به گزارش نبض بازار ، حضور پررنگ ایران در بخش صادرات منطقه می تواند پیامهای مهمی داشته باشد. از آنجا طبق نظر کارشناسان  درآمدهای نفتی نتیجه فعالیت‌های اقتصادی نبوده، افزایش صادرات نفت نیز به معنی رونق و رشد واقعی اقتصادی محسوب نمی‌شود. هزینه‌ای که برای استخراج نفت و صادرات آن صرف می‌شود در مقایسه با هزینه‌ای که صرف تولید کالایی غیرنفتی می‌شود بسیار کمتر و در عین حال درآمد سرشاری را به نسبت صادرات کالای غیرنفتی به همراه دارد. این موضوع سبب می‌شود که توجهی به تولیدات غیرنفتی صورت نگیرد در حالی که زمانی چرخ اقتصاد کشور به حرکت درمی‌آید که درآمد ناشی از صادرات یک کالا، صرف پرداخت به عوامل تولید نظیر نیروی کار، سرمایه و مدیریت شود که این امر منجر به رونق بخش‌های دیگر هم می‌شود. حتی در صورتی که درآمد خالص مانده از هزینه تولید و صادرات آن کالای غیرنفتی کمتر از نفت باشد.

یکی از موانع مهم صادرات در کشور مربط به مباحث ارزی می شود از بین بردن رانت در ارز صادراتی باعث ایجاد شفافیت در بازار می‌شود و بسیاری از موانع و مشکلات صادرکنندگان و واردکنندگان را از پیش رو بر می دارد.

بانک صادرات از جمله سازمانهایی است که می توان در این خصوص خیلی به آن امیدوار بود. تعامل صادرات با بخش خصوصی بسیار قابل تحسین است و این بانک با وجود همه ی مشکلاتی که در زمینه تهیه و تخصیص ارز به بخشهای مختلف وجود داشت توانست در 12 ماهه 97 و 3 ماهه 98 بیش از 320 هزار میلیارد ریال تسهیلات ارزی به بخش خصوصی اعطا کند تا اولا بستری فراهم گردد که در آن دغدغه ی تسهیلات ارزی جهت صادرات وجود نداشته باشد و دوماً بتوان در چنین تعاملی با بخش خصوصی زمینه گسترش صادرات و شناسایی بازارهای هدف جدید را فراهم آورد. اما بخش خصوصی حالا که یک نهاد مالی بدون رانت و مسئله ی مبهم دیگری اقدام به تسهیلات ارزی می کند باید به نیاز واقعی کشور هم در بخش صادرات و هم در حوزه ی واردات توجه کند. متأسفانه در چندوقت گذشته نمونه های زیادی وجود داشته که علیرغم تخصیص منابع ارزی به برخی افراد و سازمانها این منبع در جای خودش خرج نشده و صرف کارهای دیگری گردیده که برای سازمان اقتصادی و متولیان اقتصاد کشور هزینه به همراه داشته است. صادراتی ها با اعطای تسهیلات به بخش خصوصی به تعامل بانکها با بدنه ی تولید کمک بسزایی کرده اند و این شائبه که بانکها بیشتر در خدمت بخش دولتی هستند تا حدودی کمرنگ شد.