«نبض بازار» گزارش می‌دهد:

سیمان آبیک؛ تولید بالا، اما چالش‌های فروش و سودآوری

کد خبر: ۲۲۷۸۹۹

تاریخ: ۰۸ آذر ۱۴۰۴ - ۱۶:۰۰

شرکت سیمان آبیک در شش ماهه نخست سال مالی ۱۴۰۴ موفق شده تولید خود را به شکل قابل توجهی افزایش دهد و ظرفیت کارخانه را تقریباً بهینه به کار گیرد، اما افزایش تولید بدون همسویی با بازار فروش داخلی و محدودیت در صادرات، فشار نقدینگی و ریسک انباشت موجودی را برای شرکت تشدید کرده است.

به گزارش نبض بازار-شرکت سیمان آبیک در شش ماهه نخست سال مالی ۱۴۰۴ نشان داده که توان تولیدی بالایی دارد و ظرفیت کارخانه خود را به‌خوبی به کار گرفته است. با این حال، داده‌های خرداد تا آبان ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که افزایش تولید به تنهایی نتوانسته رضایت‌بخش بودن عملکرد مالی و بازارسازی شرکت را تضمین کند. مشکلات جدی در فروش داخلی، محدودیت صادرات و مدیریت موجودی، از نقاط ضعف استراتژیک سیمان آبیک محسوب می‌شوند.

افزایش تولید، اما فاصله با بازار

طی شش ماهه نخست سال، تولید سیمان فله تیپ ۱ از ۲۲،۱۰۳ تن در خرداد به ۵۴،۶۲۱ تن در مهر رسید و سیمان مرکب-کیسه نیز از ۵۴،۹۲۰ تن به ۱۴۰،۳۷۸ تن افزایش یافت. تولید کلینکر نیز روند افزایشی داشت و از ۸۸۹،۸۷۹ تن در خرداد به ۲،۳۲۰،۰۸۳ تن در مهر و آبان رسید.

این ارقام نشان می‌دهد که شرکت توانسته ظرفیت کارخانه را تقریباً بهینه به کار گیرد و تأمین مواد اولیه مشکلی ایجاد نکرده است. با این حال، افزایش تولید بدون هماهنگی با بازار و فروش داخلی نمی‌تواند موفقیت واقعی ایجاد کند. داده‌ها حاکی است که برخی محصولات در انبار‌ها انباشته شده و بهره‌وری واقعی تولید از منظر مالی و بازاری کاهش یافته است.

فروش داخلی؛ افزایش کم و ناکافی

روند فروش داخلی سیمان آبیک، همگام با تولید نبوده است. فروش سیمان فله تیپ ۱ از ۲۲،۱۰۳ تن در خرداد به ۵۴،۲۶۱ تن در مهر رسید، اما این افزایش تقریباً اندکی کمتر از رشد تولید بوده است. سیمان مرکب-کیسه، سیمان پاکت تیپ ۲ و سیمان فله تیپ ۲ نیز همین وضعیت را دارند؛ فروش داخلی نسبت به تولید عقب است و این موضوع ریسک انباشت موجودی و فشار بر نقدینگی را افزایش می‌دهد.

همچنین نرخ فروش برخی محصولات مانند سیمان فله تیپ ۲ و پاکت تیپ ۲ در ماه‌های پایانی دوره کاهش یافته است. این کاهش نرخ، ضمن تهدید حاشیه سود، نشان‌دهنده ضعف در سیاست‌های قیمت‌گذاری و نیاز به قرارداد‌های بلندمدت با مشتریان است. نقدینگی حاصل از فروش داخلی در تأمین هزینه‌های عملیاتی و سرمایه در گردش کافی نبوده و بدهی‌های انباشته را محتمل می‌سازد.

صادرات؛ نقطه ضعف استراتژیک

بزرگ‌ترین چالش سیمان آبیک در این دوره، محدودیت شدید فروش صادراتی است. تنها محصول صادراتی شرکت سیمان فله تیپ ۲ (جامبو بگ) است و حجم آن حداکثر به ۵،۵۴۴ تن در ماه محدود می‌شود. ارزش ریالی صادرات تقریباً بدون تغییر محسوس باقی مانده است و نشان می‌دهد شرکت در بازارسازی خارجی و بازاریابی بین‌المللی عملکرد چندانی نداشته است.

با توجه به نوسانات نرخ ارز و فرصت سودآوری از طریق صادرات، عدم توسعه بازار‌های خارجی یک تهدید جدی برای آینده مالی سیمان آبیک محسوب می‌شود. وابستگی بیش از حد به بازار داخلی باعث افزایش ریسک ناشی از نوسانات قیمت و عرضه و تقاضای داخلی شده است.

مدیریت موجودی و انبار؛ فشار بر نقدینگی

تفاوت بین تولید و فروش در برخی ماه‌ها نشان‌دهنده انباشت موجودی در انبارهاست. این وضعیت علاوه بر هزینه نگهداری و ریسک فنی، فشار مالی بر شرکت ایجاد می‌کند و می‌تواند باعث افزایش قیمت تمام‌شده و کاهش سود نهایی شود. انبارش بیش از حد محصولات بدون برنامه فروش، مدیریت جریان نقدینگی و بهره‌وری عملیاتی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

شرکت برای تبدیل رشد تولید به سود واقعی، نیازمند سیاست دقیق مدیریت موجودی و هماهنگی با بازار فروش است تا از فشار نقدینگی و کاهش حاشیه سود جلوگیری شود.

تحلیل مالی شش ماهه؛ سود، درآمد و هزینه‌ها

بر اساس صورت‌های مالی شش ماهه منتهی به شهریور ۱۴۰۴، درآمد‌های عملیاتی سیمان آبیک به ۱،۰۶۴،۳۲۳ میلیون ریال رسید که نسبت به دوره مشابه سال قبل رشد ۷۵٪ دارد. بهای تمام شده درآمد‌های عملیاتی نیز با افزایش ۷۷٪ به ۷۹۶،۸۰۲ میلیون ریال رسید که حاشیه سود ناخالص را تحت فشار قرار داد. با این حال، سود ناخالص ۲۶۷،۵۲۱ میلیون ریال شد که رشد ۶۸٪ را نشان می‌دهد.

هزینه‌های فروش، اداری و عمومی بیش از ۱۰۱٪ افزایش یافته و به ۶۸،۸۷۱ میلیون ریال رسیده است. این امر نشان‌دهنده فشار بالای هزینه‌های عملیاتی و نیاز به مدیریت بهینه منابع انسانی و مالی است. با این حال، شرکت توانسته از سایر درآمد‌های غیرعملیاتی ۳۵،۵۰۴ میلیون ریال کسب کند که نسبت به سال قبل افزایش قابل توجهی است.

سود خالص عملیاتی پس از کسر مالیات به ۱۸۴،۴۹۱ میلیون ریال رسید و سود خالص هر سهم از ۸،۴۱۹ ریال به ۱۶،۰۴۳ ریال افزایش یافت، که تقریباً دو برابر رشد سالانه را نشان می‌دهد. این امر بیانگر توانایی شرکت در تبدیل درآمد به سود است، اما پایدار بودن آن مشروط به بهبود فروش، صادرات و کنترل هزینه‌هاست.