«نبض بازار» بررسی می‌کند:

فولاد مبارکه به سمت کاهش سود+اینفوگرافی

کد خبر: ۲۳۰۸۰۱

تاریخ: ۰۵ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۸:۵۳

این گزارش ۹ ماهه، تنها یک نقشه آماری نیست؛ بلکه بیانیه‌ای است که از افول قدرت لیدر سنتی بازار سرمایه خبر می‌دهد. کاهش بازدهی در شرایطی که تورم عمومی کشور بالای ۴۰ درصد برآورد می‌شود، به معنای آن است که سرمایه‌گذاری در فولاد مبارکه دیگر جذابیت استراتژیک خود را از دست داده است. حالا سوال اساسی از تیم مدیریتی این است: تا کی می‌توان پشت رکورد‌های صوری فروش مخفی شد و واقعیت کاهش سود در کوره‌های بی‌انضباطی مالی و هزینه‌های کنترل‌نشده را نادیده گرفت؟

به گزارش نبض بازار-انتشار صورت‌های مالی ۹ ماهه فولاد مبارکه اصفهان، شوک سنگینی به بازار سرمایه و سهامداران این غول صنعتی وارد کرد. در حالی که ویترین‌های تبلیغاتی از موفقیت‌های پی‌درپی سخن می‌گویند، اعداد و ارقام رسمی سامانه کدال روایت‌گر حقیقتی تلخ و نگران‌کننده هستند. بررسی دقیق داده‌ها نشان می‌دهد که فولاد مبارکه تحت مدیریت سعید زرندی، در یکی از بدترین دوران عملیاتی خود از منظر حاشیه سود قرار گرفته است. بزرگترین چالش فعلی این شرکت، نه در بخش فروش، بلکه در «تله هزینه‌ها» نهفته است؛ جایی که مدیریت ارشد شرکت نتوانسته میان بهای تمام‌شده تولید و درآمد‌های عملیاتی توازن ایجاد کند.

اولین ضربه مهلک به پیکره سودآوری شرکت، از ناحیه حامل‌های انرژی وارد شده است. رشد شدید۱۴۰ درصدی هزینه گاز و جهش خیره‌کننده ۲۱۲ درصدی نرخ آب که عملاً هزینه‌های مصرفی این بخش را بیش از ۳ برابر کرده، نشان‌دهنده ناتوانی در بهینه‌سازی مصرف و یا چانه‌زنی موثر در سطح کلان است. اما فاجعه اصلی در بخش مواد اولیه رخ داده است؛ در حالی که درآمد‌های حاصل از فروش شرکت تنها ۲۳ درصد رشد داشته، هزینه تامین مواد اولیه جهش ۵۴ درصدی را ثبت کرده است. این یعنی فولاد مبارکه با سرعتی دو برابرِ رشد درآمدهایش، هزینه پرداخت کرده و عملاً بخشی از دارایی‌های خود را فدای استمرار تولیدی کرده که دیگر مانند گذشته سودآور نیست.

نکته تاریک دیگر در این گزارش، رشد ۵۴ درصدی هزینه‌های اداری و عمومی است. در شرایطی که شرکت با بحران نقدینگی و کاهش شدید حاشیه سود روبروست، انتظار می‌رفت انضباط مالی سخت‌گیرانه‌ای اعمال شود، اما این رشد چشمگیر نشان می‌دهد که ریخت‌وپاش‌های اداری و هزینه‌های جاری بدون توجه به وضعیت قرمز سودآوری، با قدرت ادامه دارد. برآیند این عملکرد ضعیف، سقوط ۳۶ درصدی سود خالص شرکت است؛ عددی که در اقتصاد تورمی ایران به معنای نابودی بخشی از ثروت واقعی سهامداران است. وقتی بازدهی سهامدار (EPS) با ریزش ۳۵ درصدی از ۴۵۸ ریال به ۲۹۵ ریال سقوط می‌کند، یعنی مدیریت شرکت عملاً نتوانسته است از سرمایه مردم در برابر تورم محافظت کند.