«نبض بازار» گزارش می‌دهد:

واکاوی تاب‌آوری پورتفوی هلدینگ «تاپیکو» در مواجهه با متغیر‌های نرخ خوراک و نوسانات بازار‌های جهانی+اینفوگرافیک

کد خبر: ۲۳۲۱۹۴

تاریخ: ۲۵ فروردين ۱۴۰۵ - ۲۰:۱۰

بررسی صورت‌های مالی و گزارش‌های میان‌دوره‌ای هلدینگ سرمایه‌گذاری نفت، گاز و پتروشیمی تأمین (تاپیکو) در سال ۱۴۰۴، حکایت از شکل‌گیری یک اتمسفر انقباضی در لایه‌های تولیدی این مجموعه دارد.

به گزارش نبض بازار- زنجیره ارزش پتروشیمی در این پورتفو، تحت تأثیر مستقیم ابلاغیه‌های نرخ خوراک و تغییرات ساختاری در هزینه‌های سوخت صنایع قرار گرفته است؛ متغیر‌هایی که به‌طور مستقیم توان رقابتی واحد‌های متانولی و آروماتیکی را تحت شعاع قرار داده‌اند. داده‌های استخراج شده از سامانه کدال نشان می‌دهند که مدیریت بهای تمام شده، به کلیدی‌ترین چالش واحد‌های زیرمجموعه در سال جاری تبدیل شده است.

تحلیل وضعیت پتروشیمی فناوران؛ فشار بر حاشیه سود متانول

پتروشیمی فناوران به عنوان یکی از بازو‌های اصلی تولید متانول در سبد سرمایه‌گذاری تاپیکو، در سال ۱۴۰۴ با یکی از محدودترین بازه‌های سودآوری در سه سال اخیر مواجه شده است. بررسی اعداد و ارقام درج شده در گزارش‌های عملکردی نشان می‌دهد که افزایش نرخ گاز طبیعی، حاشیه سود ناخالص این واحد تولیدی را به مرز‌های حساسی رسانده است.
همزمان با افزایش هزینه‌های تأمین خوراک در داخل، نرخ‌های جهانی متانول نیز روند تقاضای مورد انتظار را تجربه نکردند که این موضوع، متمایل کرده عملیات تولید در فناوران است. در این میان، پروژه راهبردی احداث مخازن متانولی توسط شرکت پتروالفین فناوران که قرار بود به عنوان ابزاری برای مدیریت عرضه و لجستیک عمل کند، به دلیل کاهش توان نقدینگی در شرکت مادر و افت سودآوری‌های فصلی، با کندی در پیشرفت فیزیکی روبه‌رو شده است. تداوم این وضعیت، ضرورت بازنگری در مدل تأمین مالی پروژه‌های توسعه‌ای را بیش از پیش نمایان می‌کند.

پتروشیمی نوری و چالش اختلاف قیمت در بازار‌های جهانی

پتروشیمی نوری علی‌رغم حفظ جایگاه سنتی خود به عنوان سودآورترین واحد در سبد دارایی‌های تاپیکو، از گزند نوسانات جهانی مصون نمانده است. واکاوی صورت‌های مالی این شرکت نشان‌دهنده کاهش در سود عملیاتی است؛ موضوعی که ریشه در کاهش «اسپرد» یا همان اختلاف قیمت میان مواد اولیه و محصولات آروماتیک در بازار‌های بین‌المللی دارد.
اگرچه نوری از منظر بهره‌وری فیزیکی همچنان در سطوح بالایی قرار دارد، اما فشار ناشی از سیاست‌های انقباضی در قیمت‌گذاری داخلی خوراک و همزمانی آن با کاهش حاشیه سود آروماتیک در بازار آسیا، منجر به انقباض سود خالص شده است. این وضعیت نشان می‌دهد که حتی واحد‌های شاخص و تراز اول هلدینگ نیز در برابر تلاطم‌های برون‌زا و سیاست‌های پولی داخلی، سطحی از آسیب‌پذیری را تجربه می‌کنند.

برآیند راهبردی و چشم‌انداز پورتفوی

مجموعه داده‌های سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهند که هلدینگ تاپیکو در یک نقطه عطف مدیریتی قرار دارد. تکیه بر سودآوری واحد‌های سنتی بدون در نظر گرفتن تغییرات نرخ خوراک، دیگر استراتژی تضمین‌شده‌ای محسوب نمی‌شود. واقعیت‌های عددی در واحد‌های فناوران، جم و نوری، گویای این است که توازن میان «قیمت خوراک» و «نرخ‌های جهانی محصول» به نفع هزینه‌ها تغییر کرده است.
در این شرایط، صیانت از حاشیه سود مستلزم حرکت به سمت تکمیل زنجیره ارزش و کاهش وابستگی به محصولات پایه است. موفقیت هلدینگ در سال مالی آتی، منوط به توانمندی در لابی‌گری جهت اصلاح نرخ‌های خوراک و همزمان، تسریع در پروژه‌های بهینه‌سازی مصرف انرژی خواهد بود تا اثر افزایش هزینه‌های دولتی بر ترازنامه نهایی به حداقل برسد.