نبض بازار بررسی می‌کند:

دو سناریوی توافق و عدم توافق پیش روی ایران

کد خبر: ۲۱۳۰۴۷

تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۴:۱۶

دالان مذاکرات هسته‌ای ایران پس از طی حدود دو و نیم دهه، به پیچیده‌ترین نقطه خود رسیده است. مذاکرات طولانی‌مدت و توافق‌های کوتاه‌مدت (سعدآباد، آلماتی، لوزان، برجام و...) باعث شده گره‌افکنی‌های موجود در این پرونده بین‌المللی به بالاترین حد خود برسد. اما سناریو‌های پیش روی ایران در این ماجرا چیست؟

به گزارش نبض بازار، دولت دوم ترامپ نیز که برای دستاوردسازی در حوزه سیاست خارجی و تجارت، شتاب‌زدگی بسیار زیادی از خود نشان می‌دهد، سنگین‌ترین فشار‌های ممکن را در پکیجی از تحریم تا تهدید نظامی علیه ایران اعمال کرده است و می‌کوشد تا توافق دلخواه خود را به دست آورد. البته این فقره که ترامپ خواهان یک توافق پایدار و رضایت‌بخش برای طرفین باشد، چندان قابل اثبات و تایید نیست و شخصیت پیش‌بینی‌ناپذیر او باعث شده تا فهم یک الگوریتم رفتاری از جانب او در مسیر مذاکرات به چه شکل خواهد بود و در نتیجه از میان همه مفروضات موجود، تنها دو سناریو قابل پیش‌بینی خواهد بود:

سناریوی توافق

مذاکرات ابتدایی ویتکاف_عراقچی در مسقط، به رغم تمام خوشبینی‌هایی که از سوی مقامات اجرایی و دیپلمات‌ها از سوی تهران با خود به همراه داشت، با پیام‌های متناقضی از سوی واشنگتن رو‌به‌رو شد. سخنگوی کاخ سفید نسبت به رویه مذاکرات ابراز خوشبینی کرد و در کنشی ۱۸۰ درجه متضاد، سخنگوی وزارت خارجه حتی از نامیدن عنوان "مذاکره" برای این گفت‌و‌گو‌ها اجتناب ورزید و مواضع تندی اتخاذ کرد.

با این حال، پیش‌خور کردن انتظارات تورمی از توافق در تهران سبب سقوط نرخ دلار تا کانال ۷۸ هزار تومان نیز شد و سکه تمام بهار طلا نیز در ریزشی تاریخی، ۲۵ میلیون تومان از ارزش خود را از دست داد. اکنون و در دور دوم مذاکرات که در رم دنبال می‌شود، بازار با سطوحی از ترمیم کف مقاومتی و پول‌بک زدن، به مرحله انتظار فشرده شده فنری وارد شده است. با نظام تحلیل تکنیکال در صورتی که توافق در دسترس باشد (یا در گامی خوشبینانه‌تر، در همین مرحله از مذاکرات توافق حاصل شود)، شاهد ریزش انتظارات تورمی و ایجاد صف‌های بزرگ فروش طلا و دلار و صف‌های بزرگ خرید سهام خواهیم بود و در غیر این صورت، نتیجه‌ای کاملا متضاد حاصل خواهد شد و سطوح مقاومت تاریخی دلار به مراتب بالاتر از سطح مقاومتی پیشین خواهد بود.

اما چه سناریویی می‌تواند توافق را به همراه داشته باشد؟ مقامات عالی ایران بار‌ها با اعلام برنامه موشکی و اصل غنی‌سازی به عنوان خطوط قرمز مذاکره‌ناپذیر، بر تعیین چارچوب کلی تعیین شده برای توافق تاکید کرده‌اند. با این حال، در صورتی که آمریکایی‌ها به خلاف اظهارات پیشین ویتکاف، اصل غنی‌سازی حداقلی اورانیوم یعنی ۶۷/۳ درصد را بپذیرند، توافق به سرعت در دسترس خواهد بود. حتی می‌توان انتظار داشت که ایران انعطافی در برنامه موشک‌های ماهواره‌بر خود و برد آنها نشان دهد و توافقی پایدارتر از برجام در چنین حالتی در دسترس خواهد بود.

در این شرایط می‌توان به لغو تحریم‌های یک‌جانبه از سوی آمریکا در تمامی سطوح (کنگره، دیوان عالی، اوفک، فدرال رزرو، ایالت‌ها و وزارت خزانه‌داری) امیدوار بود و حتی امید‌هایی برای برگشت‌ناپذیری تحریم‌های پیشین اتحادیه اروپا و شورای امنیت داشت.

سناریوی عدم توافق

در صورتی که آمریکایی‌ها اصل غنی‌سازی اورانیوم را (که از سوی ان‌پی‌تی برای اعضا گارانتی شده) نپذیرد و وارد بحث محدودسازی یا نظارت بر برنامه موشکی ایران شود، با تکیه بر اظهارات مقامات ارشد کشور، توافق در دسترس نخواهد بود.

فشار امنیتی‌های رادیکال کابینه ترامپ اعم از هگست، روبیو، والتز، پاتل و راتکلیف، باعث شده تا سیگنال‌های ارسالی از سوی مقامات آمریکایی حاوی مقادیر بسیار زیادی تناقض باشد و درک اراده حقیقی دولت ترامپ در تهران، به شدت دشوار باشد. ارسال سیگنال‌های متناقض به تقویت دامنه بی‌اعتمادی به آمریکا، از سوی مقامات ایرانی دامن خواهد زد.

در چنین شرایطی اصلا بعید نیست که شاهد واکنش عصبی بازار‌ها و آزاد شدن انرژی فنری شده موجود در آنها شویم. این انرژی مخرب می‌تواند خود را در کاهش ارزش حقیقی بازار سهام و خروج سرمایه حقیقی در بازار، افزایش تقاضا برای خرید طلای آب شده و دلار و یورو مشاهده کرد. بدیهی‌ست که ترکش‌های چنین رخدادی به بازار‌های خودرو و خرید و اجاره‌بهای مسکن نیز وارد شود. باید منتظر ماند و دید که آیا توافق در آستانه در ایستاده است یا شبحی دیگر بر فراز بازار‌های ترسوی سرمایه به پرواز در خواهد آمد.