«نبض بازار» گزارش می‌دهد:

فاجعه در «شهر اولین‌ها»؛ پتروشیمی مسجدسلیمان در بن‌بست مدیریت سیاسی+اینفوگرافیک

کد خبر: ۲۲۹۸۸۲

تاریخ: ۱۳ دی ۱۴۰۴ - ۱۷:۱۶

گزارش‌های رسیده از پتروشیمی مسجدسلیمان (MIS) نشان می‌دهد که این غول صنعتی تحت مدیریت پیمان شاه‌اویسی، میان چکشِ منازعات سهامداری و سندانِ ناتوانی فنی گرفتار شده است؛ جایی که رکورد‌های نمایشی تولید، حریف زیان انباشته ۵ هزار میلیارد تومانی نمی‌شود.

به گزارش نبض بازار- بررسی وضعیت بحرانی مجتمع پتروشیمی مسجدسلیمان در دوران تصدی «پیمان شاه‌اویسی» حاکی از وزش باد‌های سیاست در راهرو‌های مدیریتی و توقف چرخ‌های توسعه در این منطقه محروم است. شرکتی که قرار بود قطب ارزآوری باشد، حالا به کانون تعارضات حقوقی و زیست‌محیطی تبدیل شده است.

۱. مدیرعامل یا بازرس فنی؟ / سایه سنگین پارلمان بر سر صنعت

پیمان شاه‌اویسی در حالی بر صندلی مدیریت عاملی این مجتمع عظیم تکیه زده که کارنامه او در صنعت پتروشیمی تنها به ۵ ماه معاونت بازرگانی محدود می‌شود. سوابق وی که عمدتاً در حوزه‌های بازرسی فنی و تشکل‌های صنفی است، تخصص لازم برای هدایت فرآیند‌های پیچیده تولید اوره و آمونیاک را زیر سوال برده است.
نکته تامل‌برانگیز، شائبه حمایت‌های بی‌دریغ دفتر «رضا جباری» نماینده مجلس از این انتصاب است. دخالتی که نه تنها برخلاف هشدار‌های صریح مقام معظم رهبری است، بلکه پتروشیمی مسجدسلیمان را به «حیاط خلوت سیاسیون» برای تثبیت قدرت منطقه‌ای تبدیل کرده است.

۲. اسکناس‌سوزی در فلرها؛ آمونیاکی که دود می‌شود

در حالی که مدیریت شرکت با تبلیغات گسترده مدعی ثبت رکورد‌های تولید است، واقعیت‌های فنی حکایت دیگری دارند. به دلیل نقص در زنجیره تولید و خرابی کمپرسورها، حجم عظیمی از آمونیاک تولیدی (محصول ارزشمند صادراتی) به جای تبدیل به اوره، در فلر‌ها سوزانده می‌شود. این اقدام که مصداق بارز «آتش زدن به منابع ملی» است، علاوه بر خسارت اقتصادی سنگین، فاجعه‌ای زیست‌محیطی را به ساکنان منطقه و اکوسیستم زاگرس تحمیل کرده است.

۳. زیان انباشته ۴.۹ همتی و جنگ فرسایشی سهامداران

پتروشیمی مسجدسلیمان امروز با زیان انباشته‌ای بالغ بر ۴.۹ هزار میلیارد تومان دست‌وپنجه نرم می‌کند. ساختار مالکیت دوگانه میان صندوق بازنشستگی کشوری و بخش خصوصی (یوسف داوودی)، شرکت را به میدان جنگ حقوقی تبدیل کرده است. صدور حکم داوری ۲ هزار میلیارد تومانی علیه سهامدار بخش خصوصی و اتهامات متقابل مبنی بر اجرای «سناریوی زمین سوخته» توسط مدیریت دولتی، تمرکز بر تولید را به کلی از بین برده است.

۴. بحران کارگری و اخراج در آستانه سال نو

ناتوانی در مدیریت منابع انسانی، در ماجرای اخراج کارگران شرکت پیمانکاری «پرآور» به اوج رسید. اخراج نیرو‌های بومی با سابقه در اسفندماه سال گذشته، نه تنها منجر به تجمعات اعتراضی گسترده شد، بلکه نشان داد شعار‌های «مسئولیت اجتماعی» مدیریت جدید، فراتر از بنر‌های تبلیغاتی نرفته است. وعده‌های شاه‌اویسی برای بازگشت به کار این پرسنل همچنان در پیچ و خم بروکراسی معطل مانده است.

۵. پتروپالایش بختیاری؛ توسعه‌ای که به گروگان گرفته شد

فاز دوم این مجتمع (پتروپالایش بختیاری) که پتانسیل ایجاد ۲۰۰۰ شغل مستقیم را دارد، عملاً به بن‌بست رسیده است. به نظر می‌رسد مدیریت دولتی و هلدینگ صبا انرژی اراده‌ای برای فعال‌سازی این طرح ملی ندارند؛ موضوعی که از سوی بخش خصوصی به عنوان کارشکنی عمدی برای جلوگیری از تکمیل زنجیره ارزش توصیف شده است.

بحران حل می‌شود؟

پتروشیمی مسجدسلیمان به جای مدیریت اقتصادی، با «مدیریت بحران‌زده» اداره می‌شود. رکورد‌های تولید ماهانه که بدون توجه به سلامت تجهیزات و با چشم‌پوشی از هزینه‌های سربار ثبت می‌شوند، تنها مسکنی برای انحراف افکار عمومی از زیان انباشته ۵ هزار میلیارد تومانی است. تا زمانی که این شرکت از بند لابی‌های سیاسی رها نشود و تکلیف جنگ قدرت میان سهامداران مشخص نگردد، اموال بازنشستگان در فلر‌های این کارخانه خواهد سوخت.