«نبض بازار» گزارش می‌دهد:

نقش پیشران هلدینگ پتروشیمی خلیج‌فارس در نهضت مدرسه‌سازی جنوب+اینفوگرافیک

کد خبر: ۲۳۰۸۱۸

تاریخ: ۰۹ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۲:۰۰

منطقه خلیج‌فارس و استان‌های ساحلی جنوب ایران، نه تنها به عنوان شاهرگ اقتصادی و قطب انرژی کشور، بلکه به عنوان یکی از حساس‌ترین کانون‌های جمعیتی و فرهنگی، نقشی راهبردی در ترسیم آینده ایران ایفا می‌کنند.

به گزارش نبض بازار- در این جغرافیای حیاتی، توسعه زیرساخت‌های بنیادین، به‌ویژه فضا‌های آموزشی، فراتر از یک اقدام عمرانی، به مثابه سرمایه‌گذاری در امنیت پایدار و تولید سرمایه انسانی متخصص تلقی می‌شود. تحلیل حاضر نشان می‌دهد که در سال‌های اخیر، پارادایم توسعه در جنوب از «اقدامات پراکنده» به سمت «نوسازی نظام‌مند» تغییر جهت داده است؛ حرکتی که پیشران اصلی آن، پیوند ناگسستنی میان صنعت پیشرفته پتروشیمی و نهاد آموزش است.

پیوست امنیتی و اجتماعی توسعه آموزشی

پژوهش‌های نوین در حوزه ژئوپلیتیک نشان می‌دهند که در مناطق مرزی و ساحلی، شاخص‌های توسعه آموزشی مستقیماً با پایداری امنیت ملی گره خورده‌اند. توسعه مدارس در مناطقی نظیر ماهشهر، عسلویه و بندرعباس، در واقع سنگربانی از هویت ملی و توانمندسازی جوامع محلی برای مشارکت در چرخه ثروت‌آفرینی کشور است. هر کلاس درسی که با استاندارد‌های نوین در این خطه بنا می‌شود، گامی بلند در جهت کاهش آسیب‌های اجتماعی و ارتقای ضریب وفاداری به آرمان‌های توسعه‌ای کشور محسوب می‌شود. از همین رو، حضور صنایع بزرگ در این عرصه، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت راهبردی برای صیانت از محیط پیرامونی صنعت است.

هلدینگ خلیج‌فارس؛ راهبر عدالت تربیتی در جنوب

هلدینگ صنایع پتروشیمی خلیج‌فارس به عنوان بزرگترین مجموعه صنعتی منطقه، با درکی عمیق از این ضرورت راهبردی، استراتژی مسئولیت اجتماعی (CSR) خود را بر محور «عدالت تربیتی» بنا نهاده است. تخصیص ۴۰۰ میلیارد تومان اعتبار مستقیم برای ساخت و تجهیز کلاس‌های درس و بهره‌گیری هوشمندانه از ظرفیت‌های قانونی (نظیر بند خ ماده ۲۰ قانون برنامه هفتم توسعه) برای اختصاص ۱۰۰۰ میلیارد تومان دیگر به پروژه‌های منطقه‌ای، نشان‌دهنده تراز جدیدی از مشارکت بخش صنعت در توسعه ملی است. این حجم از سرمایه‌گذاری، نه تنها پروژه‌های نیمه‌تمام سنواتی را به چرخه بهره‌برداری بازگردانده، بلکه امید به آینده را در دل دانش‌آموزان مستعد جنوبی زنده کرده است.

مهندسی مدارس پایدار؛ انطباق معماری با اقلیم جنوب

ساخت فضا در سواحل جنوبی، نیازمند دانش فنی پیچیده‌ای برای مقابله با دمای بالا، رطوبت اشباع و خوردگی شدید سازه‌ای است. الگو‌های نوین مدرسه‌سازی در این منطقه با بهره‌گیری از مفاهیم معماری بومی نظیر بادگیر‌ها و رواق‌ها، تلاش کرده‌اند تا آسایش حرارتی را با کمترین مصرف انرژی فراهم کنند. استفاده از مصالح نوین و بتن‌های با نفوذپذیری کم، عمر مفید این ابنیه را تضمین کرده است. این رویکرد علمی، مدارس جنوب را به الگو‌هایی از «مدارس سبز» تبدیل کرده است که در آن، مهندسی سازه در خدمت فرآیند یادگیری قرار دارد.

هنرستان‌های جوار صنعت؛ پل میان تحصیل و اشتغال بومی

یکی از درخشان‌ترین ابعاد این نهضت حمایتی، توسعه هنرستان‌های فنی و حرفه‌ای در همسایگی مجتمع‌های پتروشیمی است. این مراکز که با نام «هنرستان‌های جوار صنعت» شناخته می‌شوند، با ارائه رشته‌های مهارتی متناسب با نیاز بازار کار (نظیر صنایع شیمیایی و مکاترونیک)، حلقه مفقوده میان تحصیل و اشتغال را پر کرده‌اند. این استراتژی، علاوه بر تامین نیروی انسانی متخصص برای صنایع، منجر به توانمندسازی واقعی جوانان بومی و کاهش نرخ بیکاری در استان‌های هرمزگان، بوشهر و خوزستان شده است.

دورنمای ۱۴۰۴؛ به سوی حذف مدارس غیرمتعارف

با تداوم روند فعلی و تمرکز بر تکمیل ۱۵۰۰ کلاس درس در خوزستان و بهبود سرانه فضای آموزشی در هرمزگان و بوشهر، چشم‌انداز رسیدن به استاندارد‌های ملی در تمام شهرستان‌های ساحلی در دسترس است. هم‌افزایی میان دولت، صنایع بزرگ و خیرین، نویدبخش روزی است که پدیده مدارس سنگی و کانکسی برای همیشه از جغرافیای جنوب رخت بربندد. این مسیر، تضمین‌کننده بقا و رشد صنایعی است که در این خاک و آب ریشه دارند و شایسته است که خلیج‌فارس، مهد مدارسی در تراز جهانی باشد.