فولاد آلیاژی؛ افتخار صنعتی یا بدهکار اجتماعی اشکذر؟

کد خبر: ۲۳۱۴۰۶

تاریخ: ۰۶ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۳:۴۸

کارخانه فولاد آلیاژی ایران که روزی با وعده توسعه، اشتغال و جبران خسارت‌های منطقه‌ای به اشکذر ملحق شد، امروز بیش از آنکه نماد پیشرفت باشد، به یکی از اصلی‌ترین کانون‌های آلودگی هوا و نارضایتی اجتماعی در شهرستان اشکذر تبدیل شده است؛ مجموعه‌ای که سهمش از توسعه، برای مردم منطقه بیشتر دود بوده تا دستاورد.

کارخانه فولاد آلیاژی ایران در سال ۱۳۶۹ تأسیس و در سال ۱۳۷۸ به بهره‌برداری رسید؛ مجموعه‌ای که امروز نه‌تنها بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد آلیاژی کشور محسوب می‌شود، بلکه به‌عنوان یکی از مدرن‌ترین واحد‌های صنعتی خاورمیانه نیز شناخته می‌شود. اما پرسش اساسی اینجاست: این عظمت صنعتی، چه آورده‌ای برای مردم اشکذر داشته است؟

شهرکی که قرار بود پایین‌دست باشد، اما بالا‌دست آلودگی شد

شهرک صنعتی فولاد در طرح‌های اولیه قرار بود محلی برای استقرار صنایع پایین‌دستی فولاد، تولید قطعات خودرو و صنایع با ارزش افزوده بالا باشد؛ اما امروز این شهرک عملاً به محلی برای استقرار صنایع فوق‌العاده آلاینده و آب‌خواه، به‌ویژه واحد‌های ذوب فولاد، تبدیل شده است.

در حال حاضر فعالیت ۱۸ واحد فعال ذوب در این محدوده، شهرک صنعتی فولاد را به یکی از کانون‌های اصلی تولید دود، آلودگی هوا و فشار زیست‌محیطی در شهرستان اشکذر بدل کرده است؛ فشاری که مستقیم بر سلامت مردم تحمیل می‌شود.

اشکذر چه داد و چه گرفت؟

در سال ۱۳۷۶، با ارتقای بخش اشکذر به شهرستان، شهرک صنعتی جهان‌آباد با حدود ۴۰۰ واحد فعال صنعتی از اشکذر منتزع و به شهرستان میبد ملحق شد. در ازای این جدایی پرهزینه، شرکت فولاد آلیاژی ایران به محدوده شهرستان اشکذر افزوده شد؛ با این استدلال که این شرکت با ایفای مسئولیت‌های اجتماعی گسترده، خسارات ناشی از این انتزاع را جبران خواهد کرد.

اما واقعیت امروز نشان می‌دهد که اشکذر نه جهان‌آباد را دارد و نه از فولاد آلیاژی، سهم شایسته‌ای برده است.