نبض بازار گزارش می‌دهد:

صعود ۵۵ درصدی طلای جهانی/ قیمت طلا تا پایان سال میلادی به چند می‌رسد؟

کد خبر: ۲۲۵۴۷۳

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۴۰۴ - ۱۳:۰۰

در پاییز ۲۰۲۵، بازار‌های جهانی شاهد لحظه‌ای تاریخی شدند؛ زمانی که قیمت هر اونس طلا از مرز چهار‌هزار و دویست دلار گذشت و بالاترین سطح تمام دوران را ثبت کرد. این صعود، در دل فضایی پرالتهاب از نااطمینانی اقتصادی و سیاسی رخ داد؛ جایی که فلز زرد بار دیگر نقش دیرینه‌اش را به‌عنوان پناهگاه امن سرمایه احیا کرد.

به گزارش نبض بازار، جهش بی‌سابقه طلا تنها در یک ماه اخیر نزدیک به سیزده درصد بوده است، اما اگر از ابتدای سال میلادی محاسبه کنیم، رشد آن بین پنجاه تا شصت درصد برآورد می‌شود؛ عددی که حتی در پرنوسان‌ترین دوره‌های قرن حاضر هم به‌ندرت دیده شده است.

رشد 55 درصدی قیمت طلا از ابتدای سال جاری تاکنون

در هفته‌ منتهی به هجدهم اکتبر، هر اونس طلا در معاملات نقدی تا رقم ۴٬۲۱۷ دلار اوج گرفت؛ رقمی که رویترز آن را «قله‌ای تازه در تاریخ بازار طلا» توصیف کرد. داده‌های وب‌سایت تریدینگ‌اکونومیکس نشان می‌دهد که قیمت این فلز تنها طی سی روز گذشته از حدود ۳٬۸۰۰ دلار به بیش از ۴٬۲۰۰ دلار رسیده است. اگر این مسیر را از آغاز سال دنبال کنیم، طلا از محدوده‌ ۲٬۶۵۰ دلار در ژانویه به ارتفاعی بالای ۴٬۲۰۰ دلار رسیده؛ رشدی معادل ۵۵ درصد. این حرکت شتاب‌دار، طلا را از یک دارایی تدافعی به پر بازده‌ترین بازار سال تبدیل کرده است؛ بازاری که اکنون حتی سرمایه‌گذاران فناوری و رمزارز‌ها را نیز به خود جذب کرده است.

چرا قیمت طلا چنین رشدی را تجربه کرد؟

تحلیل‌گران بر این باورند که موج اخیر افزایش قیمت، حاصل هم‌افزایی چند عامل کلیدی است. نخست، تغییر در انتظارات سیاست پولی فدرال‌رزرو است؛ کاهش احتمالی نرخ بهره در نشست‌های پایانی سال سبب شده تا بازده اوراق خزانه کاهش یابد و سرمایه‌گذاران، دارایی بدون بهره‌ای، چون طلا را دوباره ترجیح دهند. هم‌زمان، دلار آمریکا در پی سیاست‌های انبساطی و بدهی سنگین دولت، تضعیف شده و همین موضوع باعث افزایش قیمت نسبی طلا شده است. در این میان، بحران‌های ژئوپلیتیکی از شرق آسیا تا خاورمیانه، سایه‌ی تعطیلی دولت فدرال آمریکا و کندی رشد اقتصادی چین نیز بر نگرانی‌ها افزوده است. در چنین فضایی، خرید‌های گسترده بانک‌های مرکزی، به‌ویژه در آسیا و خاورمیانه، و ورود پرحجم سرمایه به صندوق‌های ETF مبتنی بر طلا، عرضه محدود را تحت فشار گذاشته و به جهش‌های پی‌درپی قیمت دامن زده است.

پیش بینی قیمت طلا تا پایان سال میلادی

در روز‌هایی که بازار طلا رکورد‌های تاریخی را یکی پس از دیگری می‌شکند، مؤسسات مالی بزرگ جهان پیش‌بینی‌های خود را با شتابی کم‌سابقه بازنگری کرده‌اند. بانک HSBC میانگین قیمت طلا برای سال ۲۰۲۵ را حدود ۳٬۴۵۰ دلار اعلام کرده، اما در تازه‌ترین گزارش خود احتمال داده است که این موج صعودی تا نیمه ۲۰۲۶ بتواند فلز زرد را به سطح ۵٬۰۰۰ دلار برساند. گلدمن ساکس هدف قیمتی خود را برای پایان سال میلادی جاری ۴٬۹۰۰ دلار عنوان کرده و بانک ANZ دستیابی به محدوده ۴٬۴۰۰ دلار را محتمل دانسته است. در سوی دیگر، بانک آمریکا با نگاهی جسورانه‌تر از سناریوی طلا ۶٬۰۰۰ دلاری تا بهار ۲۰۲۶ سخن می‌گوید. با این حال، کارشناسانی مانند فاواد رزق‌زاده از مؤسسه City Index هشدار داده‌اند که رالی پرشتاب اخیر ممکن است در کوتاه‌مدت به اصلاحی طبیعی منجر شود، هرچند در افق میان‌مدت و بلندمدت، روند صعودی هنوز پابرجاست.

آیا سقوط در راه است یا طلا در آغاز عصری تازه؟

اکنون بزرگ‌ترین پرسش بازار این است: آیا طلا در آستانه سقوط است؟ پاسخ به‌نظر می‌رسد منفی باشد. آنچه پیش رو داریم، احتمالاً دوره‌ای از «تثبیت در ارتفاع بالا» است، نه فرود از قله. کارشناسان با اشاره به تفاوت ساختاری شرایط امروز با دوره پس از رکورد سال ۲۰۱۱ تأکید می‌کنند که بازار طلا این بار بر پایه‌ای عمیق‌تر ایستاده است؛ پایه‌ای متکی بر بدهی سنگین دولت‌ها، کسری بودجه‌های مزمن، و تمایل فزاینده کشور‌ها برای تنوع‌بخشی به ذخایر ارزی. در حالی که برخی سرمایه‌گذاران انتظار اصلاح موقتی را دارند، اکثریت تحلیلگران معتقدند ریزش چشمگیری در افق دیده نمی‌شود. طلا ممکن است از تندی نفس بیفتد، اما سقوط نخواهد کرد؛ زیرا زیر پایش نه خاک روانِ هیجان، بلکه صخره‌ای از واقعیت‌های اقتصادی قرار دارد.

بازگشت طلا به مقام قدرت

صعود تاریخی طلا در اکتبر ۲۰۲۵ تنها یک جهش قیمتی نیست؛ نشانه‌ای است از بحرانی عمیق‌تر در اعتماد جهانی به پول‌های کاغذی و سازوکار مالی مدرن. در جهانی که تورم مزمن، بدهی‌های فزاینده و تنش‌های ژئوپلیتیکی آرامش بازار‌ها را ربوده، طلا دوباره به‌عنوان زبان مشترک امنیت و ارزش بازگشته است. عبور از مرز ۴۲۰۰ دلار شاید پایان یک مسیر باشد، اما در واقع آغاز فصلی تازه است؛ فصلی که در آن، طلا دیگر فقط فلز زرد نیست، بلکه یادآور حقیقتی قدیمی است: وقتی جهان به بحران می‌رسد، ارزش، دوباره به طلا برمی‌گردد.