«نبض بازار» گزارش می‌دهد:

مصرف انرژی چادرملو: روندی پرچالش و هزینه‌ساز

کد خبر: ۲۲۷۷۱۴

تاریخ: ۰۴ آذر ۱۴۰۴ - ۱۷:۰۰

شرکت معدنی و صنعتی چادرملو، طی چهار ماه اخیر (تیر تا مهر ۱۴۰۴) شاهد روندی پرچالش در مصرف انرژی بوده است. بررسی آمار‌ها نشان می‌دهد که نه تنها مصرف برق، گاز و آب نسبت به سال گذشته افزایش داشته، بلکه هزینه‌های مرتبط نیز با نوسانات نرخ انرژی به طرز قابل توجهی بالا رفته است، موضوعی که می‌تواند سودآوری شرکت و بازدهی تولید را تحت تأثیر قرار دهد.

به گزارش نبض بازار-شرکت چادرملو در چهار ماه اخیر با افزایش چشمگیر مصرف انرژی مواجه بوده است؛ روندی که نیازمند بازنگری جدی در مدیریت منابع و بهره‌وری است. اگر اقدامات اصلاحی در کاهش مصرف و بهینه‌سازی انرژی صورت نگیرد، افزایش هزینه‌های عملیاتی و فشار بر سودآوری اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. سرمایه‌گذاران و ناظران بازار باید بر روند مصرف انرژی این شرکت نظارت دقیق داشته باشند تا از پیامد‌های منفی مالی و زیست‌محیطی پیشگیری شود.افزایش مصرف برق: فشار مضاعف بر شبکه

آمار‌های تیر تا مهر ۱۴۰۴ نشان می‌دهد مصرف برق شرکت در چهار ماه مورد بررسی از ۶۱۳ هزار مگاوات‌ساعت در تیر تا ۹۰۹ هزار مگاوات‌ساعت در مهر افزایش یافته است. این افزایش حدود ۴۸ درصد نسبت به ابتدای تابستان را نشان می‌دهد و در حالی رخ داده که نرخ برق نیز به‌طور مستمر در حال رشد بوده است. این موضوع فشار مضاعفی بر هزینه‌های عملیاتی وارد کرده و سوالاتی جدی درباره بهینه‌سازی مصرف انرژی در خطوط تولید چادرملو ایجاد می‌کند.

گاز طبیعی: مصرف بی‌رویه و ناکارآمدی آشکار

بررسی داده‌های چهار ماه اخیر نشان می‌دهد مصرف گاز طبیعی در چادرملو روندی صعودی و نگران‌کننده داشته است. از ۱۹۲ میلیون مترمکعب در تیر ۱۴۰۴ به ۲۹۱ میلیون مترمکعب در مهر ۱۴۰۴ رسیده است، یعنی افزایش حدود ۵۰ درصدی تنها در مدت سه ماه. این جهش شدید نه تنها هزینه‌های عملیاتی شرکت را به شکل قابل توجهی افزایش داده، بلکه نشان می‌دهد که سیاست‌های مدیریت مصرف سوخت هنوز ناکارآمد و پراکنده است.

این روند مصرفی، مخصوصاً در بخش استخراج کانه‌های فلزی، باعث شده که چادرملو با هزینه‌های گزاف گاز طبیعی مواجه شود. هزینه بالای سوخت در شرایطی که بهره‌وری انرژی پایین است، فشار مضاعفی بر سودآوری و بازده سرمایه‌گذاری وارد می‌کند و نشان می‌دهد که شرکت هنوز نتوانسته سیستم‌های بهینه‌سازی مصرف گاز را به‌طور کامل اجرا کند.

از منظر زیست‌محیطی، مصرف بی‌رویه گاز طبیعی پیامد‌های منفی دارد و باعث افزایش آلاینده‌ها و انتشار گاز‌های گلخانه‌ای می‌شود، موضوعی که می‌تواند چادرملو را در معرض فشار‌های قانونی و انتقادات عمومی قرار دهد. ادامه چنین روندی بدون اصلاحات اساسی، نه تنها هزینه‌های عملیاتی را بالا نگه می‌دارد، بلکه ریسک بلندمدت شرکت در بازار‌های جهانی و داخلی فولاد را افزایش می‌دهد.

انتقاد اصلی این است که چادرملو هنوز موفق به اجرای راهکار‌های مدیریت مصرف انرژی در بخش گاز نشده است. در حالی که مصرف برق و آب نیز افزایش یافته‌اند، فشار اصلی بر بخش گاز است که بیشترین سهم هزینه و اثر محیط‌زیستی را دارد. این نشان می‌دهد که بدون برنامه‌ریزی دقیق و سرمایه‌گذاری در بهینه‌سازی مصرف گاز، مشکلات شرکت در مدیریت انرژی ادامه خواهد یافت و سودآوری آن تهدید می‌شود.

مصرف آب: بحران خاموش

در بخش آب، روند مصرف نیز افزایشی بوده و از ۷.۱۳ میلیون مترمکعب در تیر به ۱۲.۹۵ میلیون مترمکعب در مهر ۱۴۰۴ رسیده است. این افزایش دوبرابری در حالی رخ داده که منابع آب در مناطق معدنی محدود و تحت فشار هستند. ادامه چنین روندی ممکن است چالش‌های زیست‌محیطی و اجتماعی جدی ایجاد کند و شرکت را در معرض انتقادات سازمان‌های محیط زیستی قرار دهد.

هزینه‌ها و اثرات مالی

رشد مصرف انرژی باعث افزایش هزینه‌های عملیاتی شده است. فقط در بخش برق، هزینه مصرف از حدود ۴.۲ هزار میلیارد ریال در تیر به ۴.۸ هزار میلیارد ریال در مهر رسیده است. گاز طبیعی نیز هزینه‌ای بالغ بر ۷۴ میلیارد ریال در مهر ۱۴۰۴ بر دوش شرکت گذاشته است. افزایش هزینه‌ها بدون افزایش متناسب تولید یا بهره‌وری می‌تواند فشار بر سودآوری و بازده سرمایه‌گذاری را تشدید کند.

وضعیت موجود

بررسی این داده‌ها نشان می‌دهد که چادرملو با چالش جدی در مدیریت انرژی و بهره‌وری منابع روبه‌رو است. روند صعودی مصرف برق، گاز و آب بدون نشانه‌های کاهش هزینه یا بهبود بهره‌وری، بیانگر عدم اتخاذ سیاست‌های کارآمد مدیریت انرژی در خطوط تولید است. در شرایطی که بازار جهانی فولاد با نوسانات شدید قیمت و رقابت بالا مواجه است، استمرار چنین روندی می‌تواند سودآوری شرکت را تهدید کند.

علاوه بر این، مصرف بی‌رویه آب و سوخت‌های فسیلی، چادرملو را در معرض فشار‌های زیست‌محیطی و انتقادات عمومی قرار می‌دهد و تصویر شرکت را از منظر مسئولیت اجتماعی آسیب‌پذیر می‌کند. در بلندمدت، این مسأله ممکن است به محدودیت در توسعه پروژه‌ها و افزایش هزینه سرمایه‌گذاری منجر شود.