«نبض بازار» گزارش می‌دهد:

فولاد هرمزگان زیر ذره‌بین/ وقتی آمار‌ها از واقعیت ناگفته سخن می‌گویند

کد خبر: ۲۲۸۲۶۷

تاریخ: ۱۴ آذر ۱۴۰۴ - ۱۶:۰۰

بررسی گزارش‌های ماهانه فولاد هرمزگان نشان می‌دهد این شرکت با وجود تولید نزدیک به ۹۰۰ هزار تن اسلب از ابتدای سال، تنها ۵۲۹ هزار تن از محصولات خود را به فروش رسانده است؛ رقمی که نسبت فروش به تولید را به یکی از پایین‌ترین سطوح دو سال اخیر رسانده است.

به گزارش نبض بازار- فولاد هرمزگان در حالی تازه‌ترین آمار تولید و فروش خود را منتشر کرده که ارقام سه‌ماهه اخیر بیش از هر زمان دیگری نشانه‌هایی از کاهش تقاضا، انباشت موجودی و افت قدرت واقعی فروش را آشکار می‌کند؛ وضعیتی که اگر تداوم یابد می‌تواند سنگین‌ترین فشار نقدینگی سال‌های گذشته را به این شرکت بزرگ فولادی تحمیل کند.

سقوط آرام؛ اما مداوم در فروش اسلب

آمار‌های رسمی فولاد هرمزگان نشان می‌دهد که روند تولید اگرچه تقریباً ثابت و قابل‌اتکا باقی مانده، اما فروش داخلی اسلب به‌طور نگران‌کننده‌ای در ماه‌های اخیر کاهش یافته است. مقایسه دوره‌های مختلف شفاف‌تر از هر تحلیلی می‌گوید: شرکت در ثبت درآمد پایدار دچار مشکل شده است.

در دوره منتهی به ۳۱ خرداد ۱۴۰۴، شرکت ۲۲۱ هزار تن اسلب فروخت؛ اما فقط یک ماه بعد و در گزارش ۳۱ تیر ۱۴۰۴، این عدد به ۲۶۰ هزار تن رسید؛ رشدی که بیشتر به یک جهش کوتاه‌مدت شبیه است تا روند پایدار. از مرداد تا شهریور، فروش مجدداً افت کرد و در دوره منتهی به ۳۱ مرداد ۱۴۰۴ فقط ۳۶۵ هزار تن از ۶۲۷ هزار تن تولید به فروش رسید.

اما نقطه هشدار، گزارش ۳۰ مهر ۱۴۰۴ است. با وجود تولید نزدیک به ۹۰۰ هزار تن از ابتدای سال، تنها ۵۲۹ هزار تن به فروش رسیده است. این یعنی بخشی از انبار‌ها در حال متورم‌شدن است و نقدینگی شرکت تحت فشار.

کاهش نرخ فروش نیز داستان را تکمیل می‌کند. مقایسه آمار مهر ۱۴۰۴ با مهر ۱۴۰۳ نشان می‌دهد که نرخ فروش اسلب از ۲۳۷ میلیون ریال به ۳۱۸ میلیون ریال رسیده؛ اما این رشد اسمی بیشتر ناشی از تورم است و نه بهبود واقعی تقاضا.

انباشت موجودی؛ نشانه‌ای که نباید نادیده گرفت

در زبان اقتصادی، وقتی تولید ثابت است، اما فروش کم می‌شود، یعنی موجودی انبار در حال افزایش است. این اتفاق برای فولاد هرمزگان کاملاً قابل مشاهده است.

در پنج‌ماهه نخست سال، تولید اسلب بیش از ۶۲۷ هزار تن بوده، اما تنها ۳۶۵ هزار تن فروش ثبت شده است. در شش‌ماهه نخست نیز روند مشابهی تکرار می‌شود: ۷۴۱ هزار تن تولید، ۴۶۶ هزار تن فروش.

در نهایت، تا پایان مهر ۱۴۰۴ مجموع تولید به ۸۹۹ هزار تن می‌رسد ولی فروش از ۵۲۹ هزار تن جلوتر نمی‌رود.

