«نبض بازار» گزارش می‌دهد:

واکاوی شاخص‌های بهره‌وری و چالش‌های حسابرسی در شرکت گروه مدیریت سرمایه‌گذاری امید

کد خبر: ۲۳۲۱۴۸

تاریخ: ۲۴ فروردين ۱۴۰۵ - ۰۲:۴۲

شرکت گروه مدیریت سرمایه‌گذاری امید (وامید) به عنوان یکی از ارکان کلیدی بازار سرمایه و بازوی اصلی اقتصادی بانک سپه، نقشی تعیین‌کننده در توسعه معادن و زنجیره فولاد کشور ایفا می‌کند.

به گزارش نبض بازار- با این حال، بررسی‌های کارشناسی از روند مدیریتی این مجموعه در سال ۱۴۰۴، نشان‌دهنده بروز برخی ناترازی‌ها در حوزه‌های «گزارشگری مالی»، «مدیریت بودجه‌ای» و «بهره‌وری عملیاتی» است. تحلیلگران عتقدند تداوم رویکردهای فعلی تحت مدیریت بابک ابراهیمی، می‌تواند پایداری این هلدینگ بزرگ را در مواجهه با فشارهای کلان اقتصادی سال ۱۴۰۵ تحت تأثیر قرار دهد.

ابهام در گزارشگری و استانداردهای حاکمیت شرکتی

یکی از مهم‌ترین پارامترهای ارزیابی کیفیت مدیریت در شرکت‌های سهامی عام، میزان انطباق با اصول شفافیت و نحوه تعامل با سامانه کدال است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که در آذرماه ۱۴۰۴، تغییری در طبقه‌بندی یکی از اطلاعیه‌های این شرکت رخ داده است؛ جایی که گزارش مربوط به «تحصیل آپارتمان در کیش» از گروه «الف» به گروه «ب» منتقل شد.
اگرچه این نوع جابجایی‌های اداری ممکن است با تفاسیر فنی و آیین‌نامه‌ای قابل توجیه باشد، اما از منظر حاکمیت شرکتی و رفتارشناسی بازار، این اقدام به عنوان تلاشی برای کاهش حساسیت ذینفعان به سرمایه‌گذاری‌های غیرمرتبط با موضوع فعالیت اصلی هلدینگ قلمداد می‌شود. در شرایطی که نهادهای ناظر بر «سلامت نفس و انضباط مالی» در مجموعه‌های وابسته به نظام بانکی تأکید دارند، خلاء گزارش‌های دقیق در خصوص «بهره‌وری نیروی انسانی» و شفافیت در فرآیند مناقصات پروژه‌های زیربنایی نظیر “هیمکو” در بندرعباس، پرسش‌هایی را در میان کارشناسان ایجاد کرده است.

انفعال راهبردی در برابر تکالیف بودجه‌ای ۱۴۰۵

بخش امید، در آستانه سال ۱۴۰۵ با چالش‌های بی‌سابقه‌ای روبرو است. پیش‌بینی عدد ۹۸ هزار میلیارد تومانی (همت) برای حقوق دولتی معادن در لایحه بودجه، در کنار افزایش چهار برابری هزینه‌های تولید شامل سوخت، لاستیک و قطعات یدکی، حاشیه سود واحدهای کوچک و متوسط زیرمجموعه را به شدت تحت فشار قرار داده است.
نقد اساسی وارد بر مدیریت هلدینگ امید در این مقطع، عدم لابی‌گری مؤثر و انفعال در تبیین تضاد میان «درآمدزایی کوتاه‌مدت دولت» و «توسعه بلندمدت بخش معدن» است. عدم توازن میان بار مالیاتی و توان سرمایه‌گذاری، منجر به بروز پدیده «فرسایش سرمایه» در نماد وامید شده است. کارشناسان هشدار می‌دهند که این رویکرد انقباضی در لایه مدیریت استراتژیک، در سال مالی ۱۴۰۵ خود را به شکل کاهش معنادار سود تقسیمی و افت رتبه‌های اعتباری هلدینگ نشان خواهد داد.

تحلیل ناترازی در زنجیره ارزش فولاد

بررسی نرخ بهره‌برداری در شرکت‌های تابعه نشان می‌دهد که برخلاف آمارهای اسمی عرضه در بورس کالا، زنجیره تولید از عدم تعادل ساختاری رنج می‌برد. در حالی که میانگین جهانی نرخ بهره‌برداری در صنایع فولادی حدود ۸۰ درصد است، این شاخص در بخش تولید میلگرد و تیرآهن هلدینگ امید به محدوده ۳۶ تا ۴۰ درصد تقلیل یافته است.
مدیریت عرضه در بورس کالا را به عنوان یک دستاورد مطرح می‌کند؛ اما تحلیلگران بر این باورند که این جایگاه، حاصل ایجاد شده توسط تیم‌های مدیریتی پیشین است و نه بهبود فرآیندهای فعلی. در واقع، شواهد نشان‌دهنده حرکت به سمت «برندینگ بر پایه دستاوردهای گذشته» است، در حالی که ناترازی در بخش‌های بالادستی (نظیر سنگان) به سرعت در حال سرایت به بخش‌های میانی و پایین‌دستی است.