«نبض بازار» بررسی می‌کند:

وحدت ملی ما؛ در پهنه وسیع تاریخ

کد خبر: ۲۳۰۸۳۲

تاریخ: ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۰:۴۸

ایرانِ امروز، از گردنه‌های سخت عبور کرده است. وحدت ملی ما، صیقل‌یافته در کوران حوادث است. ما ثابت کردیم که نه تنها می‌توان در برابر ابرقدرت‌ها ایستاد، بلکه می‌توان آنها را به عقب‌نشینی واداشت. تاریخ قضاوت خواهد کرد که چگونه ملتی با دست خالی، اما با دلی پر از عشق به وطن، در برابر مدرن‌ترین ماشین جنگی جهان ایستاد و پیروز شد.

به گزارش نبض بازار-در پهنه وسیع تاریخ، ملت‌هایی بوده‌اند که در تلاطم حوادث محو شده‌اند و ملت‌هایی که از دل هر طوفان، استوارتر از پیش سر برآورده‌اند. ایران، نه یک نام بر نقشه، که یک حقیقت تمدنی چند هزار ساله است. در روز‌های اخیر که بار دیگر غبار جنگ و تهدید از سوی قدرت‌های مداخله‌گر فرامنطقه‌ای و در رأس آنها آمریکا، فضای منطقه را تحت تأثیر قرار داده، آن‌چه بیش از غرش موشک‌ها و توان نظامی خودنمایی می‌کند، جوهر ناب «وحدت ملی» است. ایرانیان بار دیگر نشان دادند که در لحظه خطر، تمامی تفاوت‌ها جای خود را به یک اصل واحد می‌دهند: صیانت از کیان وطن.

بخش اول: ریشه‌های کهن مقاومت در برابر سابقه کوتاه سلطه‌گری

برای درک عظمت ایستادگی ایران، باید به زبان اعداد و تاریخ سخن گفت. در حالی که سابقه موجودیت سیاسی ایالات متحده آمریکا به زحمت به سه سده می‌رسد، سنت مقاومت و دولت‌سازی در ایران قدمتی بیش از هفت هزار سال دارد. زمانی که سرداران ایرانی از مرز‌های این سرزمین در برابر هجوم امپراتوری‌های باستان دفاع می‌کردند، حتی نامی از قاره آمریکا در نقشه‌های جهان نبود. ایران تنها در همین صد سال اخیر، چندین جنگ را پشت سر گذاشته و کماکان پابرجا در قلب خاورمیانه ایستاده است.

این تقابل، تنها تقابل دو قدرت نظامی نیست؛ بلکه تقابل یک «فرهنگ اصیل پایداری» با یک «ساختار سلطه‌گر نوظهور» است. مقاومت ایرانی، ریشه در آموزه‌های پهلوانی و اساطیری دارد؛ از آرش که جان در تیر کرد تا سیاوش که از آتش گذشت. این حافظه تاریخی به انسان ایرانی آموخته است که بیگانگان می‌آیند و می‌روند، اما این خاک است که ماندنی است. آمریکا به عنوان نماد استعمار نوین، با تکیه بر ابزار‌های مادی قصد دارد اراده ملتی را بشکند که سابقه مقاومت‌اش، ده‌ها برابر طول عمر کل تمدن غرب جدید است.

بخش دوم: وحدت ملی؛ دژ تسخیرناپذیر

آن‌چه در نبرد‌های اخیر و دفاع مقتدرانه نیرو‌های مسلح ایران علیه تهدیدات آمریکا مشاهده شد، فراتر از شلیک‌های دقیق بالستیک بود. بزرگترین پیروزی، در «اتحاد قلب‌ها» رقم خورد. دشمن با ابزار‌های رسانه‌ای و تحریم‌های ظالمانه، سال‌ها تلاش کرد تا میان ملت و حاکمیت، و میان اقوام مختلف ایرانی شکاف ایجاد کند. اما تجربه نشان داده است که ایرانیان در برابر دشمن خارجی، تبدیل به «ید واحده» می‌شوند.

از آذربایجان تا بلوچستان، و از خوزستان تا خراسان، نجوای اقتدار ملی به گوش می‌رسد. این وحدت، نه یک شعار، که یک استراتژی دفاعی است. دشمن آمریکایی با تکیه بر محاسبات مادی و تجهیزات تکنولوژیک، همواره از درک یک فاکتور اساسی عاجز است: «غیرت ملی». همین روحیه بود که در هشت سال دفاع مقدس، ماشین جنگی شرق و غرب را متوقف کرد و امروز نیز در عرصه‌های نوین نبرد، اجازه کوچکترین تعرضی به مرز‌های هوایی و زمینی ایران را نمی‌دهد.

بخش سوم: دفاع مشروع و منطق بازدارندگی

ایران هیچ‌گاه در طول تاریخ معاصر خود آغازگر جنگ نبوده، اما همواره تمام‌کننده مقتدری بوده است. ایستادگی در برابر زیاده‌خواهی‌های آمریکا در منطقه، نه از روی جنگ‌طلبی، بلکه بر اساس منطق عقلانی «بازدارندگی» است. وقتی دشمنی با سابقه سیاه کودتا (۲۸ مرداد) و حمایت از دیکتاتورها، از دموکراسی سخن می‌گوید، ملت ایران با تکیه بر تجربه تاریخی خود، تنها راه صلح را در «قوی بودن» می‌بیند.

توانمندی‌های موشکی و پهپادی که امروز مایه فخر ملی است، محصول دورانی است که ایران تحت سخت‌ترین تحریم‌ها بود. این پیشرفت‌ها نشان داد که محاصره اقتصادی نه تنها باعث فروپاشی نشد، بلکه جوشش اراده‌ای را رقم زد که امروز موازنه قدرت را در غرب آسیا تغییر داده است. امروز، پهپاد‌های ایرانی کابوس ناو‌های هواپیمابر آمریکایی شده‌اند، چون پشت هر قطعه از این ابزارها، ایمان جوانی ایرانی نهفته است که می‌خواهد تاریخ سرزمینش را خودش بنویسد.

بخش چهارم: پیام به آیندگان؛ ما وارثان فاتحانیم

نسل امروز ایران، امانت‌دار میراثی است که از دلاورانی، چون جلال‌الدین خوارزمشاه در برابر مغول، رئیس‌علی دلواری در برابر استعمار انگلیس و همت‌ها و باکری‌ها در برابر بعثی‌ها به ارث رسیده است. جنگ اخیر ثابت کرد که نسل «دهه هشتادی و نودی» نیز به همان اندازه پیشینیان خود، عاشق وطن و بیزار از سلطه بیگانه است.

آمریکا باید بداند که با ملتی روبروست که «شهادت» را سعادت و «ایستادگی» را فضیلت می‌داند. در حالی که سرباز آمریکایی هزاران کیلومتر دورتر از خانه، برای منافع شرکت‌های اسلحه‌سازی می‌جنگد، جوان ایرانی در خاک خود و برای ناموس و شرفش می‌رزمند. این نابرابری در انگیزه، کلید پیروزی ایران در هر تقابل احتمالی است. پایداری ما، ریشه در خاک دارد و سر بر آسمان. تا زمانی که پرچم سه رنگ ایران بر فراز این سرزمین در اهتزاز است و تا زمانی که نبض وحدت در رگ‌های این ملت می‌زند، هیچ قدرتی – هرچند پرهیاهو – توان رویارویی با اراده پولادین ایرانیان را نخواهد داشت. ما هستیم، چون مقاومت می‌کنیم؛ و می‌مانیم، چون وحدت داریم.