هوش مصنوعی، فرصت یا چالشی جدید در صنعت رسانه؟!

کد خبر: ۱۷۶۵۴۹

تاریخ: ۱۷ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۱۵:۵۷

علیرضا عرب- رئیس روابط عمومی فولاد سنگان: با توجه به تاثیر هوش مصنوعی بر مشاغل، آیا این تاثیر بر رسانه‌ها چالش آور است یا شاهدآغاز طلوع عصری نوین بر صنعت رسانه و خبر هستیم؟

به گزارش نبض بازار، گزاره‌ای عجیب، همواره اعماق ذهن انسان را قلقلک می‌دهد و آن اینکه “کامپیوتر، احمق است”. اخلاق حرفه‌ای در رسانه‌ها و اصول خبرنگاری موید این نکته است که وجدان‌های بیدار را نمی‌توان به زور خاموش کرد و آیا با ورود هوش مصنوعی به عرصه خبر و اتاق‌های خبری، آیا عینیت در خبرنگاری، رسالت‌ها، مالکیت معنوی و … نیز در تهیه و تحلیل امور رعایت می‌شود و به راستی در شهر احمق‌ها با آن هم سرعت عمل و البته دقت بی نظیر، به راستی می‌توان اصل عینیت را نظاره گر بود؟!

جوامع انسانی در حال حاضر با پدیده‌های نوظهور مواجهند و اگر بخواهیم با عینک خوشبینی به این قضایا بنگریم و با ذره بین عدالت و مساوات بر سوژه‌ها متمرکز شویم، ناچارا به این مهم خواهیم رسید که دگرگونی ترکیب‌های جمعیتی و نسل ها، رشد سریع و غیر قابل کنترل تکنولوژی علی الخصوص ورود متحورانه هوش مصنوعی، کانون‌های فکری و چهارچوب‌های سنتی را به شدت دچار تزلزل خواهد نمود و به دیگر نمیتوان با این پدیده “کج دار و مریز” رفتار نمود

رسانه‌ها تغییر پذیری عجیبی نسبت به پیشرفت و توسعه تکنولوژی دارند و با توجه به نفوذ رسوخ رسانه ها، به تبع آن جامعه نیز متاثر ازآن قرار خواهد گرفت. ولی با تمامی این تفاسیر اثربخشی یا به عبارتی ملموس تر، با ظهور و ورود هوش مصنوعی و البته تاثیر آن بر عالم خبر و رسانه، چالش‌ها و البته فرصت‌های مغتنمی نیز به وجود خواهد آمد.

بی شک جان و عصاره یه موضوع خبری در content یا محتوی سازی خلاصه می‌گردد و نظر به سلایق و ذائقه مخاطبین، محتوی سازی نیز هیجان انگیزتر و به قولی، احساس مخاطب خواهد خزید و تولیدات چندرسانه ای، متنی و … طبع مخاطب را سیراب خواهد نمود.

تغییر نحوه تعامل در بین انسان‌ها هر روز شیوه‌های گوناگونی را تجربه نموده و ارتباطات اجتماعی به صورت عجیب، ولی گسترده در قالب‌های متنوع بروز و ظهور یافته و ارزش‌ها و البته هنجار‌ها نیز منجر به جامعه پذیری ناهمگون و به قولی شکاف نسلی شده است. هنگامی که به شکاف نسلی و ناهمگونی آن توجه می‌کنیم، تفاوت درخانواده ها، محیط رشدیافته، نحوه ارتباط گیری و البته وسایل ارتباطی باعث پدیده‌ای به نام شکاف نسلی شده که با توجه به علائق نسل‌های زد و زد پلاس یا همان الفا به دنیای مجازی و وابستگی آنان به وسایل هوشمند الکترونیکی و تکنولوژی‌های جدید، تاثیرش بر تغییر ذائقه، هوشمندسازی غیر قابل کنترل و مطالبه گری این نسل‌ها بخوبی مشاهده می‌گردد…

