در پی حادثه کوره ذوب کارخانه فولاد ارفع؛

سهل‌انگاری در ایمنی؛ زنگ خطر تکرار حوادث صنعتی در فولاد ارفع

کد خبر: ۲۰۵۰۷۷

تاریخ: ۰۹ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۸:۲۲

در پی حادثه انفجار در کوره ذوب فولاد ارفع اردکان یزد، موضوعات حیاتی در صنعت کشور بار دیگر به‌طور جدی مورد توجه قرار گرفت. امروز دو اصل اساسی در مباحث صنعتی، به ویژه در خطوط تولید صنایع سنگین، اولویت دارند: اول HSE (بهداشت، ایمنی و محیط زیست) و دوم تکنولوژی‌های مدرن. این حادثه نشان داد که توجه به این اصول می‌تواند از بروز حوادث مشابه جلوگیری کند و ایمنی در فرآیندهای صنعتی را تضمین نماید.

به گزارش نبض بازار، ۵ بهمن ۱۴۰۳، یعنی چهار روز پیش حادثه‌ای در کوره ذوب کارخانه فولاد ارفع اردکان یزد رخ داد.این حادثه بنا به گفته روابط عمومی شرکت ناشی از پاره شدن فلکسی‌بل( زنجیر نگه‌دارنده پاتیل) ونفوذ آب به داخل کوره، دقیقا در زمان تخلیه مواد ذوب بوده که منجر به پرتاب سرباره و محتویات کوره شده است. مدیر عامل فولاد ارفع اردکان یزد گفته در این حادثه هیچ یک از کارکنان آسیب ندیدند و پس از ۴ تا ۵ ساعت تعمیرات اساسی، مجتمع فولاد اردکان به فعالیت عادی بازگشت.

{$sepehr_media_400930_400_300}

حادثه انفجار در کوره ذوب فولاد ارفع اردکان یزد بار دیگر ضعف‌های ایمنی در صنایع سنگین کشور را برجسته کرد. پاره شدن فلکسی‌بل و نفوذ آب به کوره نشان‌دهنده نواقص زیرساختی و کمبود نظارت‌های کافی است. این حادثه، هرچند بدون تلفات جانی بود، اما زنگ خطری جدی برای بازنگری در استانداردهای ایمنی، آموزش کارکنان و مدیریت بحران به شمار می‌رود. امروز دو اصل اساسی در مباحث صنعتی، به ویژه در خطوط تولید صنایع سنگین، اولویت دارند: اول HSE (بهداشت، ایمنی و محیط زیست) و دوم تکنولوژی‌های مدرن. این حادثه نشان داد که توجه به این اصول می‌تواند از بروز حوادث مشابه جلوگیری کند و ایمنی در فرآیندهای صنعتی را تضمین نماید.

لزوم بازنگری در استانداردهای ایمنی فولاد ارفع

حادثه انفجار در کوره ذوب فولاد ارفع اردکان یزد بار دیگر نشان داد که زیرساخت‌های ایمنی در برخی از صنایع سنگین کشور با چالش‌های جدی روبه‌رو است. پاره شدن فلکسی‌بل و نفوذ آب به کوره، نشانه‌ای از نقص یا ضعف در تجهیزات ایمنی کارخانه بوده که می‌تواند ناشی از استفاده از تجهیزات قدیمی یا عدم انجام به‌موقع تعمیرات پیشگیرانه باشد.

همچنین، نبود رویه‌های مدیریت بحران مؤثر و واکنش‌های سریع در هنگام وقوع حادثه مورد انتقاد قرار گرفته است. اگرچه این حادثه تلفات جانی نداشت، اما برخی معتقدند که می‌شد با اقداماتی بهتر، از شدت آن کاست یا از وقوع آن جلوگیری کرد. این موضوع ضعف آموزش کارکنان را نیز برجسته می‌کند؛ چرا که آگاهی ناکافی از شناسایی خطرات و واکنش مناسب می‌تواند عامل تشدید چنین رویدادهایی باشد.

از سوی دیگر، عدم شفافیت کافی در اطلاع‌رسانی اولیه و تأخیر در ارائه جزئیات دقیق از حادثه باعث نگرانی افکار عمومی و ایجاد حس بی‌اعتمادی شده است. این موضوع نیاز به شفافیت بیشتر در مدیریت چنین وقایعی را به وضوح نمایان می‌کند.

فعالان صنعتی همچنین هشدار داده‌اند که اگر بازنگری و تقویت استانداردهای ایمنی به درستی انجام نشود، احتمال وقوع حوادث مشابه در آینده وجود دارد. در کنار این مسائل، نگرانی‌هایی درباره تأثیرات زیست‌محیطی چنین حوادثی مطرح شده است. در حالی که این جنبه کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، اما لازم است با دقت بیشتری به تأثیرات احتمالی آن بر محیط زیست پرداخته شود.

این حادثه زنگ خطری جدی برای صنایع کشور است تا در زمینه ایمنی، آموزش و مدیریت بحران بازنگری کنند و با اتخاذ تدابیر پیشگیرانه، از وقوع فجایع مشابه جلوگیری شود.