این اختلاف حدود ۳۷۰ هزار تنی بین تولید و فروش، برای شرکتی که گردش نقدی‌اش به شدت وابسته به فروش داخلی است، هشداری مهم به حساب می‌آید. چنین انباشتی یا مجبور به فروش فوری با تخفیف خواهد شد یا فشار مالی کوتاه‌مدت بر شرکت را افزایش می‌دهد.

آهن اسفنجی؛ قهرمان تولید، غایب بزرگ فروش

نکته مهم دیگر، وضعیت آهن اسفنجی است. فولاد هرمزگان از ابتدای سال تا پایان مهر بیش از ۱.۱۵۹ میلیون تن آهن اسفنجی تولید کرده، اما حتی یک کیلو از آن را در فروش داخلی ثبت نکرده است. در این بین یک سوال اساسی نسبت به عملکرد شرکت به وجود می‌آید؛ چرا شرکت چنین حجم عظیمی از آهن اسفنجی را ذخیره کرده؟ آیا این محصول برای تکمیل زنجیره تولید داخل شرکت استفاده می‌شود یا محدودیت‌های بازار باعث شده فروش ثبت نشود؟

مقایسه با سال قبل نشان می‌دهد که در ۱۴۰۳/۰۸/۳۰ شرکت ۱۹۹ هزار تن فروش آهن اسفنجی داشته است. امسال این عدد صفر است. این تفاوت می‌تواند دو معنا داشته باشد:
یا شرکت عمداً سیاست فروش را تغییر داده، یا اساساً امکان فروش وجود نداشته است.

فروش ریالی؛ رشد اسمی که پشتوانه واقعی ندارد

مبالغ فروش در ظاهر بزرگ و رو به رشد هستند. اما هنگامی که به نرخ‌ها دقت می‌کنیم، تصویر روشن‌تر می‌شود:

نرخ فروش اسلب در دوره‌های مختلف بین ۳۱۶ تا ۳۱۸ میلیون ریال نوسان دارد.
در مقایسه با سال قبل (۲۳۷ میلیون ریال)، رشد اتفاق افتاده، اما این رشد کمتر از تورم رسمی بخش صنعت است.
یعنی قدرت واقعی فروش عملاً نه‌تنها افزایش نیافته، بلکه کاهش یافته است.

در کنار این موضوع، مبلغ فروش در دوره مهر ۱۹۶ هزار میلیارد ریال ثبت شده که نسبت به ۱۲۴ هزار میلیارد ریال سال قبل افزایش دارد؛ اما رشد هزینه‌ها در صنعت فولاد در سال ۱۴۰۴ باعث می‌شود این افزایش از نظر سودآوری چندان قابل اتکا نباشد. در یک جمله، افزایش مبلغ فروش برابر با افزایش سودآوری نیست.

نقطه حساس: آینده نقدینگی شرکت

در تحلیل حرفه‌ای صورت‌های فروش، مهم‌ترین بخش نه رقم تولید است و نه رشد اسمی مبلغ فروش؛ بلکه نسبت فروش به تولید است که مستقیم نقدینگی را تعیین می‌کند.

این نسبت برای فولاد هرمزگان در پایان مهر ۱۴۰۴ این‌گونه است:

تولید: ۸۹۹ هزار تن
فروش: ۵۲۹ هزار تن

یعنی فقط ۵۸ درصد از محصولات تولیدی به فروش رسیده است.
در سال قبل این نسبت ۶۱ درصد بوده.

این افت کوچک، اما معنادار است. اگر این روند ادامه یابد، شرکت در پایان سال مالی با موجودی انبار سنگین و فشار نقدی مواجه خواهد شد.

فولاد هرمزگان نیازمند بازنگری فوری در استراتژی فروش

بررسی تمام آمار‌هایی که طی ماه‌های گذشته منتشر شده، چند پیام روشن دارد، فروش کمتر از ظرفیت تولید است و موجودی در حال انباشته‌شدن است. فروش آهن اسفنجی صفر شده؛ موضوعی که باید شفاف توضیح داده شود. رشد نرخ فروش اسلب واقعی نیست و از تورم جا مانده است  و در نهایت شرکت در زمینه نقدینگی آینده در معرض ریسک قرار دارد.