختصاص داد. این اتفاق در شرایطی می افتد که با وجود دستگاههای نظارتی متأسفانه هرساله شاهد هدر رفتن بخش قابل توجهی از سرمایه ی کشور به واسطه ی بروز فساد در بخشهای مختلف هستیم.

ایران در بین کشورهای دنیا از حیث تاب آوری در سال 2019 در حالی در جایگاه 120 ایستاد که نگاهی به برخی آمارهای دیگر بدون شک عملکرد مدیران دستگاههای مختلف را زیر سؤال می برد و مطالبه های جدی را مطرح می کند. از سال 1393 روند سرمایه گذاری در کشور منفی بوده جدا از مسائل تحریمی ظرفیتهای زیادی که کشور در حوزه های مخنلف دارد می توانست با جذب حداکثری و با برخورداری از حمایتهای لازم در حوزه ی بانکی این چالش را مرتفع کند. کشورمان ایران رتبه 4 دنیا را به لحاظ ذخایر نفت در اختیار دارد و پنجمین کشور دنیا از حیث تولید طلای سیاه است. همینطور ایران در بین کشورهای صادر کننده ی نفت رتبه ی 15 را به خود اختصاص داده و جایگاه دوم در فهرست کشورهای تولید کننده ی گاز طبیعی از آن کشورمان است. ایران به تنهایی 7% معادن دنیا را در دست گرفته و با همه ی این آمارها تنها 1 درصد جمعیت دنیا را دارد. این در حالیست که در  محرک اقتصادی با رتبه ی 110 و در محرک کیفیت ریسک جایگاه 124 را برای خود می بیند. در بین کشورهای منطقه نیز با کسب امتیاز کلی 18.4 در جایگاه 17 قرار گرفتیم که بعد از ما تنها دو کشور لبنان و قرقیزستان هستند و قطر در صدر جدول کشورهای منطقه یکه تازی می کند.

یکی از محرک اصلی در این خصوص کیفیت ریسک است که ما با جا گرفتن در پله 124 دنیا عملکرد بسیار ضعیفی را در این باره داشتیم و در بخش زنجیره ی تأمین که یکی از شاخه های آن کنترل فساد است باعث حیرت شدیم. از آمارهای خارجی تا دستاوردهای داخلی تنها یک سؤال مطرح می شود که ما در این سالها چه کردیم؟ رتبه فساد و کنترل آن اصلا برازنده ی کشور نیست و نیاز به تغییر سیاست ها بیش از گذشته احساس می شود