به گزارش نبض بازار ، مسئله اشتغال برای بسیاری از خانواده های ایرانی مهمترین دغدغه ی پیش روست. بسیاری از جوانان با تحصیلات آکادمیک همچنان درگیر معضل اشتغال هستند و تلاشهای دولت در این زمینه نتوانسته جوابگوی نیاز واقعی جامعه باشد. از دست رفتن فرصت اشتغال برای جوانان مخاطرات زیادی با خود به همراه دارد که می تواند تبدیل به کانون درگیریهای جامعه شود. شرکتهای خصوصی در این زمینه می توانند نقش بسیار پر رنگی ایفا کنند و باید بستری فراهم کرد که در آن با حمایتهای لازم زمینه ی شکل گیری اشتغال پایدار فراهم شود. در این بین اما برخی منتقدین گویا با اطلاع و یا بدون اطلاع از شرایط پیش رو دست به انتشار آمارهایی می زنند که نه تنها در فضای کنونی مفید به فایده نیست بلکه نادیده گرفتن تلاشهایی است که در حوزه ی اشتغال صورت گرفته است.

جوانان مهمترین سرمایه کشور هستند و این موضوع انکار نشدنی است اما سؤال اینجاست که منتقدینی که درباره ی برخی بنگاهها اظهار نظر می کنند آیا درک درستی از شرایط جامعه دارند؟

در گزارشی که چند روز پیش در یکی از رسانه ها پخش شد به موضوع سرمایه گذاری کلان بانک آینده در پروژه ی ایران مال اشاره شده که دوست داریم همکاران رسانه ای ما به برخی سؤالات و مسائل پاسخ دهند.

پنجمین بازار بزرگ دنیا در ایران و در تهران راه اندازی شد آن هم بازاری که به گفته ی برخی کارشناسان روی دست دوبی مال زده است و فرصتهایی که در ایران مال به وجود آمده قابل مقایسه با بسیاری از جاهای دیگر نیست. در این پروژه ی عظیم در زمان ساخت برای حدود 20 هزار نفر به طور مستقیم به مدت 5 سال شغل ایجاد شد و پس از بهره برداری نیز این میزان ایجاد اشتغال به 18 هزار نفر به صورت مستقیم و 100 هزار نفر به صورت غیر مستقیم افزایش پیدا کرد.

تنها اگر حداقل هزینه ها برای چنین حجمی از ایجاد اشتغال را در نظر بگیریم چه هزینه ای لازم است؟ دولت با تمام امکاناتی که در اختیار دارد همواره در موضوع اشتغال به بخش خصوصی نگاه می کند و چاره ی برون رفت از شرایط فعلی بیکاری را در دستان بخش خصوصی می بیند آیا این موضوع آنقدر نادیدنی بود که در یک گزارش چند خطی که انگار تنها هدفش بیان یک مبلغ بود تا تشریح یک دستاورد به آن اشاره نشده است؟

وظایف بانکها در موضوع اشتغال و رونق اقتصادی جامعه چیست؟ آیا جز اینست که بانکها با توجه به بانک محور بودن اقتصاد کشور نباید وظیفه ی ذاتی خود را در ارائه ی تسهیلات به بخش خصوصی برای ایجاد کسب و کار بزرگ و کوچک سبک بشمارند؟

کسانی که امروز خود را در جایگاه منتقد و افشاگر می بینند آیا برای برون رفت از وضعیت فعلی نقشه ی راهی دارند یا تریبون را تنها به قصد انتقاد در اختیار خود می بینند؟ بیائیم تصور کنیم ایران مال راه اندازی نمی شد و این میزان اشتغال نیز به وجود نمی آمد چند هزار شغل ایجاد شده و فرصتهای شغلی توسط کدام نهاد صورت می گرفت و هزینه ی سربار جامعه برای این مقدار چقدر بود؟