«نبض بازار» گزارش می‌دهد:

از بسته ماندن تنگه هرمز کدام تولید کننده‌های LNG بیشترین ضرر را متحمل می‌شوند+اینفوگرافیک

کد خبر: ۲۳۲۰۹۲

تاریخ: ۲۱ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۸:۳۱

تحلیل آماری جریان انرژی در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ نشان‌دهنده تمرکز راهبردی بی‌سابقه‌ای بر جغرافیای خلیج فارس است.

به گزارش نبض بازار- بر اساس داده‌های موجود، مجموع جریان انرژی عبوری از تنگه هرمز شامل ۱۵ میلیون بشکه نفت خام و میعانات گازی به همراه ۵.۵ میلیون بشکه فرآورده‌های پالایشی (دیزل، سوخت جت و سوخت کشتی) بوده است. این حجم عظیم که توسط تولیدکنندگان کلیدی منطقه مدیریت می‌شود، در صورت بروز انسداد، بازار جهانی را با چالش‌های جدی مواجه خواهد کرد؛ اما در این میان، بخش گاز طبیعی مایع (LNG) به دلیل ویژگی‌های زیرساختی، با آسیب‌پذیری متفاوتی رو‌به‌رو است.

بحران در بازار جهانی گاز؛ حذف ناگهانی یک‌پنجم عرضه جهانی

بر اساس داده‌های سال ۲۰۲۵، کشور قطر به عنوان دومین صادرکننده بزرگ LNG در جهان، نقشی بی‌بدیل در تأمین انرژی بین‌المللی ایفا می‌کند. این کشور در سال مذکور بالغ بر ۱۱۲ میلیارد متر مکعب گاز تولید کرده است که تحلیل‌ها نشان می‌دهد ۹۳ درصد از این حجم تولیدی برای رسیدن به بازار‌های هدف، ناگزیر به عبور از تنگه هرمز است.
فقدان مسیر‌های جایگزین، وضعیت را برای این تولیدکننده بزرگ وخیم‌تر می‌کند. بر خلاف بازار نفت که دارای ظرفیت‌های محدودی برای دور زدن تنگه است، برای این حجم از گاز تولیدی توسط قطر، هیچ خط لوله‌ای جهت صادرات به خارج از منطقه خلیج فارس وجود ندارد. از این رو، انسداد تنگه هرمز به معنای حذف ناگهانی ۲۰ درصد (یک‌پنجم) از عرضه جهانی گاز است که بیشترین فشار و ضرر عملیاتی را متوجه زیرساخت‌های صادراتی قطر و امنیت انرژی خریداران جهانی آن خواهد کرد.

ارزیابی مسیر‌های جایگزین نفت و محدودیت‌های عملیاتی

در بخش نفت خام، اگرچه کشور‌هایی مانند عربستان سعودی و امارات تلاش‌هایی برای ایجاد مسیر‌های موازی داشته‌اند، اما آمار‌های پیش‌بینی شده برای سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که این مسیر‌ها تنها قادر به پوشش ۲۵ درصد از نیاز بازار هستند.
طبق این داده‌ها، عربستان سعودی با صادرات روزانه ۵.۵ میلیون بشکه نفت از طریق تنگه، بزرگترین بازیگر این حوزه است؛ اما در صورت انسداد، خط لوله Petroline تنها قادر به انتقال بخشی از این حجم خواهد بود. این در حالی است که کشور‌هایی نظیر عراق، کویت و قطر عملاً هیچ زیرساخت جایگزینی برای صادرات نفت خود ندارند و در صورت بسته شدن تنگه، صادرات آنها به صفر میل می‌کند.

نتیجه‌گیری تحلیل

داده‌های مستند نشان می‌دهند که اگرچه تولیدکنندگان بزرگ نفت با چالش‌های لجستیکی و کاهش شدید صادرات رو‌به‌رو خواهند شد، اما تولیدکنندگان LNG و در رأس آنها قطر، بیشترین ضرر ساختاری را متحمل می‌شوند. فقدان مطلق خط لوله‌های جایگزین برای انتقال گاز طبیعی به خارج از خلیج فارس، انسداد تنگه هرمز را به یک «بن‌بست کامل» برای صنعت گاز منطقه تبدیل می‌کند که اثرات آن فراتر از نوسانات قیمت، به معنای توقف کامل جریان درآمدی در این بخش و اختلال گسترده در عرضه جهانی انرژی خواهد بود.