همسویی کاسبان تحریم با صهیونیست‌ها از جنس اتهام زنی به سرمایه گذاران!

کد خبر: ۲۱۲۱۴۲

تاریخ: ۲۴ فروردين ۱۴۰۴ - ۰۸:۵۷

همسویی و گفتمان و نگرانی‌های مشترک برخی از مخالفان مذاکرات با نگرانی صهیونیست‌ها عجیب و البته قابل تامل است.

امیر نیک رویان، رسانه نگار: همسویی و گفتمان و نگرانی‌های مشترک برخی از مخالفان مذاکرات با نگرانی صهیونیست‌ها عجیب و البته قابل تامل است! اغلب این مخالفان و نه همه آن‌ها صلاحیت هیچ گونه اظهار نظر سیاسی ندارند چرا که حرفی برای گفتن ندارند و تنها دغدغه شان این است که هر حرکتی را که در راستای امنیت و آسایش اقتصادی آحاد مردم میبینند به پروژه‌ای تبدیل کنند که فقط منجر به مشهوریت کاذب شود و نه محبوبیت!

اینها همان کسانی هستند که نگران هر گونه مذاکره و مراوده با جهان هستند و معتقدند باید در‌ها را ببندیم و آسیب به مردم تحمیل کنم تا چه بسا از این رهگذر سود‌های آنچنانی به جیب بزنند و هیچ آزردگی خاطری در مورد نسل‌های بعدی ندارند!

همان افرادی که از فرط عصبانیت از مذاکرات دست به دامن انگ زدن و اتهام زنی به کارآفرینان و سرمایه گذارنی میشوند که بخش وسیعی از تولید ناخالص ملی را تامین میکنند و البته هیچگاه دیده نمیشوند و سرآخر مورد هجمه قرار میگیرند!

عدم آگاهی این افراد به ساختار قدرت در کشور که برخی از آن‌ها نه زمان جنگ را درک کرده‌اند و نه معضلات و مشکلات آن دوران را به واسطه بی تجربه بودنشان اقدام به سخن پراکنی‌هایی میکنند که به زعم خودشان سرمایه گذار و سرمایه گذاری را دچار رخوت کنند و از این رهگذر تنها خودشان را مطرح نمایند چرا که در کارنامه خودشان حتی ساخت یک "لانه مرغ " هم دیده نمیشود چه برسد به کارآفرینی و یا اشتغال زایی؟!

متاسفانه به همان دلیل نداشتن تجربه کافی و تنها به دلیل داشتن رانت سیاسی بر اریکه‌هایی تکیه میزنند که محل تصمیم گیری برای مردم کشوری است که از بعضی حقوق طبیعی شهروندی هم محروم هستند البته دقیقا به سبب روی کار آمدن این افراد!

برخی از نمایندگانی که با ۴ تا ۵ درصد آرا پایشان به مجلس باز شده امروز حتی توان درک سرمایه گذاری را ندارند که هیچ بلکه کار اصلی آن‌ها چوب لای چرخ گذاشتن سرمایه گذارانیست که هنوز معتقد به سرمایه گذاری در کشور خودشان هستند.

ولایت پذیری آن‌ها فقط شعاریست برای رد شدن از "گیت" تایید صلاحیت! در حالیکه واقعا نه اعتقادی به مواضع رهبری دارند و نه حفظ مصلحت و اقتدار کشور در سایه تعامل با دنیا!

افرادی که جلوتر از رهبری حرکت میکنند و حتی دست به افراطی گری میزنند و شعار انقلابی گری را دستاویزی برای خود قرار دادند تا همیشه در سایه ساز مخالف حرکت کنند و شرایط را همواره در حالت "موقعیت بحران کنونی" حفظ نمایند.

پشت سر رهبری حرکت نمیکنند و میل به خودسری و مطرح شدن به هر قیمتی دارند! وقتی شخصی با کمترین تجربه ممکن و باز هم با کمترین و اقلیت آرا به مجلس راه میابد نتیجه این میشود که در آستانه مذاکرات هم صدا با صهیونیست‌ها بر طبل مخالفت میکوبند و از روی ناشی گری، عدم دست یابی به اقتصاد روان و پر رونق را بر دوش سرمایه گذارانی میگذارند که اگر نبود این اشتغال و کارآفرینی و گردش مالی هم نبود!

واقعا این حجم از بیسوادی از کجا نشات میگیرد و آیا این افراد شایستگی نماینده بودن مردم را دارند؟!

آیا کارنامه‌ای برای ارائه به مردم دارند؟!

همه این نقد‌ها در حالیست که به نیت این افراد اعتماد کنیم و همه را بر سر بی تجربگی و ناآگاهی خراب کنیم و نگوییم که کاسبان تحریم هم از این قماشند!

عجیب است که وقتی بحث مذاکره پیش میاد این عده همیشه مخالفت میکنند و اصرار بر منفوریت دارند و هیچ اعتقادی به بهبود اوضاع ندارند و فکر میکنند فقط این عده هستند که نگران ایران و مردم ایران هستند!

فقط این افراد عزت و مصلحت کشور و مردم میدانند و میفهمند و تنها دست فرمان آن‌ها میتواند پاسخگوی "شرایط حساس کنونی" باشد؟!
با وجود درخواست مکرر مسعود پزشکیان مبنی بر" وفاق ملی" و "اتحاد" در کشور، اما هیچگاه این عده که همه چیز را از پیش تعیین شده میدانند به این" مهم" وقعی ننهادند!

عزیزان شما در دوران خود چه کردید؟

شما که شفاف با سرمایه گذاری به شکلی کینه توزانه برخورد میکنید چه برنامه‌ای داشتید که نتوانستید پیاده سازی کنید؟

شما مگر پیام مردم را به عدم تمایلشان به طرز تفکرتان نشنیدید؟!

شما مگر واقعیت ورود خودتان را به مجلس با آن درصد آرا از یاد بردید؟!

این روز‌ها به جای کینه توزی کنار مردم و تفکر حاکم دولت مورد حمایت رهبری بایستید که حتما عاقبت بهتری دارد تا اینکه همچنان برای کسب شهرت حرف‌های نسنجیده بزنید.

برخی از شما جوانید و هنوز میتوانید کارنامه عملی موفق برای خودتان بسازید و کار عملیاتی منجر به نتیجه مثبت را جایگزین صحبت‌هایی کنید که شنیدن آن بیشتر ناتوانی‌های شما را عیان میسازد!

مذاکره الزاما به معنای تسلیم شدن نیست و حتما به معنای دلبستگی به توافق و تفاهم نخواهد بود بلکه همچنان متکی بر توان داخلی کشور اداره خواهد شد.

اما تلاش برای بهبود اوضاع با حفظ عزت و حرمت حتما مورد تایید عقلا خواهد بود.