به میزبانی موسسه راهبرد‌های صبا

نشست رونمایی از کتاب دو جلدی "ارزیابی خدمات اجتماعی و فرهنگی خانه‌های امید" برگزار شد

کد خبر: ۲۰۹۰۶۲

تاریخ: ۰۱ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۷:۵۱

نشست رونمایی از کتاب «ارزیابی خدمات اجتماعی و فرهنگی خانه‌های امید» با حضور دکتر ماجد ناجی، عضو هیئت‌مدیره صندوق بازنشستگی کشوری، خانم زاده‌غلام مشاور مدیرعامل صندوق، حمیدرضا شیخی سرپرست اداره کل خدمات رفاهی صندوق و همچنین حضور نویسنده کتاب خانم دکتر زهرا فرضی‌زاده، رئیس دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران و دکتر یاسر باقری عضو هیئت‌علمی دانشگاه تهران در مؤسسه راهبرد‌های بازنشستگی صبا برگزار شد.

به گزارش اداره کل روابط عمومی و امور بین الملل صندوق بازنشستگی کشوری، در این نشست خانم دکتر فرضی‌زاده، نویسنده کتاب دوجلدی «ارزیابی خدمات اجتماعی و فرهنگی خانه‌های امــیــد» قسمت‌های مهم کتاب را ارائه و به بیان نکاتی پیرامون خانه‌های امید در ایران و نمونه‌های مشابه خارجی آن پرداخت.

جلد اول کتاب «ارزیابی خدمات اجتماعی و فرهنگی خانه‌های امید» یک مطالعه تطبیقی است و در مقدمه آن آمده است: خانه امید را که مکانی برای ارائه خدمات اجتماعی و فرهنگی به بازنشستگان صندوق بازنشستگی کشوری است و بستری را برای ارتباطات و تحکیم پیوند‌های اجتماعی فراهم می‌کند، می‌توان یک زیرساخت اجتماعی دانست. از دیدگاه کلاینِنبرگ (۱۴۰۰) «زیرساخت‌های اجتماعی، مکان‌های فیزیکی و سازمان‌هایی هستند که شیوه تعامل مردم را شکل می‌دهند. زیرساخت اجتماعی، سرمایه اجتماعی نیست، بلکه شرایط فیزیکی است که چگونگی توسعه سرمایه اجتماعی را تعیین می‌کند. زیرساخت‌های اجتماعی مهم هستند، زیرا ارتباطات و پیوند‌های اجتماعی، سنگ‌بنای کل زندگی بشر محسوب می‌شوند و به سلامتی، امیدواری، شادکامی، تاب‌آوری در برابر فجایع، همیاری، سلامتی در زمان بروز همه‌گیری، و پیشگیری از انزوا و تنهایی کمک می‌کنند. حفظ زیرساخت‌های اجتماعی، مستلزم توجه مستمر به وجود و کارکردشان است». در راستای مصوبۀ هیئت دولت از سال ۱۳۸۶ مراکزی با عنوان «خانۀ امید» به‌عنوان مهم‌ترین میانجی ارائۀ خدمات صندوق بازنشستگی کشوری به بازنشستگان احداث و راه‌اندازی شد. از همان زمان تا سال ۱۴۰۳ در ۲۶ استان کشور ۵۸ خانۀ امید تأسیس و تجهیز گردید. خانه‌های امید مجهز به بخش‌های مختلفی مانند خدمات مشاوره، بخش سلامت، مرکز ادبی- هنری، کافی نت، کافی شاپ، سالن ورزشی، مرکز فعالیت‌های قرآنی و آموزش است که به مجموعه‌ای بزرگ برای فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی بازنشستگان کشوری تبدیل شده است.

در جلد اول این کتاب مروری بر نمونه‌های با کارکرد مشابه خانه‌های امید در برخی کشور‌های منتخب از جمله سوئد، نروژ، دانمارک، ژاپن، مالزی، سنگاپور، کانادا و چین انجام شده است. هر کدام از تجارب مذکور حاوی درس‌آموخته‌های خاصی است که می‌توان از آنها در بهسازی خانه‌های امید ایران بهره گرفت، البته با توجه به شرایط بومی و محلی استان‌های مختلف کشور و انطباق با زمینه و موقعیت اجتماعی همراه با در نظر گرفتن سازوکار‌های عملیاتی منحصر‌به‌فرد اجتماع محلی.

در جلد دوم کتاب، بعد از معرفی خانه امید، اهداف، سابقه تأسیس آن، و وضعیت قانونی، سازمانی و اجرایی، یافته‌های مطالعه میدانی حاصل از مشاهدات و مصاحبه‌های نیمه‌سازمان‌یافته عمیق با ۴۶ نفر از بازنشستگان و ۲۰ نفر از ارائه‌کنندگان خدمت در خانه‌های امید سه استان خراسان رضوی، گیلان و قم مطرح شده است. در این بخش ضمن بیان محاسن، کمبود‌ها و ضعف‌های خانه‌های امید از دید بازنشستگان و ارائه‌کنندگان خدمت، راهکار‌هایی نیز برای رفع مشکلات و بهبود شرایط خانه‌های امید کشور ارائه شده است.