علی کارخانه مدیر روابط‌عمومی بیمه پاسارگاد؛

اهمیت روزافزون روابط عمومی در پاسخگویی به نیاز‌های سازمان

کد خبر: ۱۵۴۴۳۷

تاریخ: ۲۳ خرداد ۱۴۰۲ - ۲۱:۴۲

آنچه جایگاه روابط‌عمومی در سازمان‌های قرن ۲۱ تعیین می‌شود، از جایگاه یک مدیریت فاصله گرفته و جای نقش آفرینی آن در هیات عامل شرکت‌های ایرانی خالی به نظر می‌رسد. از این رو است که تلاش می‌شود با اضافه و کم کردن یا تغییر نام این مدیریت به نیاز ایجاد شده پاسخ گفت.

به گزارش نبض بازار، جایگاه روابط عمومی در سازمان‌های پیشرو مدام در حال تغییر است. از واحد مستقل در چارت سازمانی تا زیر نظر منابع انسانی؛ از زیر چارت بازاریابی تا تاپ چارت بازاریابی؛ این تغییرات مداوم در حال رخ دادن است. ولی موضوعی که هر روز دارد جای پای خود را در موضوعات مربوط به روابط عمومی سازمانی مستحکم می‌کند، ESG است. ESG با شروع از یک گزارش لوکس، کم کم جای خود را در سازمان‌ها باز کرد و دارای جایگاه در قوانین حاکمیت شرکتی شد. تا جایی که امروزه طبق مطالعات مختلف، ۱۲ درصد قیمت سهام هر شرکتی مستقیما به گزارش ESG ربط پیدا می‌کند. با این روندی که ESG به خود گرفته و در ربع قرن ۲۱ توانسته چنین جایگاهی برای خود دست و پا کند نمی‌توان به شکل دهی آینده روابط عمومی و ارتباطات بدون نگاه جدی به ESG فکر کرد. طبق نگارش ویکی پدیا، ESG رویکردی برای ارزیابی میزان فعالیت یک شرکت به نمایندگی از اهداف اجتماعی است که فراتر از نقش شرکت برای به حداکثر رساندن سود است.

این ارزیابی در زمینه‌های محیطزیستی (Environment)، اجتماعی (Social) و حاکمیت شرکتی (Corporate Governance) است. تنها با پرداختن به جایگاه حاکمیت شرکتی می‌توان به اهمیت این ارزیابی و نقشی که روز به روز به میزان بیشتری به عهده روابط عمومی در این زمینه گذاشته می‌شود، پی برد.

در حال حاضر با یک نگاه ساده به لینکد این می‌توان دید که عناوینی مانند مسوولیت اجتماعی، برند، محیطی و … به نام جایگاه سازمانی روابط عمومی (عموما مدیریت) در شرکت‌ها اضافه شده است. نکته‌ای که در این اضافه شدن عناوین، تغییر آن و یا توجه به آن می‌توان دید، اهمیت روز افزون جایگاه روابط عمومی در پاسخگویی به نیاز‌های کسب و کاری سازمان‌ها است که جدیدترین آن حوزه ESG است؛ بنابراین به نظر می‌رسد آنچه جایگاه روابط عمومی در سازمان‌های قرن ۲۱ تعیین می‌شود، از جایگاه یک مدیریت فاصله گرفته و جای نقش آفرینی آن در هیات عامل شرکت‌های ایرانی خالی به نظر می‌رسد. از این رو است که تلاش می‌شود با اضافه و کم کردن یا تغییر نام این مدیریت به نیاز ایجاد شده پاسخ گفت.

اما پاسخگویی به این نیاز تنها زمانی امکان پذیر است که جایگاه مشارکتی روابط عمومی در چارت سازمانی در زمین بازی راهبران عملیاتی سازمان باشد؛ لذا شاید یکی از دغدغه‌های امروز فعالان این عرصه، باید مطالبه گری از سازمان‌های رگولاتور باشد تا همان گونه که وظایف ESG و ارایه آن کم بیش بر شانه‌های روابط عمومی‌ها گذاشته شده است، در زمینه حاکمیت شرکتی نیز فضایی برای مشارکت روابط عمومی‌ها ایجاد شود.