«نبض بازار» گزارش می‌دهد:

سود غیرعملیاتی بانک شهر از فروش املاک؛ دارایی‌های راکد به جای درآمد واقعی

کد خبر: ۲۲۶۵۶۸

تاریخ: ۱۴ آبان ۱۴۰۴ - ۱۱:۰۰

بررسی توضیحات رسمی بانک شهر در سامانه کدال درباره صورت‌های مالی شش‌ماهه منتهی به شهریور ۱۴۰۴ و نامه مدیریت بانک شهر به سازمان نظارت فرابورس نشان می‌دهد بخش عمده رشد سود این بانک نه از محل عملیات بانکی، بلکه از فروش دارایی‌های ملکی و شناسایی سود‌های غیرنقدی حاصل شده است. سود تحقق‌نیافته از پروژه‌هایی، چون «صراف‌ها» و «سوهانک» در کنار تسویه‌نشدن برخی مطالبات، تصویر واقعی‌تری از کیفیت سود بانک ارائه می‌دهد.

به گزارش نبض بازار- مطابق افشای رسمی بانک شهر در تاریخ ۶ آبان ۱۴۰۴، سود عملیاتی بانک بیش از ۳۰ درصد رشد داشته که عمدتاً ناشی از فروش ملک در منطقه دشت به مبلغ ۹۸۸ میلیارد و ۸۵ میلیون ریال است. این سود، حاصل واگذاری دارایی‌های ثابت بوده و نه از محل تسهیلات‌دهی یا فعالیت‌های بانکی مستمر. چنین ترکیب سودی نشان می‌دهد موتور اصلی رشد درآمد در بانک، دارایی‌های ملکی است نه عملیات مالی.

سود تحقق‌نیافته در املاک صراف‌ها و سوهانک
در یادداشت ۴۴ صورت‌های مالی، سود‌های تحقق‌نیافته از پروژه‌های «صراف‌ها» و «سوهانک» ذکر شده است. طبق دستورالعمل ۲۴ بانک مرکزی (مصوب ۲۳ آذر ۱۴۰۱)، سود حاصل از فروش به صندوق سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات «امین یکم شهر» باید به‌تدریج و هم‌زمان با فروش واحد‌های صندوق شناسایی شود. با این حال، بانک بخشی از این سود را زودتر در صورت‌های مالی ثبت کرده است. این موضوع می‌تواند باعث بزرگ‌نمایی سود دوره‌ای شود و از منظر نظارتی نیازمند بررسی دقیق حسابرس مستقل است.

مطالبات باز از شرکت یاس و شهرداری تهران
در بند پنجم افشای کدال، بانک تأیید کرده که مطالبات از شرکت تعاونی مسکن یاس همچنان در حال پیگیری برای تسویه است و درباره مطالبات از شهرداری تهران نیز اعلام شده که «اقدامات مربوطه در مرحله نهایی» قرار دارد. این موارد نشان می‌دهد بخشی از دارایی‌های بانک هنوز نقد نشده و بخشی از سود شناسایی‌شده، وابسته به دریافت این مطالبات است.

پایداری سود زیر سایه دارایی‌های راکد
در حالی که بانک شهر در افشای خود از رشد سود سخن گفته، بررسی بند‌های یادشده نشان می‌دهد سهم بالایی از این سودها، غیرعملیاتی و وابسته به فروش املاک یا تسویه دارایی‌های پیشین است. در شرایطی که بازار املاک در رکود قرار دارد، تکرار چنین سود‌هایی در دوره‌های بعد بعید به نظر می‌رسد و تکیه بیش از اندازه بر درآمد حاصل از واگذاری دارایی‌ها، پایداری سودآوری بانک را با تردید مواجه می‌کند.

به نظر می‌رسد بانک شهر برای حفظ تراز سود و زیان خود بیش از آن‌که به درآمد‌های مشاع و کارمزدی متکی باشد، از ابزار فروش دارایی‌های ملکی و شناسایی سود‌های تحقق‌نیافته استفاده کرده است؛ مسیری که از نظر حسابداری مجاز است، اما از منظر تحلیل مالی، نشانه وابستگی سود به منابع ناپایدار و غیرعملیاتی است. کارشناسان بازار سرمایه این روند را به‌عنوان «سودآوری روی کاغذ» تعبیر می‌کنند؛ سودی که اگرچه در دفاتر ثبت می‌شود، اما هنوز وارد چرخه نقدی بانک نشده است.