«نبض بازار» گزارش می‌دهد:

فاجعه مدیریتی در پترو باختر؛ سقوط ۱۷۱ درصدی سود خالص+اینفوگرافیک

کد خبر: ۲۳۰۳۸۶

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۳:۰۰

کالبدشکافی عملکرد ۶ ماهه منتهی به آبان ۱۴۰۴ شرکت سرمایه‌گذاری صنایع پتروشیمی (با نماد وپترو)، از یک فروپاشی نگران‌کننده در شاخص‌های پایداری مالی این هلدینگ پرده برمی‌دارد.

به گزارش نبض بازار- ارقام استخراج‌شده نشان می‌دهند که مدیریت «محمدعلی زردبانی» نه تنها در صیانت از سود انباشته سنواتی ناکام بوده، بلکه با تحمیل زیانی سنگین و توقف پروژه‌های استراتژیک در گام نهایی، ابهامات جدی را در خصوص کفایت حکمرانی شرکتی در این مجموعه ایجاد کرده است.

سوخت‌شدن ۱۷۱ درصدی سود و نابودی ذخایر انباشته
نخستین ناهنجاری هولناک در کارنامه «وپترو»، ثبت ضرر خالص ۵۳۸،۵۲۰ میلیون ریالی است که نشان‌دهنده سقوط آزاد ۱۷۱ درصدی در مقایسه با دوره مشابه است. این ریزش سنگین، سودآوری شرکت را به کلی از مدار خارج کرده و منجر به یک فاجعه ثانویه در ترازنامه شده است: ذوب شدن ۸۱ درصدی سود انباشته.
کاهش مانده سود انباشته به رقم ۲،۸۲۷،۶۹۹ میلیون ریال، به معنای تضعیف جدی ضربه‌گیر مالی شرکت در برابر ریسک‌های آتی است. این ناهنجاری نشان می‌دهد که هلدینگ سرمایه‌گذاری صنایع پتروشیمی به جای خلق ارزش، در مسیر «ثروت‌زدایی» از سهامداران حرکت کرده و دارایی‌های نقد شرکت در چاه هزینه‌های عملیاتی و غیرعملیاتی بلعیده شده است.

بحران نقدینگی و گره کور بدهی‌های ۱۷ همتی
وضعیت نقدینگی در «وپترو» به مرحله هشدار رسیده است. بر اساس مستندات، شرکت با یک بحران نقدینگی ۱۷،۶۲۲،۹۱۰ میلیون ریالی در سرفصل سود انباشته و تعهدات روبروست که با رشد ۱۰۷ درصدی بدهی‌ها همراه شده است.
این جهش سهمگین در بار بدهی، آن هم در شرایطی که جریان نقدی حاصل از عملیات شرکت به دلیل زیان‌دهی خشک شده، نشان‌دهنده یک «بن‌بست مالی» است. انباشت بدهی ۱۰۷ درصدی در کنار ریزش سود، ریسک اعتباری شرکت را به شدت افزایش داده و توانایی مدیریت برای تامین مالی پروژه‌های جدید یا حتی پرداخت سود سهامداران را با پرسش‌های جدی حقوقی و مالی مواجه کرده است.

کالبدشکافی پروژه‌های یخ‌زده؛ حبس سرمایه در ۹۵ درصد
عجیب‌ترین بخش عملکرد مدیریت ویترو، سرنوشت پروژه اسید سیتریک است. این پروژه که اکنون در سطح ۹۵ درصد پیشرفت فیزیکی متوقف شده، از سال ۱۴۰۲ تاکنون هیچ‌گونه تغییر وضعیتی نداشته است.
توقف دو ساله در «گام نهایی» بهره‌برداری، مصداق بارز عدم‌النفع و حبس سرمایه است. در حالی که تنها ۵ درصد تا اتمام پروژه باقی مانده، انجماد عملیاتی در این سطح نشان‌دهنده ناکارآمدی در مدیریت اجرایی و زیرساخت‌های فنی شرکت است. هر روز تاخیر در راه‌اندازی این پروژه، علاوه بر استهلاک تجهیزات، فرصت‌های فروش و درآمدزایی را در بازاری که به شدت به این محصول نیاز دارد، به نابودی می‌کشاند.