امارات چگونه در جنگ شوک زده شد؟+اینفوگرافی

کد خبر: ۲۳۲۰۳۱

تاریخ: ۱۷ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۳:۲۰

نخستین و ملموس‌ترین ضربه‌ای که جنگ به بدنه اقتصادی امارات وارد کرده، در پمپ‌بنزین‌ها و قبوض خدماتی تبلور یافته است. کشوری که خود یکی از قطب‌های انرژی جهان محسوب می‌شود، اکنون با رشد خیره‌کننده قیمت سوخت مواجه است. افزایش ۳۳ درصدی قیمت بنزین و جهش هولناک ۷۲ درصدی قیمت گازوئیل، تنها یک عدد ساده در نمودار‌های اقتصادی نیست؛ بلکه به معنای اختلال در کل زنجیره تأمین و حمل‌ونقل کالا در این کشور است. وقتی هزینه‌ی سوخت هر شهروند به طور متوسط ۵۰۰ درهم در ماه افزایش می‌یابد، در واقع قدرت خرید طبقه متوسط و کارگر به شدت فروکش می‌کند.

به گزارش نبض بازار-نخستین و ملموس‌ترین ضربه‌ای که جنگ به بدنه اقتصادی امارات وارد کرده، در پمپ‌بنزین‌ها و قبوض خدماتی تبلور یافته است. کشوری که خود یکی از قطب‌های انرژی جهان محسوب می‌شود، اکنون با رشد خیره‌کننده قیمت سوخت مواجه است. افزایش ۳۳ درصدی قیمت بنزین و جهش هولناک ۷۲ درصدی قیمت گازوئیل، تنها یک عدد ساده در نمودار‌های اقتصادی نیست؛ بلکه به معنای اختلال در کل زنجیره تأمین و حمل‌ونقل کالا در این کشور است. وقتی هزینه‌ی سوخت هر شهروند به طور متوسط ۵۰۰ درهم در ماه افزایش می‌یابد، در واقع قدرت خرید طبقه متوسط و کارگر به شدت فروکش می‌کند. این گرانیِ تحمیلی، با سرایز شدن به بخش خدمات و تولید، منجر به «افزایش قبوض» مصرفی شده که فشار مضاعفی را بر معیشت ساکنان یونیت‌های تجاری و مسکونی وارد کرده است.

اما تراژدی اقتصادی امارات در بخش مسکن ابعاد عمیق‌تری به خود گرفته است. بازار مسکن دوبی و ابوظبی که همواره به عنوان موتور محرک اقتصاد غیرنفتی این کشور شناخته می‌شد، اکنون با ریزش ۴۰ درصدی قیمت‌ها رو‌به‌رو شده است. این سقوط آزاد نشان‌دهنده خروج سرمایه‌های ترسو از منطقه‌ای است که دیگر «امن» تلقی نمی‌شود. کاهش تقاضا و ریزش ارزش ملک، برای کشوری که بخش بزرگی از تولید ناپذیری داخلی‌اش به صنعت مستغلات گره خورده، به معنای ورود به یک دوران رکود طولانی‌مدت است. سرمایه‌گذارانی که روزگاری برای خرید واحد‌های لوکس صف می‌کشیدند، حالا با مشاهده افق تیره جنگ، در حال نقد کردن سرمایه‌های خود و خروج از بازار هستند.
این وضعیت، زنگ خطر را برای مدل اقتصادی امارات به صدا درآورده است. بحران فعلی ثابت کرد که وابستگی شدید به امنیت وارداتی و سرمایه‌گذاری خارجی، پاشنه آشیلِ کشور‌های حاشیه خلیج فارس است. وقتی امنیت فیزیکی زیر سوال برود، نه قیمت‌های دستوری سوخت و نه جذابیت‌های توریستی، هیچ‌کدام توان مقابله با شوک بازار‌های جهانی را نخواهند داشت. امارات اکنون در دوراهی سختی قرار دارد؛ تلاش برای تثبیت قیمت‌ها با تزریق نقدینگی که منجر به خالی شدن ذخایر ارزی می‌شود، یا پذیرش واقعیتِ تلخِ بحران که می‌تواند به ناآرامی‌های پنهان اجتماعی در میان جمعیت کثیر مهاجرانِ شاغل در این کشور منجر شود. آنچه از شواهد برمی‌آید، این است که جنگ، ماسکِ ثبات را از چهره اقتصاد‌های کاغذی منطقه برداشته و واقعیت عریانِ «آسیب‌پذیری در اوج ثروت» را به نمایش گذاشته است.