آنچه که یکه زارع انجام داد آنچه که تحمیل شد

کد خبر: ۳۸۲۰۱

تاریخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۴:۲۶

به گزارش نبض بازار ، شرکتهای خودروسازی در حال حاضر به محاق نقد کشیده می شوند و علت این موضوع شاید عدم اطلاع رسانی از کارهای در دست اقدام این صنعت است. ایران خودرو اولین و بزرگترین شرکت تولید خودرو در ایران در چندسال گذشته روزهای متفاوتی را گذراند تا اینکه سکان هدایت این گروه خودرویی به هاشم یکه زارع رسید. روزهای سخت یکه زارع از همان ابتدا شروع شد. مسائل مختلفی وجود داشت که یکه زارع باید آستین همتش را بالا میزد و خیلی زود آنها را برطرف می کرد. ارز بری بالای محصولات ایران خودرو که در شهریور 92 بیش از 4500 دلار بود که هم نقدینگی زیادی را از شرکت خارج می کرد و هم سود تولید را کاهش می داد در کنار این موضوع بهای تمام شده ی تولید رقم بالایی را تشکیل می داد.

در حال حاضر میزان ارز بری محصولات ایران خودرو 2300 دلار از شهریور 92 کمتر است به 2200 دلار رسیده و پیش بینی می شود تا پایان سال جاری به 1800 دلار کاهش یابد. اتخاذ سیاستهایی به این شکل سبب شد تا ایران خودرو در پایان سال 96 سود انباشته 443 میلیارد ریالی را محقق کند. اما در بستر نامناسبی که برای صنعت مادر کشور وجود داشت شرایطی به این مجموعه ی خودروسازی تحمیل شد تا برخلاف خواست و اراده ی مدیریت ایران خودرو قیمت خودروها افزایش پیدا کند آن هم نه افزایش منطقی بلکه یک افزایش دستوری که علاوه بر اعمال زیان به ایران خودرو سود شرکت را به زیان تبدیل کرد.

در سال 97 به ناگهان نرخ ارز افزایش  3 برابری پیدا کرد که موجب تورم 70 درصدی مواد و قطعات شد. شورای رقابت در مقابل چنین تورمی که کنترل آن به هیچ وجه در دست مجموعه های خودروسازی نبود با افزایش نزدیک به 7 درصدی قیثمت خودرو موافقت کرد که در نتیجه عدم توازن قیمت تمام شده و قیمت فروش زیان سنگینی به شرکت تحمیل شد. پیشتر و در شرایطی که در سال 92 میزان تولید ایران خودرو کمتر از 1100 دستگاه در روز بود با مدیریت صحیح در سال 96 به 2845 دستگاه رسید.

سؤال: چه شرایطی در سال 97 باعث شد که موفقیت سال 96 تکرار نشود و هر روز شاهد حاشیه ی جدید باشیم؟

البته تحمیل چنین شرایطی نیز نتوانست حرکت روجلوی ایران خودرو را متوقف کند و اتحادی که به واسطه ی مدیریت یکه زارع در ایران خودرو وجود داشت سبب شد نهضت داخلی سازی قطعات و کاهش هزینه های تولید شکل بگیرد که تولید آزمایشی پژو 301 بدون شریک خارجی مؤید این ادعاست.

توان صنعت مادر کشور که عنوان لکوموتیو اقتصاد کشور را دارد نه کم شده نه رو به پایان است اما باید از یک گروه تولیدی انتظار مدیریت بخش منحصر به خودش را به درستی انجام دهد و در کنترل سایر متغیرها نهادها و سازمانهای ذیربط ساعی باشند و از تحمیل شرایط به بخش خودروسازی خودداری کنند.