پایداری تولید در دل بحران/ چگونه گهرزمین زنجیره فولاد را حفظ کرد؟

کد خبر: ۲۳۲۵۰۶

تاریخ: ۲۱ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۹:۱۵

عملکرد شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین به عنوان یکی از بازیگران کلیدی این زنجیره، نمونه‌ای قابل توجه از مدیریت بحران و تاب آوری صنعتی به شمار می‌رود.

به گزارش نبض بازار در این میان، عملکرد شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین به عنوان یکی از بازیگران کلیدی این زنجیره، نمونه‌ای قابل توجه از مدیریت بحران و تاب آوری صنعتی به شمار می‌رود.

زنجیره یکپارچه، مزیت راهبردی در شرایط بحران

گهرزمین با حضور فعال در حلقه‌های مختلف زنجیره شامل استخراج سنگ آهن، تولید کنسانتره، گندله و شمش فولادی، ساختاری یکپارچه ایجاد کرده که همین موضوع در شرایط بحران به یک مزیت رقابتی تبدیل شده است. این یکپارچگی موجب شده وابستگی به تأمین کنندگان بیرونی کاهش یافته و امکان مدیریت عرضه در داخل مجموعه فراهم شود.

طبق داده‌های موجود، این شرکت در سال‌های اخیر توانسته تولید خود را در کل زنجیره افزایش دهد، به طوری که در سال ۱۴۰۴ رشد درآمدی بیش از ۶۰ درصد همزمان با افزایش تولید در حلقه‌های مختلف زنجیره ثبت شده است.

رکورد‌های تولید، نشانه‌ای از عبور از محدودیت‌ها

یکی از شاخص‌ترین نشانه‌های تاب آوری گهرزمین، ثبت رکورد‌های تولید در شرایط محدودیت است. در بخش کنسانتره، این شرکت توانسته از مرز ۷ میلیون تن تولید سالانه عبور کند، رقمی که حتی پیش از پایان سال مالی محقق شده است.

در حوزه تولید روزانه نیز، رکورد تولید کنسانتره به بیش از ۳۰ هزار تن در روز رسیده که نشان دهنده بهره برداری حداکثری از ظرفیت خطوط فرآوری است.

در بخش گندله سازی نیز، ثبت رکورد تولید روزانه بیش از ۲۴ هزار تن نشان می‌دهد که این شرکت توانسته با وجود محدودیت‌های عملیاتی، سطح تولید را نه تنها حفظ بلکه افزایش دهد.

همچنین در زنجیره پایین دستی، ثبت تولید چند هزار تنی شمش فولادی در یک سیکل عملیاتی (ذوب‌های متوالی) نشان دهنده فعال بودن حلقه نهایی زنجیره و جلوگیری از اختلال در تأمین بازار است.

مدیریت عملیاتی، کلید پایداری تولید

بررسی عملکرد گهرزمین نشان می‌دهد که تداوم تولید در شرایط بحرانی، تنها حاصل ظرفیت‌های فنی نبوده، بلکه نتیجه استقرار یک نظام مدیریتی چندلایه و منسجم در سطح عملیات است. این رویکرد با تمرکز بر بهره وری و کاهش ریسک‌های تولید، نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ جریان پایدار تولید ایفا کرده است.

در این چارچوب، اقداماتی نظیر پایش مستمر تجهیزات و ارتقای سطح آماده به کاری خطوط تولید، اجرای به موقع تعمیرات پیشگیرانه، هماهنگی مؤثر میان واحد‌های استخراج، فرآوری و تولید و اتکا به نیروی انسانی متخصص داخلی در دستور کار قرار گرفته است.

بر اساس گزارش‌های موجود، ثبت رکورد‌های تولید در بخش‌های کنسانتره و گندله، به طور مستقیم حاصل همین رویکرد عملیاتی و به ویژه «پایش منظم تجهیزات و افزایش آماده به کاری» عنوان شده است.

اهمیت این دستاورد زمانی دو چندان می‌شود که بسیاری از واحد‌های صنعتی کشور، تحت تأثیر محدودیت‌های انرژی و اختلال در زنجیره تأمین، با کاهش سطح تولید مواجه بوده‌اند، شرایطی که مدیریت کارآمد عملیاتی را به یک مزیت رقابتی کلیدی تبدیل کرده است.

نقش در تثبیت بازار فولاد

تداوم تولید در گهرزمین تنها یک موفقیت شرکتی نیست، بلکه اثری مستقیم بر کل بازار فولاد کشور دارد. این شرکت به عنوان یکی از تأمین‌کنندگان مهم مواد اولیه، نقش کلیدی در جلوگیری از ایجاد گلوگاه در زنجیره فولاد ایفا کرده است.

با توجه به اینکه کنسانتره و گندله، خوراک اصلی واحد‌های احیای مستقیم و فولادسازی هستند، هرگونه اختلال در این بخش می‌تواند به کاهش تولید شمش در سطح ملی منجر شود. استمرار تولید در گهرزمین در عمل به معنای حفظ جریان مواد اولیه برای صنایع پایین‌دستی بوده است.

عملکرد گهرزمین نشان می‌دهد که در شرایط بحرانی، پایداری تولید بیش از هر چیز به سه مؤلفه کلیدی وابسته است: یکپارچگی زنجیره تولید، مدیریت عملیاتی دقیق و پیشگیرانه، و سرمایه گذاری مستمر در توسعه ظرفیت‌های داخلی.

بر این اساس، می‌توان گفت این شرکت نه تنها توانسته از شوک‌های بیرونی عبور کند، بلکه با ثبت رکورد‌های تولید در بخش‌های مختلف، به سطحی از بلوغ صنعتی دست یافته که آن را به یکی از ارکان پایدار زنجیره فولاد کشور تبدیل کرده است.

در مجموع، تجربه گهرزمین بیانگر آن است که حتی در شرایط پیچیده و پرریسک نیز، با اتکا به مدیریت علمی، ارتقای بهره وری عملیاتی و تقویت انسجام در زنجیره تولید، می‌توان نه تنها از افت تولید جلوگیری کرد، بلکه مسیر رشد و تقویت آن را نیز هموار ساخت موضوعی که برای آینده صنعت معدن و فولاد ایران از اهمیت راهبردی برخوردار است.