دورنمای جنگ میان ایران و اسرائیل چگونه است؟

کد خبر: ۲۱۹۹۷۸

تاریخ: ۱۳ تير ۱۴۰۴ - ۱۶:۰۰

تنش فزاینده میان ایران و رژیم اسرائیل در حال تبدیل شدن به یکی از بحرانی‌ترین وضعیت‌های امنیتی خاورمیانه در دهه اخیر است. در همین رابطه روزنامه انگلیسی فایننشال تایمز به بررسی چهار سناریوی محتمل برای توسعه این درگیری پرداخته و پیامد‌های هر یک را تحلیل تحلیل کرده است.

به گزارش نبض بازار، طبق تحلیل فایننشال تایمز، سناریوی اول جنگ نیابتی محدود است. در این حالت، طرفین از متحدان منطقه‌ای خود برای درگیری استفاده می‌کنند. اسرائیل به مواضع ایران در سوریه حمله می‌کند و ایران از طریق حزب‌الله لبنان و گروه‌های مقاومت عراق و یمن پاسخ می‌دهد. این سناریو کم‌هزینه‌ترین گزینه برای هر دو طرف است، اما خطر گسترش تدریجی درگیری وجود دارد.

سناریوی دو: درگیری مستقیم کنترل‌شده است. در این حالت، اسرائیل به تاسیسات هسته‌ای یا موشکی ایران حمله می‌کند و ایران با حملات موشکی به تاسیسات نظامی و نفتی اسرائیل پاسخ می‌دهد. این سناریو می‌تواند به سرعت به بن‌بست بیانجامد، چرا که هیچ یک از طرفین توان نابودی کامل دیگری را ندارند.

سناریوی سوم، جنگ تمام‌عیار منطقه‌ای است. در بدبینانه‌ترین سناریو، درگیری به سرعت گسترش یافته و کشور‌های منطقه را درگیر می‌کند. عربستان و امارات ممکن است به نفع اسرائیل وارد عمل شوند، در حالی که ایران از تمام ظرفیت‌های نظامی و نیابتی خود استفاده می‌کند. این سناریو می‌تواند بازار‌های جهانی انرژی را با شوک مواجه کند.

سناریوی چهارم، مداخله بین‌المللی و آتش‌بس است. جامعه بین‌المللی به سرعت برای جلوگیری از گسترش جنگ وارد عمل می‌شود. شورای امنیت تشکیل جلسه اضطراری می‌دهد و قدرت‌های بزرگ برای برقراری آتش‌بس فشار می‌آورند. در این حالت، جنگ ممکن است قبل از رسیدن به نقطه اوج متوقف شود.

در همین رابطه چند عامل کلیدی مانند سطح مداخله آمریکا، واکنش کشور‌های عربی منطقه، توانایی ایران در بسیج متحدانش و میزان تحمل افکار عمومی اسرائیل مسیر درگیری را تعیین خواهند کرد.

در مجموع می‌توان گفت: به نظر می‌رسد محتمل‌ترین سناریو ترکیبی از سناریو‌های اول و دوم باشد، جایی که درگیری‌ها در سطح نیابتی و محدود باقی می‌ماند، اما دائماً خطر تشدید وجود دارد. در هر حال، این بحران نشان می‌دهد که معادلات امنیتی خاورمیانه وارد مرحله جدیدی شده است که در آن بازدارندگی متقابل جایگزین برتری نظامی مطلق شده است.