به زعم بعضی از اندیشمندان، موضوع تضاد نسلی تا قبل از قرن بیستم میلادی، امری قابل توجه نبوده و احوالات گروه‌های مختلف سنی بر اطاعت پذیری، اصل احترام متقابل و مواردی از این قبیل بوده و پس از جنگ جهانی دوم و تحولات گسترده اجتماعی، اقتصادی و البته دگرگونی‌های ناملموس ذهنی در لایه‌های مختلف اجتماعی شاهد تغییر نیازها، علائق، اهداف و آرمان‌های نسل‌های جدید هستیم. البته در کنار این گسست و انقطاع نسلی بی شک قابلیت و توان موثر تکنولوژی‌های هوشمند و هوشمند سازی‌های مدرن در حوزه‌های گوناگون در شناخت علائق این نسل‌ها و جذب مخاطبین خاص، از دیگر شگفتی‌های پیشرفت علم می‌باشد.

یک ضرب المثل در چین باستان معروف بود “یک عکس ده هزار کلمه ارزش دارد”. هنگامی که از زوایای مختلف به این مثل چینی‌ها می‌نگریم، ارزش مندی مفاهیم و محتوی سازی را می‌توان از آن درک نمود و در دنیای کنونی با تصاویر و شخصی سازی آن بر اساس ذائقه مخاطبان، هزاران گفته و ناگفته شان را در این محتوی سازی شخصی یا شخصی سازی مخاطب به آگاه و ناخودآگاه مخاطب می‌رسانند و با سرعت گرفتن تاثیر هوش مصنوعی در سرعت بخشی، جستجو و شناخت و شخصی سازی تولیدکنندگان محتوی، شاهد تاثیر مستقیم بر ادراک افراد هستیم و بدون شک این میهمان ناخوانده در تولید مفاهیم، محتوی سازی، شخصی سازی و شناخت مخاطبین، دستی عجیب بر آتش خواهد داشت.

مدیریت بحران در رسانه‌ها همچون نوش دارویی است که کالبد در حال احتضار را جانی مجدد می‌بخشد، با بهره گیری از هوشمندی هوش مصنوعی در وقوف بر علائق ذی نفعان، نه تنها می‌توان بر اصل پیشگیری تاکید نمود، بلکه با مهندسی افکار، شناخت فیک نیوز‌ها و محتوی سازی اختصاصی و به اصلاح سیاسیون پولتیک به موقع، ورق را برگردانده و چالش را تبدیل به فرصت نماییم.

تمامی پدیده‌های نوظهور همواره علاوه بر مزیت هایشان، گا‌ها با ورودشان تهدید یا چالش‌هایی را نیز سوغات خواهند آورد و آیا با ورود هوش مصنوعی به صنعت رسانه شاهد حذف یا جابجایی مشاغل این عرصه خواهیم بود یا خیر؟

آیا با ورود این سبک از زندگی مدرن در دنیای مجازی، می‌توان به تهیه محتوی‌های تولید شده اعتماد نمود و آیا به راستی هوش مصنوعی، بیشتر داده متکی است یا رویکرد گذشته مابانه و تحلیل رخداد‌ها و با در نظرگرفتن اطلاعات موجود، گردآوری و تحلیل اطلاعات قابل اعتمادند یا مهندسی افکار را در پیش خواهد گرفت؟

براستی سرعت عمل در گردآوری، تحلیل و خروجی داده ها، نقطه قوتی است که بسیاری از مشاغل را تهدید و حتی حذف خواهد نمود و به قول دکترین نظامی ” هنگامی که تعداد پرتابه‌های مهاجم از تعداد موشک‌های رهگیر در آتشبار پدافندی بیشتر باشد، پس از اتمام ذخایر، موشک‌های مهاجم به هدف اصابت کنند، اصطلاحا می‌گویند که سامانه پدافندی مذکور اوت نامبر شده است”.

به راستی شاهد اوت نامبر شدن توان فکری و مقابله به مثل انسان در برابر این ابرقدرت اطلاعاتی خواهیم بود…؟!