«نبض بازار» گزارش می‌دهد:

پتروشیمی تبریز و واکاوی ابعاد جنایت رژیم صهیونی-آمریکایی علیه آن+اینفوگرافیک

کد خبر: ۲۳۱۹۴۶

تاریخ: ۱۴ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۷:۱۱

واکاوی ابعاد میدانی تهاجم اخیر به مجتمع پتروشیمی تبریز نشان می‌دهد که محاسبات دشمن در اختلالِ «شریان پلیمری» شمال غرب ایران، با سدِ سختی به نام «تاب‌آوری زیرساختی» برخورد کرده است.

به گزارش نبض بازار-اگرچه هدف‌گیری بخش‌های حساس فرآیندی با هدف ایجاد یک دومینوی توقف در صنایع پایین‌دستی طراحی شده بود، اما شواهد موجود گویای آن است که مهندسی معکوسِ بحران در این واحد صنعتی، سریع‌تر از تصور طراحانِ تهاجم عمل کرده است.

تنوع سبد محصولات؛ چرا تبریز یک هدف استراتژیک است؟

پتروشیمی تبریز صرفاً یک واحد تولیدی نیست؛ این مجتمع با ظرفیت اسمی بالغ بر ۸۰۰ هزار تن در سال، متنوع‌ترین سبد محصولات پلیمری (از پلی‌اتیلن و پلی‌استایرن تا ABS) را در منطقه داراست. حمله به این مرکز، نه یک اقدام نظامی صرف، بلکه تلاشی برای فلج کردن زنجیره تأمین بیش از ۵۰۰۰ واحد کوچک و متوسط در صنایع بسته‌بندی، خودرو و نساجی بود. با این حال، گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد که به دلیل توزیع هوشمندانه واحد‌های فرآیندی، اصابت به یک نقطه منجر به خروج کل مجتمع از مدار نشد؛ موضوعی که لزوم بازنگری در سرعت نوسازی سیستم‌های اطفای حریق خودکار و ارتقای حسگر‌های پدافندی در نقاط کور را بیش از پیش گوشزد می‌کند.

سرمایه انسانی؛ حفاظی محکم‌تر از بتن

نکته کلیدی در این رخداد، «زمان‌بندی تهاجم» بود که با هدف ایجاد تلفات انسانی در میان نخبگان صنعتی طراحی شده بود. اما رعایت دقیق پروتکل‌های ایمنی و واکنش سریع واحد HSE، باعث شد تا نرخ آسیب‌های جانی به «صفر» میل کند. تداوم فعالیت متخصصان در واحد‌های عملیاتی، حتی در زمان برقراری وضعیت هشدار، نشان‌دهنده آن است که بدنه کارشناسی پتروشیمی تبریز، پیامد‌های ناشی از «کند بودن بروکراسی‌های دولتی در جایگزینی تجهیزات حساس» را با ایثار فنی خود پوشش داده‌اند. اینجاست که باید پرسید چرا با وجود توانمندی داخلی، همچنان در تأمین برخی قطعات پدافند غیرعامل در لایه‌های حساس، شاهد ناهماهنگی‌های ساختاری هستیم؟

بازگشت به مدار؛ پیام استواری به بازار‌های منطقه

تحلیل زنجیره تأمین نشان می‌دهد که پس از یک وقفه کوتاه‌مدت، واحد‌های کلیدی مجتمع دوباره به مدار تولید بازگشته‌اند. استراتژی «بازسازی در حین تولید» که در روز‌های اخیر در پتروشیمی تبریز اجرا شد، پیامی روشن به شرکای تجاری در ترکیه و قفقاز صادر کرد: «امنیت انرژی ایران، ریشه در عمق تخصص داخلی دارد». با این حال، این حادثه یک زنگ خطر جدی برای متولیان امر است تا با حذف رانت‌های احتمالی در پروژه‌های ایمن‌سازی و تسریع در تخصیص منابع برای نوسازی تجهیزات قدیمی، اجازه ندهند ناکارآمدی‌های اداری، مکمل اهداف متجاوزان شود.