«نبض بازار» گزارش می‌دهد:

کالبدشکافی ناترازی‌های ساختاری در داروسازی اسوه؛ از ابهامات ارزی تا چالش شفافیت مالی+اینفوگرافیک

کد خبر: ۲۳۰۸۰۸

تاریخ: ۰۶ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۱:۵۵

صنعت داروسازی ایران در سال ۱۴۰۴ با پیچیدگی‌های بی‌سابقه‌ای در زنجیره تأمین و مدیریت نقدینگی مواجه است.

به گزارش نبض بازار- در این میان، شرکت داروسازی اسوه به عنوان یکی از بازو‌های کلیدی هلدینگ شفادارو، در وضعیتی قرار گرفته که تحلیل داده‌های مالی آن نشان‌دهنده یک «انجماد دارایی» و «شکاف شفافیت» است. بررسی گزارش‌های حسابرسی و صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای، تصویری از یک واحد تولیدی ارائه می‌دهد که علی‌رغم پتانسیل‌های فنی بالا، در زیر آوار بدهی‌های سنواتی و ابهامات ارزی، با کاهش کارایی عملیاتی رو‌به‌رو شده است.

ابهامات ترازنامه‌ای و معمای بدهی‌های ثبت‌نشده

نخستین لایه نقد به عملکرد مالی اسوه، وجود «بند‌های مشروط» در گزارش‌های حسابرسی است که از وجود حدود ۴۰۰ میلیارد تومان تعهدات پنهان پرده برمی‌دارد. این ارقام که عمدتاً شامل ذخایر مالیاتی و جریمه‌های ناشی از تأخیر در بازپرداخت‌هاست، در ترازنامه‌های رسمی به درستی منعکس نشده‌اند. نادیده گرفتن این تعهدات عملاً منجر به ارائه‌ی تصویری متورم از سود انباشته شده است. از منظر تحلیلی، در صورت رعایت استاندارد‌های حسابداری و ثبت این اقلام، بخش قابل توجهی از حقوق صاحبان سهام تحت تأثیر قرار خواهد گرفت که این موضوع ریسک سرمایه‌گذاری را برای ذینفعان خرد افزایش می‌دهد.

چالش ۱۷ میلیون یورویی؛ نارسایی در مدیریت بازرگانی

پرونده موسوم به «۱۷ میلیون یورو ارز گمشده» که به سال‌های ۹۶ و ۹۷ بازمی‌گردد، نمادی از نارسایی در سیستم‌های کنترل داخلی و نظارت بر کارگزاران ارزی است. پرداخت مبالغ کلان بدون دریافت تضامین کافی یا پیگیری موثر برای ورود کالا، منجر به حبس منابع ارزی شرکت در بازه زمانی طولانی شده است. اگرچه مدیریت فعلی اقدامات قضایی را در دستور کار قرار داده، اما «هزینه فرصت» از دست رفته این منابع در اقتصادی با نرخ تورم بالا، به مراتب فراتر از ارزش اسمی این مطالبات است. اصرار بر عدم لحاظ کردن ذخیره کافی برای این مطالبات مشکوک‌الوصول، نشان‌دهنده تلاش برای حفظ «سود دفتری» به قیمت نادیده گرفتن واقعیت‌های نقدی شرکت است.

پارادوکس تولید و ناترازی در مدیریت زنجیره ارزش

در حوزه عملیاتی، تضاد میان نیاز بازار به دارو‌های استراتژیک مانند انسولین و سبد تولیدی شرکت، یکی از جدی‌ترین نقد‌ها را برانگیخته است. در حالی که بهای تمام‌شده کالای فروش‌رفته با رشدی ۲۱ درصدی (پیشی گرفتن از رشد درآمدها) مواجه شده، مدیریت شرکت با تمرکز بر تولید دارو‌های جنرال با حاشیه سود بالاتر، عملاً در رفع نیاز‌های حیاتی بازار دچار نوسان شده است. این رویکرد که ناشی از فشار‌های نرخ ارز و قیمت‌گذاری دستوری است، ریسک «از دست رفتن سهم بازار» در بلندمدت را تقویت می‌کند. همچنین، ریکال‌های مکرر دارویی در سال‌های اخیر، بر اعتبار برند اسوه خدشه وارد کرده و نشان‌دهنده ضرورت اورهال (بازسازی) خطوط تولید و ارتقای سیستم‌های کنترل کیفیت است.

تحلیل وضعیت سهام و نقدشوندگی

در بازار سرمایه، نماد «داسوه» علی‌رغم تحقق سود دفتری، با استقبال هوشمندانه مواجه نشده است. نسبت تحلیلی شرکت با کسر اقلام غیرتکرارپذیر، نشان‌دهنده گران بودن سهم نسبت به جریان نقد واقعی است. نسبت نقدینگی ۱۸ ریالی به ازای هر سهم، حاکی از یک «بحران نقدینگی شدید» است که مانع از پرداخت سود نقدی واقعی به سهامداران می‌شود. سهم ۸۴ درصدی مطالبات از کل دارایی‌ها، شرکت را در وضعیتی قرار داده که عملاً کل دارایی‌ها در دست شرکت‌های پخش قفل شده و شرکت برای تأمین سرمایه در گردش، ناچار به استقراض با هزینه‌های مالی صعودی است.

نتیجه‌گیری: ضرورت جراحی در ساختار حکمرانی شرکتی

ثبات مدیریتی، پیش‌نیاز هرگونه اصلاح ساختاری است. تغییرات مکرر در سطح مدیرعامل و هیئت مدیره، مانع از اجرای برنامه‌های توسعه‌ای شده است. برای بازگشت اسوه به دوران اوج، مدیریت جدید نیازمند شفاف‌سازی بدهی‌های پنهان، تعیین تکلیف نهایی مطالبات سنواتی (نظیر پرونده رسا دارو) و سرمایه‌گذاری در بازسازی خطوط تولید است. بدون حل بحران نقدینگی و کاهش سهم مطالبات در ترازنامه، پایداری عملیاتی این واحد دارویی در سال‌های آتی با چالش‌های جدی‌تری مواجه خواهد بود.