یادداشتی به قلم مدیرمسئول

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله ی من                                  آنچه البته به جایی نرسد فریاد است

به گزارش نبض بازار ، یادمان نمی رود که محمد مهاجری فعال رسانه ای اصولگرا در تحلیلی به این نتیجه رسیده بود که صدا و سیما تحت نفوذ اصولگرایان تندرو است. اکثر کسانی که آن روز روبروی این ادعا ایستادند بعداً به صف حامیان آن پیوستند. علی فروغی متولد 1367 فارغ التحصیل لیسانس و فوق لیسانس حقوق عمومی از دانشگاه امام صادق است. در نقطه ی پر رنگ بیوگرافی این مدیر جوان می خوانیم که وی پسر باجناق حداد عادل نماینده ی سابق مجلس شورای اسلامی و از حامیان پر و پا قرص محمد باقر قالیباف بازنده ی چند دوره ی انتخابات ریاست جمهوری و شهردار سابق و پر حاشیه ی تهران بزرگ است. مدیر جوانی که در هنگام پخش اولین برنامه ی نود از شبکه ی سه تنها یازده سال داشت. برعکس همه ی کسانی که باید سالهای زیادی پشت در رادیو بایستند فروغی از همان زمان دانشجویی پایش به رادیو باز شد! و هفت سالی خاک رادیو را خورد تا شاید بعداً یادش نرود که رسانه چه خون دلهایی می خورد که رسانه شود و چقدر فشارهای بیرونی می تواند برای تریبون تهدید جدی باشد. در نظر نگرفتن آرای مردم در حذف پرطرفدارترین برنامه ی صدا و سیما در چندسال اخیر مصداق بارز تک صدایی و رفتار گروه فشار است که از فروغی سر زد. داشتن دیدگاه مستقل در برنامه سازی البته سالهاست که برای فعالان این عرصه امکان پذیر نیست زیرا خط و مشی مدیران صدا و سیما همیشه تعیین کننده بوده و علت اصلی این ضعف بزرگ نبود مدیران هنری در اولین رسانه ی کشور است. مدیرانی که به واسطه ی نوع فعالیتشان و جهت گیریهای سیاسی در سمت های حساس مشغول می شوند تا رضایت حامیان خود را جلب کنند و با حذف برنامه ای مانند نود نشان داده شد که اقبال عمومی و پایگاه مردمی یک برنامه اصلا ملاک عملکرد نیست. دستاوردهای برنامه ی نود چه در حوزه ی مسئولیت های اجتماعی و چه در فضای ورزشی و چه در نوع برنامه سازی حرفه ای آنقدری بود که اگر هم قرار به نابود کردن چنین برنامه ای گذاشته شده بود باید می گذاشتیم تا عادل از قاب برنامه ی خودش با طرفدارانش خداحافظی کند نه اینکه پس از 20 سال فعالیت در خور تقدیر مانند افراد اضافی با او برخورد شود. نائب رئیسی شبکه ی ورزش ، مدیر روابط عمومی وزارت ورزش و جوانان از سمت هایی بودند که به فردوسی پور به خاطر نگاه درستش پیشنهاد شد ولی او قلبش را با مردم کوک کرده بود چون که می دانست مردم هر دوشنبه به 200090 پیامک می زنند و پای برنامه می نشینند و این یعنی پذیرش اولویت های جمعی بر منفعت های شخصی. قصد و غرض از این نوشتار رپورتاژ آگهی برای عادل فردوسی پور و برنامه ی 90 نیست بلکه اندوه ندیدنی است که بر پیشانی صدا و سیما داغ شده و اینطور مخاطبان خود را ندیده می گیرد. به نظر می رسد حالا که مدیران شبکه های مختلف در هر حوزه ای خود را کارشناسی می بینند آستین همت را بالا بزنند و برنامه سازی کنند و به مدت طولانی کیفیت برنامه ی خود را همیشه در اوج نگه دارند و در نظرسنجی ها همیشه بهترین باشند شاید از این طریق مخاطبان متوجه درک بالای مدیران از حوزه ی رسانه شوند. رسانه بدون مردم و مخاطب هیچ جایگاهی ندارد و مدیران رسانه ی ملی نیز باید بدانند با قلع و قمع چند برنامه هرگز به اهداف خود نمی رسند. البته هیجان جوانی و رسیدن به صندلی یکی از شبکه های پر طرفدار رسانه حتما باعث می شود که برخی رفتارهای دور از انتظار را شاهد باشیم. تهدید رشد مدیرانی مانند علی فروغی از این جهت بسیار جدی است که هرکجایی که در ایده های خود به بن بست بخورند دست به حذف می زنند و اگر از فردای مدیریت شبکه ی سوم به یکی از رده های بالای مدیریت کشور برسند این سبک خط کشی و رد شدن از افراد را حفظ می کنند. خدمت مدیر تازه از راه رسیده ی شبکه سوم با همه ی آنچه که در تجربه ی کارهای سیاسی و جناحی یک گروه خاص دارد عرض می کنیم که نادیده گرفتن شعور و نظر مخاطبان تبعات بسیار مهمی دارد که مهمترین آن از دست دادن مشروعیت در بین مردم و بی اثر شدن تلاشهای بعدی برای پاک کردن این چهره ازخود است. در شرایطی که مردم از شرایط اقتصادی به ستوه آمده اند و دلخوشی هایشان هر روز کمتر از قبل می شود چرا باید فضای جامعه را به سمتی برد که در آن هر روز این توده ی آسیب دیده را خسته تر کرد و بار روانی جامعه را سنگین تر کرد تا به این نتیجه برسد که حرفش و نظرش هیچ تأثیری ندارد؟ آیا بعد از حذف نود کامنتها و پست های مردم مطالعه شد؟ آیا دیده نشد که مردم چه ارکانی از کشور را با این رفتار زیر سؤال بردند؟ آقای فروغی شما و همفکرهایتان هیچ ترجمه ی درستی از انقلاب دارید که اینطور مردم را جریحه دار می کنید؟ شما برای مردم خدمت می کنید یا برای سفارش دهندگانتان؟ آقای فروغی از دست دادن سرمایه ای که با رسانه رشد کرد چقدر هزینه بردار است و آیا این هزینه را شما پرداخت می کنید؟ سود آوری برنامه ی نود و عادل فروسی پور برای صدا و سیما در چندسال اخیر چقدر بوده و آیا پر کردن این خلأ به راحتی امکان پذیر است یا منتظرید که هزینه قبض های آب و برق و گاز گران تر شود تا بتوانید چاله هایی که با دستان خودتان می کنید ار این طریق پر شود؟ شما نه تنها با حذف ناعادلانه ی عادل به خودتان و مردم ظلم آشکاری کردید بلکه محمدحسین میثاقی را که می توانست در  آینده یکی از مجریان و برنامه سازان محبوب تلویزیون باشد را در خطر جدی قرار دادید و با دادن تریبونهای زیاد به این گزارشگر جوان نه تنها برای او مشروعیت نمی خرید بلکه او را ناجوانمردانه در سیکل انتقاد و عدم محبوبیت قرار می دهید. سالهای زیادی خواهد گذشت و مردم همچنان از چنین رفتارهایی خواهند گفت و گویا قرار نیست شاهد ختم به خیر شدن چنین سوءمدیریتهایی باشیم. پیام مردم به فروغی که فروغ دیده ی خود را روی این پیام آشکار بست کاملاً مشخص بود ” ما نود را با عادل می خواهیم “.

امین رجب خواه مدیر شبکه ی رسانه ای نبض بازار